Herinneringen ...

24/03/2026 22:43:20
Dieter
Weinig woorden deze keer.
Wel nog steeds het gemis, gelukkig toegedekt met een dekentje van warme herinneringen die ik met jouw vrienden mag delen.

Happy one, Bob.


13/11/2025 22:13:07
Diederik
Dag Bob,

Herinnering aan een afscheid kent een andere tijdsdimensie. Wat in werkelijkheid de 20 jaar overschrijdt, voelt mij in wezen als een jaar geleden, of zo.

Die rollercoaster van pijn aan je borst die je tijdens de opwarming als in de tweede helft in een wedstrijd op het eerste plein met me deelde, de bom die viel toen ik in de kleedkamer voor de training jouw diagnose hoorde en de verslagenheid in 'De Tonne' waar we jouw verlies vernamen. En dat allemaal in een maand, of zo.

ik mocht je dat jaar nabijer leren kennen door samen bij de belofte n te spelen als enigszins enige studententijd te delen. Het blijft me nog steeds bij hoe jij al die zegeningen in het relationele, emotionele, rationele, intellectuele, voetbalvaardige, ... droeg op een grond van milde mededogende bescheiden- en aanspreekbaarheid. Dat schone dat ik in jou mocht ontmoeten ontroert me eigenlijk nog steeds.

Deze nacht die de dag van jouw afscheid inleidde werd trouwens verlicht dat het magische mooie Noorderlicht, dat zo onbereikbaar toch even zo nabij was. Magisch Mooi en Onbereikbaar Nabij, ik kan hierbij niet anders dan aan jou te denken.

Dank je wel Bob voor je betekende, gaf en naliet en ik wens je het verdere vredige.

Diederik


13/11/2025 18:21:36
Bart Smetrijns
De week van Wapenstilstand doet mij telkens aan jou en die trieste dag 21 jaar geleden denken. De vallende bladeren, de symboliek en melancholie als trigger. "They shall not be forgotten" Jij ook niet Bob, ook na al die jaren niet


13/11/2025 9:27:20
Dieter
Joew Bobster,
Alweer een nieuwe 13 november. En zo rolde je weer over onze tongen...
Dat doe je wel vaker. Je bent nog zo vaak aanwezig in onze gesprekken, maar evenveel is onze dagdagelijkse dingen. Zouden onze kinderen vrienden geweest zijn? Jij zou wellicht je heimat ook niet verlaten hebben. Daarvoor was je teveel een family man. Dus de kans was heel reëel. Misschien zouden ze wel op hetzelfde kot gezeten hebben? Zoals wij destijds in ons eerste jaar. Zo jammer dat je na een jaartje al richting Brussel ging. Ik ben er 6 jaar gebleven.

Doe iedereen daarboven de groeten.
Liefs, Dieter.


11/11/2025 19:40:44
Jan Vergote
Hey Bob,
Lang geleden, maar we zijn je nog lang niet vergeten!


24/03/2025 20:27:25
Dieter
En zo kom je opnieuw wat dichter...

Ik verklaar: Stan, die ondertussen bijna 18 is, heeft een vriendin. Clara. En laat ze nu ook vandaag jarig zijn. Toeval bestaat niet.

Maar het blijft jouw verjaardag. Je blijft op nummer 1 staan.
Voor altijd. Happy one, Bobster!!


17/11/2024 9:12:37
bart
Het mag dan 20 jaar geleden zijn... Nooit vergeet ik Bob. Telkens ook ik in Rumbeke centrum voorbijkom, wellen herinneringen op. De foto in De Standaard gaf in een bliksemflits terug, -toen nog in in het H.Hartziekenhuis- het pijnlijke afscheid omringd door zijn familie. Nog steeds draag ik hem en de familie in mijn hart. Voor altijd. bart


15/11/2024 20:30:15
Bart Smetrijns
Deze week toevallig Carlos aan de lijn, samen bezorgd om oude werk-kennissen in Valencia. Groot drama daar, wat ons naadloos op een ander groot drama bracht, 20 jaar geleden… We zijn u nog niet vergeten Bob, zovele jaren later en met vele grijze haren intussen… Die hadden we u ook graag gegund, nu blijf je “forever young”, iets wat ik elk jaar meer confronterend vind telkens ik jouw foto zie… Zo zonde, maar wees gerust, je blijft verder leven in vele harten…


13/11/2024 12:41:46
Jan Vergote
Het blijft een speciale dag, toch nog steeds jouw dag, ook al zijn we ondertussen 20 jaar verder. Nog steeds moeilijk te geloven, hoe alles liep en hoe onze levens die dag veranderden. Naast het onmetelijke verdriet kwam ook het besef van onze eigen eindigheid, als jonge twintiger, iets waar ik nog nooit echt had bij stilgestaan. We hebben het nog altijd over jou, hoe het was en hoe het nu misschien wel had kunnen zijn. We zijn je niet vergeten.


12/11/2024 21:26:13
Jouw Emmy
Room 549 nog eens virtueel bezoeken. Ik zie het jaartal, maar voel het niet. 20 jaar doe ik dit leven al zonder met jou. De tranen komen, maar ook een lach en dankbaarheid voor wat was en is. Ik zie een foto van ons en voel het nog precies. We waren zo verliefd. Maar ook nog zo jong en onwetend. ’t was een ander leven. Ik probeer me voor te stellen hoe het nu zou zijn. Maar ’t blijft gissen, omdat we niet meer hetzelfde zijn. Marie en Victor. Jules, Kamiel en Maurice. Liv en Ada. Wat had ik graag die interactie met hen kunnen zien. Ze weten dat je deel van mij bent en me een dieper leven gaf. Dat blijf ik koesteren. Elke dag.


25/03/2024 15:20:17
Dietje
Hey Bob,
Zondag koersdag. Ook op jouw verjaardag. We zaten gisteren samen in de zetel. Jij en ik. En het deed me terugdenken aan die keer dat we na de match bij Koen en Tine in de Koestraat naar de Ronde van Vlaanderen gingen kijken. Gezellige namiddag, tot er plots een brienvenbus sneuvelde. Oetje was toen al Oetje, maar nog niet iedereen kon dat evengoed plaatsen. Koen verloor zelfs even zijn cool...

We hebben het nog vaak over jou. Maar op je verjaardag iets explicieter. Dan stuur ik Jantje een berichtje. Even een momentje terug allemaal samen. We zijn blij als je er bij bent. Zo had het moeten zijn. We zien je graag. Voor altijd.


12/11/2023 9:31:36
Jan Vergote
En plots was je zo dichtbij...

We waren onlangs, op een mooie nazomerdag, op wandel in de Gavers.
Op ons favoriete plekje ontmoetten we vage bekenden, jonge zelfstandigen uit Deerlijk, met hun kerverse boreling. En met de trotse 'grote' zus op de fiets. Amper een paar dagen oud, een wolk van een baby.
Toen ik zijn naam vroeg, was je plots heel dichtbij.
BOB...
Ik stond aan de grond genageld,volledig overspoeld en overweldigd. "Prachtig", meer kon ik niet uitbrengen.
Zo onverwacht, zo dichtbij...


25/03/2023 10:16:54
Nellie
Ik mis alle laatste keren maar ook alle eerste keren die nooit zullen zijn. ‘t raakt


24/03/2023 20:43:39
Dietje
Hombre

Ik las zonet mijn vorige berichtje nog eens opnieuw en besefte dat je mijn dag vandaag opnieuw overheerste. Ik moest mijn inhouden om niet iedereen over jou te vertellen. Ook mensen die jou van haar noch pluimen kennen, dus ik heb me wel een beetje moeten inhouden.

Het mooie van vandaag was dat je me onmiddellijk deed denken aan al mijn vrienden waar ik zo dankbaar voor ben. En van de meeste daarvan had je ook hun hart veroverd. Wonderbaarlijk en hartverwarmend.

Dankjewel voor je eeuwigdurende vriendschap.

Happy B(ob)-day.

Dikke knuffel (waarschijnlijk dik tegen joen goeste, maar ook daar zou wel sleet op gekomen zijn ;-) )


13/11/2022 10:43:45
carlos en dora roobrouck vercruyyse
zelfs na 18 jaar zijn we u nog niet vergeten we denken nog zoveel aan u, aan die vele mooie momenten die we samen mochten beleven rust zacht, lieve bob


12/11/2022 10:12:42
Jan Vergote
"Als rouwen liefde is, waarom zou je dan willen dat het stopt?" (Johan Terryn) We zijn je nog lang niet vergeten...


24/03/2022 8:50:44
Dieter
Hey Bob
Het is best bijzonder. Als jouw verjaardag nadert dan zit je altijd al enkele dagen voordien in mijn gedachten. Dat overkomt me eigenlijk met niemand anders met uitzondering van Marie en mijn mama. Voor mij het bewijs dat je er eigenlijk altijd bent, nooit écht weg! En dat is best bijzonder.

Ondertussen zijn we met 'de vrienden van de foto' ;-) opnieuw eens langsgeweest in de Lekkenstraat. Het voelde toch een beetje aan als thuiskomen. Dat was véél te lang geleden. Een laatste goede daad van mijn méméetje. Ze verliet deze aardbol in juni, een week nadat ze 98 jaar was geworden. En het was op haar uitvaart dat ze mij opnieuw in contact bracht met je ma. Zeg je haar nog dankjewel daarvoor? Het was een eerste stap en we doen het zeker nog opnieuw.

En nu to the point: Happy B-day, Bobster. Ondanks jouw eeuwige jeugd zet ik jou toch even met de voetjes op de (hemelse) grond: Vandaag word je ook 43. Een even oude zak als ik dus. Deal with it! :-)

We klinken er vandaag op. En ik hou ik gedachten: you'll never walk alone! Ik ben dankbaar voor zoveel goede vrienden.

Knuffel,
Dietje


13/11/2021 9:40:56
Jan Vergote
Je zwijgt
omdat je de dingen niet kunt benoemen of uit verdriet
de woorden zijn met veel te veel
je krijgt ze door je keel niet. Je zwijgt
omdat je de dingen niet kunt benoemen of uit verdriet
je zoekt hoe je het zeer verzacht
maar oplossingen zijn er simpelweg niet.
(Ge zwiegt-Het Zesde Metaal)


2/07/2021 22:58:28
Jouw boule for ever
Wat zou je het spannend hebben gevonden nu. Was zeker voetbal aan het kijken nu met jou. Waarschijnlijk met 1 of 2 extra supporters. ‘T is anders geworden… En niet alleen de uitslag… Blijf je missen…. X


24/03/2021 23:51:47
Katrien
ik denk aan je


24/03/2021 21:04:10
Dieter
Dag vriend,
alweer een jaartje verder. En wat voor eentje. Niet onmiddellijk eentje om blij van te worden.

Verjaardagsfeestjes zijn er al een tijdje niet meer bij, maar in gedachten (een waarom vanavond ook niet voor echt) klinken we op jouw verjaardag. Ik check straks de frigo op ne Ronny.

Wellicht gelden er daarboven geen corona-maatregelen dus geniet van de party. En doe alle bekenden daar de groeten. In het bijzonder mijn mama.

Knuffel, Dieter.


13/11/2020 19:59:19
Tante christine
Ik mis je nog iedere dag bob.


13/11/2020 17:08:28
Dieter
De tijd gaat snel. De mooie foto die je mama op facebook zette, prijkt hier ook nog altijd in onze living. Je bent er altijd bij.
Dit jaar geen kerstcorrida in Deerlijk zoals toen. 't Was een leutige dag met een leutige bende.
Zoals Jantje al zei: we zullen je voor altijd missen, maar we zijn blij je te kennen. Zoen


13/11/2020 12:03:19
Jan Vergote
Het wordt stilaan een traditie. Ondanks het feit dat ik niet zo van tradities hou. En ik had het ook veel liever anders gezien! Net zoals iedereen die dit nu leest. We missen je, Bob!


12/11/2020 18:34:57
Carlos en dora roobrouck
Na zovele jaren nog altijd in ons hart We vergeten u niet


14/10/2020 11:39:41
Nellie
Damn, I miss you !


24/03/2020 10:42:27
Dieter Van Damme
Joew Bobster...
In deze hectische tijden van Corona zou je denken dat het niet ondenkbeeldig is om jouw verjaardag te vergeten. Niets is echter minder waar. Je bent al een paar dagen in mijn gedachten omdat we door het virus opnieuw herinnerd worden aan de vergankelijkheid en relativiteit van ons bestaan. Een gedachte die normaal vooral bij mij opkomt als ik stilsta bij hoelang jij en mijn mama al niet meer onder ons zijn. We moeten genieten van elkaar en van kleine dingen.

Ik had het een paar maanden geleden een beetje lastig met mezelf. Moeite om alles in het juiste perspectief te zien. Moeite om voor mezelf de mooie en positieve dingen des levens naar waarde te schatten. Ik heb toen ook veel aan jou gedacht. Wat zou Bob daarvan vinden, hoe zou jij het aanpakken, hoe...

Soit, amigo, ik vergeet bijna de kern van de zaak. Happy B-day,moatje. Nu ook al de 40 voorbij. Zou je er nog steeds zo goed uitzien? We hadden het er deze zomer en kerst nog over met Jantje en Oetje: voor ons ben jij eigenlijk een beetje als een superheld. Voor altijd jong en een rolmodel. Ik vind dat wel een fijne gedachte, maar had het liever anders gezien.



13/11/2019 17:20:36
Jan Vergote
Ongelofelijk… 15 jaar nu al.
Veel vragen; hoe zou jij eruit zien als prille veertiger? Als man van..., papa van..., hoe zou jij in het leven staan? Zou je nog voetballen?
Toeme toch...


13/11/2019 12:49:57
Carlos en dora roobrouck
Na 15 jaar nog altijd in ons hart


25/03/2019 9:18:05
Dieter Van Damme
Hupla, part of the club. Ik ben het al een tijdje gewoon om 40 te zijn. Valt best mee, Bob. Ik had graag toen een glas met je gedronken en heb gisteren op jouw verjaardag getoost. Happy B-day, vriend. We missen je nog steeds.


15/11/2018 8:43:01
Jan Vergote
13 november blijft altijd wel een donkere dag.
Dit jaar kwam daar wat verandering in.
Net dan werd mijn petekind, Odil Hoedt, prachtzoon van Diederik en Nele geboren. Net dan.
Onlosmakelijk met jou verbonden. Een lach en een traan. Wederom.


13/11/2017 19:34:32
Jan Vergote
13 november, het blijft een donkere dag...ook na al die jaren. Het lijkt soms zo lang geleden en dan soms ook weer niet. We zijn je nog niet vergeten. Nog lang niet. Mijn dochters, die je nooit gekend hebben, spreken je naam uit alsof ze je wel kennen en zelfs mooie herinneringen aan je hebben. Ze zouden je ongetwijfeld ook charmant en innemend gevonden hebben.
Nog altijd in mijn dreamteam...


24/03/2017 16:28:59
Dieter Van Damme
Hey Bob, mooi weer vandaag op je 38ste verjaardag. Zou ideaal geweest zijn om dat te vieren op een terrasje. Nu, in mijn hart wordt het ook steeds een paar graden warmer als ik aan jou denk. En er zijn nog veel gelegenheden waarbij je mijn gedachten doorkruist. Heel veel herinneringen blijken aan jou gelinkt. Maar dat is fijn. Ik denk graag terug aan die momenten. Met een kleine knipoog naar boven om daarna het gewone leven weer verder te zetten. Gelukkige verjaardag, vriend.


26/01/2017 21:34:35
katrien
bob, vandaag gedichtendag ik dacht direct aan jouw ma & pa, je zus toen ik dit hoorde... Altijd overal Ik mis je achter op de fiets, ik mis je in de trein. Ik mis je bij de H&M en bij de Albert Heijn Ik mis je onder rekenen, ik mis je onder lezen. Ik mis je in de winter, bij het voeren van de mezen. Ik mis je als ik jarig ben en als de oma's komen. Ik mis je als ik wakker lig, ik mis je in mijn dromen. Ik mis je zonder woorden, elke dag en elke nacht. Ik mis je als ik grapjes maak en niemand om me lacht. Ik mis jouw tandenborstel naast de mijne in het glas. Ik mis je voeten op de trap. Ik mis je blauwe jas. Ik mis jouw kleren in de kast, je broeken en je truien. Ik mis je geur, ik mis je stem, ik mis je boze buien. Ik mis je als je jarig was en iedereen er is. Ik mis je als ik eventjes niet merk dat ik je mis. Ik mis je als ik keelpijn heb, ik mis je als ik val. Ik mis je nergens echt het ergst maar altijd overal. Fragment van het gedicht 'Altijd overal', uit het boek Dood-Gewoon van Bette Westera en Sylvia Weve.


27/11/2016 16:46:36
carlos en dora
beste bob, 24 november gepasseerd niet alleen op die dag, maar het jaar door bent u nog altijd in onze gedachten we wensen uw familie sterkte in deze moeilijke periode we vergeten u niet dora en carlos


14/11/2016 16:13:55
Sarah
Ongelofelijk hoe snel de tijd gaat. Marie is intussen even oud als ik toen.
Desondanks ik nog zo jong was, hadden we al veel leuke momenten beleefd samen. Momenten waarvan er veel mij altijd zullen bijblijven. Eentje hiervan wil ik jullie alvast niet onthouden (sorry, Emmy;) ):
Toen je in het ziekenhuis lag, mailde je me soms via Nele haar e-mailadres. Je vertelde dat kinderen best even thuisbleven zolang je in quarantaine lag maar dat je dè oplossing gevonden had zodat ik toch kon langskomen. Je gaf me de tip om een kussen in m’n broek te steken zodat ze zouden denken dat ik Emmy was.
Toen was het zo’n alledaags en onbeduidend moment. Nooit gedacht dat het net zo’n momenten zouden zijn die ik me na al die jaren levendig blijf herinneren.
Na 12 jaar ben je nog steeds zo dichtbij.

Dikke zoen,
Sarah


9/05/2016 21:38:02
Trui Neyrinck
Dag Bob, Deze winter was geen winter. Even heeft het lichtjes gevroren. Jean en ik waren in Rumbeke en zijn natuurlijk jou nog even gaan begroeten. Er lag een fijn laagje ijs op je foto. Ik heb dit voorzichtig ervan geveegd twas een heel raar gevoel koud en warm. Het heeft lang geduurd voor ik dit op je site plaatste.Omdat ik het moeilijk kon formuleren. Lieve Bob We missen je! groetjes, Trui en Jean xxx


18/11/2015 15:29:45
carlos en dora
bob, mijn verjaardag straks is en zal voor altijd verbonden zijn aan de zwarte periode waar we u hebben moeten afgeven. ook al zien we mekaar niet meer in de herdenking mis te rumbeke, u blijft steeds in onze gedachten. sterkte voor uw ganse familie carlos en dora


13/11/2015 12:14:32
Anne, ma
Bob

11 november, een zwarte dag die nooit meer kan kleuren.
We blijven je missen,niets kan het gemis invullen.
Pa rijd nog met uw Saab,uw voetbalschoenen staan nog in de kast.
Zoveel kleine dingen koesteren we die aan jou doen denken.

We leven met herinneringen, soms leuk,soms pijnlijk.
Dikke knuffel, ma en pa


12/11/2015 20:01:18
Ann De Waele
Bob, We denken nog regelmatig aan jou, zeker in november Ann, Geert Tim en Jan


13/10/2015 18:58:17
Emmy
Je zou zo trots zijn geweest op je zusje. Ze doet dat fantastisch! We blijven je missen...x


18/08/2015 22:16:39
Nele
Je hoort me
zonder woorden
dat bedoel ik
je bent er.naast mij.altijd.
DAT VOEL IK

je kent me,begrijpt me, behoedt me,
DAT WEET IK


10/08/2015 23:49:30
katrien piet nemo noah
dag bob, even laten weten dat we je niet vergeten...


31/05/2015 16:13:42
Trui Neyrinck
Dag Bob, Dit weekend hebben we meegedaan aan Levensloop te Koksijde. We konden een kaars kopen en daar een boodschap op schrijven. Er was een stil moment en konden we denken aan de mensen die nauw aan je hart lagen. En ook voor de mensen die vechten tegen deze ziekte. Het was een emotioneel moment. Toen savonds alle kaarsen branden langs het parcour werd het me eventjes teveel. Ik von het fijn om de kaars waarop jou boodschap te ontdekken op het parcour die stond dicht bij onze tent. Bob het gaat je goed we blijven je missen. Maar je zit diep in ons hart! Groetjes je nicht Trui


24/03/2015 21:08:45
Jan Vergote
24 maart blijft speciaal... Dankbaarheid versus verdriet...


24/03/2015 19:29:21
Peter Donck
Gelukkige Verjaardag !!
Ik mis jou...


24/03/2015 17:47:58
Trui
Gelukkig Verjaardag! We blijven je missen. Dikke zoenen, Trui en Jean xxx


24/03/2015 9:42:42
Dieter
En hup, weer een jaartje verder. 36 jaar man, dat begint al aardig op te lopen. Maar met jou in gedachten zal ik nooit klagen over ouder worden. Jij bent mijn 'voetjes op de grond'. Moeilijke momentjes worden weggewerkt met de glimlach die ik van je krijg vanop je foto in de living. Standaard krijg je een knipoog terug. En een glimlach natuurlijk. Hopelijk een leuk feestje daarboven. Of heb je nog een kater van de bekerfinale van zondag? ;). Happy one, bobster.


13/11/2014 9:32:00
katrien & co
voor jou Bob http://www.youtube.com/watch?v=XTb9GNIxpMk&list=TL0hvIHQd8LsA


7/11/2014 19:54:16
Je boule
Zondag herdenken we je voor het laatst met z'n allen samen. Om verder te gaan met jou en de unieke, waardevolle periode die we met jou mochten delen in gedachten.
Bedankt aan iedereen die me de afgelopen tien jaar een luisteren oor, een schouderklopje, een ferme stamp onder mijn poep :-) gaf.


29/10/2014 0:06:58
Trui Neyrinck
Dag lieve Bob, Dit jaar is het tien jaar geleden dat jij sterfde ik denk nog elke dag aan je en dat zal zo blijven! We missen je heel erg! Lieve neef Bob, groetjes en hou ons daarboven in de gaten hé xxx


14/10/2014 9:18:45
Je boule
Interieur '14. Vijfde keer zonder jou.
We blijven je missen...
X


21/06/2014 9:31:42
Anne, uw ma,
Bob

Heel waarschijnlijk was jij nu samen met Koen in Brasilië!
Wij missen je .

je ma


24/03/2014 19:01:19
Je boule
Happy birthday! 35 zou je vandaag zijn geworden. Blijf je missen... Dikke zoen. X


24/03/2014 17:41:02
Trui
Lieve Bob, Het is zo dubbel om dit te zeggen. Gelukkige verjaardag xxx Drink hierboven er maar een goeie op! We missen je! Elke dag denk ik aan je. Groetjes je nicht Trui


24/03/2014 9:48:29
Dieter
35!

Welcome to the club. We zijn weer even oud. Je zal weer over veel tongen rollen vandaag, daar ben ik van overtuigd. Ik mis je nog altijd, maatje. Om mee te praten, om mee te shotten, om naar op te kijken, om herinneringen op te halen aan de jongensschool, om zoveel verschillende redenen. Have a nice birthday daarboven. Dieter


17/03/2014 20:15:58
Nellie
De bijeenkomst van aanstaande vrijdag wordt verplaatst naar een latere datum. We houden je op de hoogte.


13/11/2013 23:32:54
Katrien, Piet, Nemo, Noah,
Dag Bob, we hadden je graag veell langer hier gehad.


15/10/2013 9:47:49
oetje
hey Bob, De oude beloften hebben er lang mogen op wachten maar eindelijk is hun moment gekomen waarbij ze kunnen overgaan tot represailles.
Der is een klein oetje bij gekomen. Ons Marte is gisteren op 14 oktober om 7u29 voor den eersten keer goeiendag komen zeggen en met haar 3kg840 en 54cm is ze het levende bewijs dat kleine mensen tot grote dingen in staat zijn :).

Ik weet zeker dat jij ook aan mijn deur ging staan!

btw. Nele enkele weken terug gezien bij mijn schoonzus, vind ik altijd leuk want zo blijf je altijd verder bestaan.

Dikke zoen van de oetjes!!


7/09/2013 12:19:45
Jouw boule
Weeral grote fjieste bij de Vallaeysekes: pepe en meme 60 jaar getrouwd! Je wordt niet vergeten en gemist... Bedankt voor de zonnestralen. Dikke zoen.


27/08/2013 10:35:48
Nellie
Hey Bob,
ik ben er heel vroeg bij, maar voor sommige is het geen overbodige luxe. De weekends zijn snel volgeboekt.

24 maart 2014 ging je 35 worden - ongetwijfeld gingen we dit uitgebreid gevierd hebben - én dit wil ik niet laten voorbijgaan.

Ik nodig graag iedereen uit die jou liefhad om op vrijdag 21 maart eentje te drinken op jou. Locatie staat nog niet definitief vast - daarvoor hebben we nog eventjes de tijd maar café d'Armoe vind ik een ideale plaats (met veel herinneringen).

Gewoon weer eventjes een super gevoel krijgen dat jij weer iets dichter bij ons zal zijn, bezorgt me nu al kippenvel.

Ik mis je!
Liefs,
Je nicht Nele


20/07/2013 2:47:23
Davy
Ik kom morgen eens langs als ik bij de buren passeer voor ik er ook voor even tussenuit ga. Bis bald !


1/07/2013 22:39:49
Je boule
Zaterdag terug een moment waarop je had MOETEN zijn. Een feestje waar je zo graag bij hadden willen zijn en waarop wij jou ook zo graag hadden gehad: de vallaeysekes hun eerste trouwfeest.
We zullen je missen, maar weten dat jij wel voor de zonnestralen zal zorgen. Gelukkig krijg ik de steun van Frank en mijn 2 prachtige cadeau-kindjes.

Laat ons van liefde niets verliezen.
Laat me in je oren fluisteren wat niemand zegt.
Laat me in je ogen glunder achterlaten.
Laat mijn handen strelend liefkozen.
Laat me de beweging van je schaduw zijn.

Het lukt me, van geluk te spreken!


19/06/2013 23:26:09
Jan F
bob, ik kreeg als dank voor je site van je mama een bloempot (met licht).
Hij staat nog steeds op ons terras.
Het zou eigenlijk een bbq moeten zijn om nog eens samen rond te zitten...


25/03/2013 17:22:10
Sarah
Bobbie

De laatste maanden hebben we nog maar eens gemerkt hoe kwetsbaar een mens is.
Het afscheid van Paul en Erik heeft een zware indruk nagelaten op ons allemaal. Terug twee bijzondere vrienden die veel te vroeg van ons zijn heengegaan. Het verdriet bracht vele herinneringen naar boven..waaronder die vele momenten die ik met jou heb mogen delen..
Ik hoop dat jullie gisteren toch uitgebreid jouw verjaardag hebben kunnen vieren met een (paar) goeie fles(sen) wijn! :)

We missen jullie, zo ontzettend hard..
Dikke kus, Sarah


24/03/2013 15:54:31
anne, ma van Bob
Bob

de zoveelste verjaardag moeten wij zonder jou beleven.
een onbeschrijflijke leegte, gemis, waar wij samen met jou de toekomst hadden willen schrijven...een onherroeppelijk feit, in de behandeling tegen leukemi, zette toen een punt achter de toekomst
dit jaar hebben wij in drie weken tijd bijzondere vrienden,Paul, Herman en Rik naar "de overkant" , naar "jouw kant" begeleid, hopelijk komen jullie elkaar tegen.

we missen jullie allemaal.

heel veel liefs.


24/03/2013 14:52:07
Tine
Dikke verjaardagszoen broerie!<>X


19/03/2013 21:51:30
Trui
Lieve Bob, Elke dag als ik de computer aansteek ga ik naar jou site! We missen je en het is moeilijk om dit een plaats te geven. Kon ik je maar een dikke knuffel en zoen geven! We voetbalden samen in onze jeugd ik denk er nog vaak aan. Ik mis je! Je nichtje Trui uit Oostende


20/11/2012 20:46:03
Tine
Dag broerie,

Het valt me nog steeds zwaar iets op deze site te schrijven, het voelt zo onwezenlijk...
'k moest vandaag terugdenken aan de laatste keer dat we samen in het fameuse grijs met roze gestreepte uittrekbed sliepen. (het is achteraf naar Brussel verhuisd en naar verluid heeft het daar heel wat meegemaakt:-)).
Grappig..we hadden elk onze kamer, maar zo af en toe sliepen we samen, om bij te babbelen, grote en vooral kleine geheimpjes werden uitgewisseld, maar er werd vooral veel gelachen...,k was grote fan van je humor..Man, wat mis ik dit!! Wat mis ik jou!!
Daarnet werd mijn aandacht getrokken door een tekstje van Jacques Brel bij een overlijdensbericht in de krant. 'k Wil het jou en iedereen die je hier af en toe bezoeken en al jarenlang een ongelofelijke steun voor ons zijn, zeker niet onthouden.

Je vous souhaite d'être heureux

Je vous souhaite des rêves à n'en plus finir,
et l'envie furieuse d'en réaliser quelques-uns.
Je vous souhaite d'aimer ce qu'il faut aimer,
et d'oublier ce qu'il faut oublier.
Je vous souhaite des passions.
Je vous souhaite des silences.
Je vous souhaite des chants d'oiseaux au réveil et des rires d'enfants.
Je vous souhaite de résister à l'enlisement, à l'indifférence,
aux vertus négatives de notre époque.
Je vous souhaite surtout d'être VOUS

Bedankt voor alles!
dikke zoen,
Tine


14/11/2012 19:23:54
Andy en Natasha
Hallo Bob, Ongelooflijk hoe snel de tijd gaat. Ik zie mezelf nog staan, hoogzwanger van onze dochter bij jouw afscheid. Tijdstip van jouw afscheid viel samen met afscheidsverjaardag van mijn allerliefste grootvader. Vandaar dat deze gebeurtenissen onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn en zullen blijven. Niet dat we dit nodig hebben om je te herinneren, gewoon raar dat al deze zaken op 1 bepaald moment samen kunnen plaatsvinden. Natasha en Andy


12/11/2012 11:27:45
Chantal
Het is niet alleen nu dat ik aan je denk, het is het ganse jaar door dat je mijn gedachten doorkruist. het is al 8 jaar geleden en toch lijkt het niet zo lang ... Hou je goed...


10/11/2012 21:37:10
Dieter
Hey Bob,
Ik kan er morgen niet bijzijn. Weeral niet. Een gevolg van die hobby van ons waarin we elkaar woordeloos aanvoelden. Om het goed te maken, probeer ik te scoren. Eentje speciaal voor jou. En ik ga ervan uit dat je komt kijken. Zoals elke week.

zoen,
Dieter en co


10/11/2012 17:24:05
lena phlypo
Beste bob , Het is nu reeds al 8 jaar geleden dat je ons ontging. Telkens we die dag dat je ons ontviel nadert denken we met gemengde gevoelens terug aan die tijden dat we elkaar hebben en leren kennen hebben.Ik herinner me vooral de mooie momenten op de voetbal in Rumbeke.Thanks bob,U zal me altijd bijblijven soms met trannen in mijn ogen van vreugde en verdriet. Het ga je hier boven goed jongen.


7/11/2012 23:45:33
Tom Verbanck
Bob,
het is nu bijna acht jaar geleden maar nog heel vaak kom je langs in mijn gedachten.
Een tijdje terug was er de reünie van het zesde leerjaar van de jongens-en meisjesschool waar je naam dikwijls ter sprake kwam. Momenteel wordt de nieuwe datum afgesproken voor de jaarlijkse reünie van de eeuwige beloften en op die dag ben je ook altijd dichtbij.

Maar het zijn vaak ook de kleine dingen die me aan jou doen denken. Een verslag van de Condroz rally, wanneer ik naar een thuismatch in Jan Breydel ga,...

Mijn jongste zoontje Rune is dit jaar begonnen bij de U6 (zo heten de jongste duiveltjes nu)in Rumbeke. Onlangs was ik na een training in de kantine toen Rune mij vroeg waarom ik altijd naar die foto van die jongen aan de muur keek. Ik heb hem toen over je verteld en heb hem gezegd dat ik hoopte dat hij ook veel zo'n goede vrienden zal leren kennen.
Het ga je goed Bob
We zij je nog lang niet vergeten

Groetjes Verbanckske


19/10/2012 10:58:36
katrien
Dag Bob,
Acht jaar geleden kreeg je vandaag - 19 oktober - de diagnose.
Nog steeds niet te vatten.
Lieve groeten, Katrien & co


9/09/2012 10:40:58
Je boule
Net interieur '12 in mijn agenda gepland. Zal me dat ooit lukken zonder natte wangen? Ik weet het niet, maar misschien ook niet nodig: het wordt weer een zalige tijd met gelijkgestemden waarbij jij ook altijd terug dat tikkeltje dichter bent!
X'je


9/08/2012 15:28:15
Nele
Kasper met Jeanne en Rachelle op het strand aan papie's zee. Alice doet haar middagdutje. Ik staar naar jouw foto ... Herinneringen komen terug naar boven...tranen rollen van mijn wangen...zalig zou ik het vinden om met jou hier een frisse pint te drinken op het terras.


22/07/2012 9:14:33
anne, ma van bob
Bob

Als een bloem zo is het leven
't begin is teer en klein
De een die bloeit uitbundig
de ander geurt heel fijn
Sommige bloemen blijven lang
weer anderen blijven even
Vraag niet bij welke bloem je hoort
dat is 't geheim van het leven.

Deze tekst kreeg ik van Kathleen, na een heel fijne avond in Zomergem
Wij waren er samen met Monique, Toon, Katrien en Pierre, bij Kathleen en Roland.


15/07/2012 22:19:46
Je boule
Ondertussen al de achtste vakantie zonder jou...
Maar vertrek nooit alleen. X


5/06/2012 19:45:58
anne, jouw ma
Bob,

We hebben je gemist op de eerste communie van Marie.

pa en ma


26/05/2012 9:08:10
Je boule
Hey, Weet je, soms wordt het hier zo moeilijk...
Ik zou superblij moet zijn, maar kan het soms gewoon niet meer opbrengen.
Lore gaat trouwen!
Hopelijk kan ik beginnen geloven in de zeven magere en zeven vette jaren
Waarom was het ons niet gegund?
Mis je, mis ons...
X


11/05/2012 20:06:55
Trui
Lieve Bob, We missen je en denken elke dag aan je! Je bent mijn lieve neef. En ik praat veel over jou tegen familie, vrienden en collega's. Lieve lieve Bob kon ik je maar nog eens zien ...


23/04/2012 23:52:21
Davy Mylleville
Bob, Vorige zaterdag, 21 jaar na het zesde leerjaar, hadden we een reunie met de jongenschool en de meisjesschool. Je kwam ter sprake, meerdere malen zelfs. Niemand is je vergeten ! Het ga je goed ! Davy


30/03/2012 10:59:05
carlos en dora roobrouck vercruysse
even zomaar op uw site inloggen, uw foto ...en alle herinneringen daaromtrent. we vergeten u niet.


24/03/2012 22:44:34
Je boule
Happy birthday! Blijf je missen... X


24/03/2012 19:09:31
Je nichtje, Sarah
Bobbie

Gelukkige verjaardag!
Ik blijf je missen, dikke kus.


24/03/2012 9:05:22
anne, ma van Bob
Lieve Bob,

ER ZIJN DUS DAGEN

Er zijn dus dagen
Dat het gaat
Dat de pijn er is maar
Braaf verborgen zit

Dat de leegte
Mij verlaat
En licht schijnt
In de duisternis


Er zijn dus dagen
Dat het stil is
Dat mijn hoofd niet gonst
Niet vraagt waar je nu bent

Dat mijn adem
Rustig is
En ik niet overal
Jouw stem herken

Er zijn dus van die dagen
Van die zeldzame dagen
Dat de zon weer schijnt
En het verdriet
Om jou
Even slaapt


Tekst uit het boek
JIJ BENT DE ZON NU*
Guillaume Van Der Stighelen

We missen je!
je ma


21/03/2012 22:14:17
Dieter
Hey Bob,
Er komt een reünie van de zesde leerjaren van de jongensschool en de meisjesschool. Ik kan er helaas niet bij zijn, door een trouwfeest. Vind dat wel jammer. Had je er graag over verteld achteraf. Ik ben curieus wat er van iedereen geworden is. Zou wel raar geweest zijn zonder je. Maar ik ben er wel van overtuigd dat je er die avond meer zal bij zijn dan ik. En ook daarom was ik er graag bij geweest. Ik zou ervan genoten hebben om je over de tongen te hebben horen gaan. Schone herinneringen heb ik nooit teveel. Misschien kan Nele wel.
zoen, Dieter


11/03/2012 11:10:28
Nele
I hope you're not alone

I hope you're not alone
That someone is walking on your side
Someone who took this road before
And gives you love along the ride

I hope you're not cold out there
you left with no coat in the night
I hope there's a mild spring sun
And there's no winter waiting where you are

I don't know how this life must go on
How life goes on since that night
Give us a sign
Even just a while
That there's family there and tell us you're alright.

So many questions unanswered
Laying near the river. Nothing 's clear
The river that you crossed without ferryman on board
On the border we whisper your name

And I know your smile will last for ever
Every memory will taste bitter sweet
I know you will be waiting for us
To give us love until we meet

That there's family there and tell us you're alright.
Is there a day without you?
No, there isn't
Is there a night without you?
No, there isn't
Are you in your own way still with us?
Still with us...
I hope you're not cold out there
you left with no coat in the night
I hope there's a mild spring sun
And there's no winter waiting where you are

I don't know how this life must go on
How life goes on since that night
Give us a sign
Even just a while

That there's family there and tell us you're alright.

Ik mis je, Bob !
Nellie -------

Deze mooie tekst gelezen op de site van Sarah Verhaeghe.


11/11/2011 8:28:14
Mieke Verstraete
Beste Familie,
Afscheid nemen van een dierbaar familielid is moeilijk....Alleen mooie herinneringen kunnen dit leed verzachten. Eergisteren, toen we op de begraafplaats in Rumbeke afscheid namen van ons ma, hebben we ook voor Bob gebeden.
Veel steun en sterkte voor jullie allen tijdens de herdenking zo. a.s.
Mieke & Hans


2/10/2011 21:21:21
Sarah
Dag Bobbie

Hier zit ik nu, al reeds m'n 2e weekje in Gent ( de eerste week had in nog geen internet ).
Het doet wel raar, maaaaar het zal wel rap wennen heb ik al ondervonden ! ;) M'n eerste weekje is heel rap verlopen. Het was nog wat 'kennismaken' met Gent hé als je begrijpt wat ik bedoel. Ik heb wel braafjes alle lessen meegevolgd ( wat sommige familieleden niet geloven ) maar nu weet ik tenminste al welke lessen ik de komende dagen zal meevolgen en welke niet (haha). Jij was waarschijnlijk niet veel anders in jouw kotleventje...
Je foto staat alvast op een mooi plaatsje, dat was trouwens het eerste wat ik had klaargelegd om mee te nemen.
'k Had je verdomme graag eens aan m'n deur zien staan om samen eens de stra(a)t(en) van Gent onveilig te maken ! Kasper ging me alvast eens leren 'cantussen' maar eerlijk gezegd : bespaar me dat maar ;)!

Bobbie, ook al laat ik je niet veel weten (via deze weg dan toch), je weet daarboven goed genoeg hoe vaak ik nog aan je denk hé :).
Ik mis je, nog steeds zo ontzettend veel.
Dikke kus, je nichtje Sarah.


1/10/2011 0:56:35
Trui
Dag lieve Bob, Telkens ik de computer aanzet ga ik naar je site. Ik wil je zeggen dat ik je mis! groetjes, je nicht Trui xxx uit oostende me je éne béén in de zéé


29/09/2011 21:49:07
katrien
voor jou, we vergeten je niet http://www.youtube.com/watch?v=ouANEo2w0Pg


25/09/2011 21:38:37
Bieke
Bob,
Deze week naar de musical van Queen geweest, tijdens de show brachten ze ons met onze beide voeten op de grond met dit liedje.
Een liedje waarmee m'n gedachten naar jou dwaalden.

A hand above the water
An angel reaching for the sky
Is it raining in heaven -
Do you want us to cry?

And everywhere the broken-hearted
On every lonely avenue
No-one could reach them
No-one but you

One by one
Only the good die young
They're only flying too close to the sun
And life goes on -
Without you...

Another tricky situation
A get to drowin' in the blues
And I find myself thinkin'
Well - what would you do?

Yes! - it was such an operation
Forever paying every due
Hell, you made a sensation
Oh you found a way through - and
Only the good die young
They're only flyin' too close to the sun
We'll remember - Forever...

And now the party must be over
I guess we'll never understand
The sense of your leaving
Was it the way it was planned?

And so we grace another table
And raise our glasses one more time
There's a face at the window
And I ain't never, never sayin' goodbye...

One by one
Only the good die young
They're only flyin' too close to the sun
Cryin' for nothing
Cryin' for no-one
No-one but you


25/03/2011 13:53:23
cindy
Dag Bob, Ook hier in Plastibert zijn we je verjaardag niet vergeten, je bent nog steeds aanwezig, Sterkte aan familie en vrienden Cindy


24/03/2011 22:54:02
Je boule
Hey,
daarnet nog even bij je plaatsje geweest...
Dacht dat ik daar de weg zou moeten zoeken in den donkeren, maar was daar mooi verlicht.Eigenlijk echt wel typisch, dat je een plaatsje zo dicht bij 't veld hebt.
Doe hier verder mijn best hoor...al zal volgend weekend toch wel weer eventjes slikken worden, we blijven je missen. Maar weet dat je daar wel ergens zal rondhangen en je zal trots mogen zijn op de jarige...X


24/03/2011 22:09:14
Sarah
Gelukkige verjaardag, Bob !

Ik blijf aan je denken.

Dikke kus, Sarah


24/03/2011 22:07:41
Dieter
Hey Bob

Vandaag is nog altijd jouw dag. 24 maart is van jouw alleen.

Ik kom je heel vaak nog tegen. In dingen, mensen, uitspraken rondom mij. En telkens moet ik glimlachen, voel ik me blij dat ik aan je mag denken.

Ben trouwens met Jantje naar de reünie geweest in de gemeenteschool. We zijn er al 20 jaar weg. De tijd gaat snel. We waren er maar met 6: Jan, David Vandeweghe, Davy Mylleville, Stefaan Parrein, ikke en jij. Je ging vaak over de lippen.

You are always on our minds. Mis je! Dieter en co


24/03/2011 19:32:15
Jan Vergote
En of we je missen! Maar je vergeten doen we niet!


24/03/2011 19:15:56
Trui
Dag lieve Bob, Gelukkige verjaardag! Drink hierboven er maar een goeie op! We missen jou. xxx je nichte Trui


24/03/2011 17:26:13
anne, jouw ma
Bob,

Een leegte die nooit kan ingevuld worden.

We missen je.

Liefs


24/03/2011 11:14:20
katrien
voor altijd 25... gelukkige verjaardag bob


24/03/2011 7:59:35
Je boule
Happy birthday! X


2/01/2011 12:32:38
Jouw meisje
Gelukkig nieuwjaar! Mis je, X


16/12/2010 21:06:01
Nele
Christmas night, another fight
Tears we've cried are flood
Got all kinds of poison in
Of poison in my blood

I took my feet to Oxford street
Trying to right or wrong
Just walk away thos windows
But I can't believe he's gone

When your still waiting for the snowfall
Doesn't really feel like Christmas at all

A group of candles on me are flickering
Oh,the flicker and they flow
And I am up here holding on
To all those chandeliers of hope

And like some drunken in this city
I am go singing out of tune
Singing how I always loved you
And how I always will

But when your still waiting for the snowfall
Doesn't really feel like Christmas at all
Still waiting for the snow to fall
It doesn't really feel like Christmas at all

Those Christmas lights
Light up the street
Down where the sea and city meet
May all your troubles soon be gone
Ohh Christmas Lights keep shining on

Those Christmas Lights
Light up the street
Maybe they bring him back to me
Then all my troubles will be gone
Ohh Christmas Lights keep shining on

Ohh, Christmas Lights
Light up the streets
Light up the fireworks in me
May all your troubles soon be gone
Those Christmas Lights keep shining on

Coldplay
Christmas Lights


15/11/2010 10:44:14
Anne, ma van Bob
Bob,

De herdenkingsmis heeft weer heel veel van jouw vrienden en familie bij elkaar gebracht.
Na 6 jaar doet het ons zoveel plezier dat iedereen, naast onze naasten en persoonlijke vrienden, ook de ouders, zussen, tantes en nonkels, neven en nichtjes van Emmy, jouw voetbalvrienden,de vrienden uit de studententijd, en zelfs een hele groep van Plastibert, aanwezig waren.

Dank aan iedereen, ook voor de bloemen,die jullie nu, en zomaar het ganse jaar door op de rustplaats leggen, dit alles zegt dat Bob méér dan zomaar "iemand" voor jullie was.

Meer en meer weet ik dat ze daarboven de verkeerde persoon, op het verkeerde tijdstip van deze aardbodem weggenomen hebben.

Liefs Bob.


8/11/2010 20:19:56
Peter Donck
Hey Bob. Zondag zal ik er niet bij kunnen zijn. Jammer, want jij bent er altijd voor en met mij. Wat hier een beetje verder staat is zeker waar; Bob jij bent een inspiratie-bron (en een voorbeeld) voor heel veel mensen. Slaapwel, en tot volgende


14/10/2010 14:52:19
Je boule
Morgen terug interieur, het blijft onlosmakelijk met jou verbonden!! Mis je X


12/10/2010 22:14:56
katrien
Dag Bob, Onze 2 'neyrincks' worden snel groot! Ik vind het zo jammer dat ze je niet beter hebben kunnen leren kennen. Het zou geklikt hebben, zeker weten. groetjes, Katrien & co


25/09/2010 19:40:22
Evelyne
Ik zat hier vanavond in de zetel!
Plots zag ik je foto... Hij staat hier al zoooooooooooooooooooooooo lang... Hij is zelfs al een beetje verkleurd!
Hij staat hier en kijk er heel vaak naar! Echt waar!

Nu, plots, was die foto niet genoeg om aan je te denken en lees ik weer dat vreselijke verhaal...

En dan komt die intense droefheid terug...


23/08/2010 18:27:25
lowie donck
dag bob , gisteren was het eindelijk zo ver , mijn eerste overwinning , normaal ging ik dan mijn overwinningsbloemen bij jou komen leggen , maar jammer genoeg heb ik geen bloemen gehad , alleen een beker en medaille, maar misschien komt er nog een moment dat ik wel bloemen krijg , dan beloof ik dat ik ze zeker bij jou kom leggen , groeten lowie


26/07/2010 14:16:54
marina
BOB, een paar jaar geleden deze site gevonden alles meegevolgd waarom geen idee , het sprak me zo aan jouw verhaal, en zie nu enkele jaren later ben ik vlk vrijwilligster en in september begin ik op de afdeling hematologie, raar toch, ik hoop da jouw verhaal nog dikwijls word gelezen en da veel mensen er iets uit leren, ik alvast wel, je blijft in onze gedachten bob .


13/07/2010 0:23:23
katrien
bob,jouw site is inspirerend voor een ander immens verdriet, dankjewel hiervoor


21/06/2010 22:00:15
Katrien
Bob, vandaag de langste dag van het jaar. Jij, veel te kort. Niet te vatten! Groetjes uit Oostende


17/05/2010 21:57:52
lowie donck
dag bob, vandaag ben ik 14 jaar geworden , gisteren had ik al de 2e plaats op amper 40 cm van de winst, de dag dat ik één kan winnen is hij voor de mooiste ster aan de hemel , JOU STER,


27/03/2010 19:59:28
Je boule
iedereen zegt dat jij nu in de hemel bent
een betere plek je wordt er vast verwend

nee ik moet niet huilen
want ik weet dat jij van mij houdt
maar ik zou alles ruilen
voor nog een seconde met jou

wanneer zie ik jou terug
mijn engel die over me waakt
wanneer zie ik jou terug
een ster die naar me knipoogt en me nooit verlaat
die elke avond aan de hemel staat

iedereen zegt dat jij nu vast geen pijn meer voelt
weet iemand echt wat men daar dan mee bedoelt
nee ik moet niet treuren want ik weet toch jij ziet me graag
wat er morgen ook mag gebeuren maar wie antwoord echt op mijn vraag

wanneer zie ik jou terug
mijn engel die over me waakt
wanneer zie ik jou terug
een ster die naar me knipoogt en me nooit verlaat
die elke avond aan de hemel staat

en als ik in mijn bed lig vannacht
en als een nieuwe ster naar me lacht
weet ik dat jij voortaan altijd bij me bent
ik heb jou herkent

wanneer zie ik jou terug?
mijn engel die over me waakt
wanneer zie ik jou terug?
mijn ster die naar me knipoogt en me nooit verlaat
die elke avond aan de hemel staat

K3 - Wanneer zie ik jou terug

Je kan er van op aan dat we Marie en Victor HUN ster zullen tonen.
X


24/03/2010 21:59:34
Dieter
Hey Bob, ne gelukkige verjaardag. Ik mis je.


24/03/2010 12:44:54
cindy
Bobke, vandaag ben je eens extra in m'n gedachten, Sterkte aan de familie en vrienden!


24/03/2010 9:19:31
anne, jouw ma
lieve Bob

Alweer 24 maart zonder jou,31 jaar terug, het was een zaterdagmorgen, pa stond klaar om te gaan voetballen met "geel-zwart" maar jij kwam eraan!
Een zoon! Niet te beschrijven hoe fier wij waren,een broer voor Tine!

Gelukkig hebben we nu Marie en Victor, spijtig dat zij jou, en jij hen, niet gekend hebben.
Bob wij hebben ook een "déja vue" in de familie:Victor en Jeanne zijn zoals jij en Nele, dikke vrienden! Super!

Wij blijven je missen.

Liefs,je ma


24/03/2010 9:02:57
katrien
http://www.youtube.com/watch?v=NrgcRvBJYBE


24/03/2010 7:11:14
Je boule
Dikke verjaardagskus X
Deze dag blijven we koesteren...


26/02/2010 13:31:58
Nele
Dag Bob

Vorige zaterdag was de film 'My girl' te zien op televisie.
Weet je nog, we hebben daar nog samen naar zitten kijken in jullie pingpongkamer.

1 gemis zaterdag: mijn compagnon om samen 'een potje te bleiten'.

Het blijft toch verdikke moeilijk!

X,
Nele


19/01/2010 12:03:40
Je boule
Jouw droomhuis staat te koop!
Had toch wel eventjes kriebels als ik er voorbij reed.
Mis je, X.


18/01/2010 23:18:19
Trui Neyrinck
Dag lieve Bob, Ik ben je zeker nog nog niet vergeten hoor. En dat zal ook niet denk nog elke dag aan je. wat ik je wilde zeggen is heb een werk gevonden waar ik me goed bij voel. In de natuur tussen het fruit,groenten en dieren tis een leuke en boeiende job. Maar weet wel dat jij dat van boven kunt zien wat ik daar allemaal uitsteek. Soms met een grap en vaak serieus! groetjes en een dikke zoen je nicht van het zéétje xxx


23/12/2009 9:23:42
Je boule
Weet je nog, ons eerste oude jaar samen.
Had nog niet lang mijn rijbewijs en moest met mama's auto eigenlijk in Waregem zitten.
Een ommetje richting Roeselare was niet gepland en gedurfd (had ook heel erg gesneeuwd en lag spiegelglad), maar ik moest, het voelde zo perfect.
Dat was het ook. Het begin van iets heel erg moois...
Het doet nog zoveel pijn elke dag te moeten ervaren dat dit nooit meer terug komt! Wou dat ik net als toen weer die stomme examenperiode door moest, om dan jou als kerst op de taart terug te kunnen zien. Om daaarna uit die nauwe lift te kunnen stappen en in je armen te kunnen vallen. Mis je... X


3/12/2009 8:31:49
Bart Smetrijns
5 jaar al, Bob... Een treurige verjaardag... Ik zal wel niet de enige zijn die er van schrok dat het al vijf jaar geleden is dat we afscheid van jou moesten nemen.
Ik zou liegen als ik zeg dat het nog net als gisteren lijkt... De herinnering vervaagt toch al een beetje, ik moet al een beetje harder denken om jouw glimlach terug op te roepen, ik kom hier op het werk al minder frequent files met jouw bijdragen tegen, en er ligt al een beetje stof op jouw foto op de kast... dat laatste kan ook aan de kuisvrouw liggen, maar we hebben nu een nieuwe, ik zal het in de gaten houden en jou laten weten, Bob -)

En toch... en toch is het gemis daar soms ineens weer zo nadrukkelijk als voorheen... Het zal ongetwijfeld deugd doen aan jouw naaste familie en vrienden om elk jaar weer zoveel volk te mogen begroeten op de herinneringsmis. Het is ergens jammer dat die ontmoeting er is om iets tragisch te herdenken, maar anderzijds geeft het me telkens een warm gevoel te zien uit welk warm nest je komt en hoe iedereen die jou gekend heeft diezelfde behoefte voelt dat vast te houden.
Het zal ook wel aan de herfst liggen, die droefgeestige periode waarin alle leven lijkt te sterven, als treurt de natuur jaarlijks mee met ons om jouw verlies.
Aangezien we niet echt in de buurt wonen, maken we van de gelegenheid altijd gebruik de streek (en verder) een beetje te verkennen als we in Rumbeke zijn. Zo kwamen we die zondag na Wapenstilstand terecht op de oorlogskerkhoven van den Grooten Oorlog... Het paste wel een beetje in mijn gemoedstoestand, en ergens is de tragedie vergelijkbaar. Veel te jonge gasten die een hopeloze en ongelijke strijd streden en veel te jong stierven. Ze zullen nooit vergeten worden, Bob, en jij ook niet, dat was die zondag in November weer heel duidelijk.


25/11/2009 23:45:07
anne.je ma
lieve Bob

Bob "tante" Traudel heef diegene die ze lief had verlaten.
Zij was de eerste die mij opbelde toen ze wist dat jij gestorven was.....
Zij was ook de eerste die ons samen ( bij jouw geboorte), 'jij en ik' in het moederhuis kwam bezoeken.

Zij had haar leven en dat van haar naasten wellicht anders voorgesteld.

Lot ,en noodlot, heeft niemand in handen.
Alleen, weet je nooit, of de eerlijkste of de gelukkigste kant van het leven je genegen was??

Waltraud, jij hebt twee sterke formidabele, welopgevoede zonen Alexander en Frederiek, een prachtig kleinkind Estelle, een kranige schoondochter Nancy,ik hoop wat we de kans krijgen om ze meer dan alleen maar liefde te geven.
Rust wel Waltraud,
br>Groetjes, Bob....Tot ziens... horens...we missen je zo........

liefs


14/11/2009 20:15:26
Je boule
Een enkel woord
een klein gebaar
mensen die jou en ons niet zijn vergeten
dat houd je op de been
je voelt je een moment niet zo alleen
Je weet dat je verder moet
voor mij, voor ons, voor jou
Maar een gevoel van zekerheid,
het lijkt zo lang geleden.
Het blijft dus nog iedere dag
knokken en daarom wil ik dan ook
diegenen danken die er gisteren
waren en er morgen zullen zijn.
Dikke zoen, Emmy.


13/11/2009 11:39:53
Je boule
Henri Vandepitte, een neefje voor onze Victor. Super!
Dat hij uitgerekend vandaag geboren is, dat...
Mis je!
X


12/11/2009 21:37:34
farrazijn claudine
... ik zag al zo dikwijls bij mijn klanten het 'doodsprentje' van deze mooie jonge mens... bob ... ik ken hem niet...
ik zag de in de krant de aankondiging voor de herdenking en ik ging es kijken op de room549... ik las het hele dagboek... ik werd er stil van...
voortaan zal ik nu met 'andere ogen' kijken naar het prentje van bob... een héél triestig en oneerlijk verhaal schuilt er nu achter ... veel te jong, veel te vroeg...
voor de familie en de vrienden... Hou 'bob' in leven... hij is pas echt 'dood' als je hem vergeten bent...


8/11/2009 11:35:45
carlos en dora roobrouck vercruysse
bob, november, maand van mijn verjaardag en ontegensprekelijk maand waar we uw heengaan herinneren. maar niet alleen in november denken we aan u, uw foto staat op onze bibliotheek en regelmatig krijgt ge van ons een korte babbel. dit jaar zullen we niet op de herdenkingmis zijn, we zijn op reis, maar weet dat we u op die dag in ons hart herdenken, en dat we u nooit vergeten. de groeten aan uw familie en aan emmy.


7/11/2009 16:15:45
Marc Van den Berg
Hallo Bob,

Ik ken jou niet en jij kent mij niet. De band tussen ons is het feit dat jouw ma, mijn pa en mijn tante elkaar goed gekend hebben zo'n 40 jaar geleden.Zij is toen meermaals op vakantie gekomen naar het verre Aarschot. Nadien ben ik haar nog geregeld tegengekomen in de meubelwereld waarin ik toen werkzaam was.

Ik moet zeggen dat ik schrok toen ik vanmorgen het herinneringsbericht in de krant zag. Al vier jaar geleden ... Ik weet nog goed destijds toen ik jouw overlijden vernam, ook via de krant. Ook toen een schok, ondanks dat ik je nooit gekend hebt. Nu ik zelf sinds een half jaar papa ben, kan ik me voor het eerst een beetje voorstellen hoe het zou kunnen voelen om je kind te verliezen. Ondraaglijk ...

Anne, veel sterkte in deze moeilijke dagen voor jou en je familie. Memory is the diary we all carry with us.


28/09/2009 11:12:53
Nele
Ik mis jou,
Ik hou van jou,
Ik zie je gezicht,
En binnen in jouw ogen,
Schijnt een heel mooi licht.

Ik mis je mooie ogen,
Die nooit tegen mij hebben gelogen,
Ik mis die mooie lach van jou,
Ik zeg het je, Ik hou van jou.

Luister naar de regen,
Het zijn tranen van mijn ogen.
Ze vertellen het aan de hele wereld, dat ik van je hou.

Nooit zal ik je vergeten
ook al zijn mijn gevoelens zo verward ...
De herinneringen aan jou
die krijgen een plaatje in mijn hart!

De grootste storm,
Het diepste ravijn.
Ik zou trotseren
om bij jou te zijn

Hoe kan ik zo verdrietig zijn
en tegelijk zo blij,
Is het omdat ik weet,
Jij bent morgen weer bij mij!


25/03/2009 23:03:24
katrien
“Dream as if you'll live forever, live as if you'll die today.” James Dean


24/03/2009 12:56:00
cindy
Lieve Bob, Waar je ook bent, ik denk vandaag eens extra aan jou! Een dikke knuffel!


24/03/2009 10:47:58
Marie
Le verbe d'aimer...
Son passé n'est pas simple.
Son présent n'est pas indicatif.
Et son futur est toujours conditionnel.
J. Cocteau

Héél veel liefs op deze 'speciale liefdevolle verjaardag'
Marie


24/03/2009 10:10:05
anne
Lieve Bob,

24 maart, 30 jaar zou jij nu zijn!

Jouw vrienden, nichtjes en neven zijn volop hun levensloopbaan een richting aan het geven.
Het ene huwelijk na het andere, geboorterecepties, waar jij zeker van de partij zou zijn geweest, veel hebben al meerdere kindjes, en enkele hebben als tweede naam BOB!

Welke wending zou jouw leven nu genomen hebben???

Waar,waarom...en nog heel veel vragen die altijd zonder antwoord zullen blijven....

We blijven je missen Bob,

Liefs,

Anne, jouw ma


24/03/2009 9:20:57
Evelyne
30...
Dit zou je vandaag worden!
Volgende week is het mijn beurt.
Gek hoe raar de dingen kunnen lopen, denk ik nu...
We blijven aan je denken, Bob, en we missen je nog steeds.


23/03/2009 8:51:54
Je boule
Dit weekend Seba Werbrouck getrouwd...
Toch typisch hem om eens met mij te komen dansen op je dertigste verjaardag van morgen...
Wil je nu al een dikke verjaardagskus geven...
X, je meisje.


15/03/2009 9:54:15
Je boule
Vandaag, Marie's 4de verjaardag...
We zullen je missen, maar het is ook een moment waarop je weer net dat ietsje dichter bij ons bent dan anders...
X


1/03/2009 11:19:45
Trui
Dag Bob, Elke dag denk ik wel eens aan je. Het blijft raar doen dat men lieve neef er niet meer is. Maar ik weet dat je daar boven over ons waakt. Groetjes, je nichte uit Oostende aan t' zéétje Trui


21/02/2009 21:01:55
katrien
de lente hangt - een beetje - in de lucht, de familiepaaswandeling is gepland, we zijn allemaal zo bezig... ik blijf het niet begrijpen dat jij bent moeten vertrekken


21/01/2009 17:00:37
Je boule
Het relativeren valt me deze week weer zo moeilijk...
Jij was er zo'n kei in...
Je kon me altijd makkelijk weer kalmeren.
Zou dat wrange gemis-gevoel ooit verdwijnen? Of blijft het gewoon verder kabbelen en leer je op een andere manier leven en neem je daar met de tijd genoegen mee?
'k blijf 'ons' zo erg missen... X


14/01/2009 14:10:23
Anne
Lieve Bob,

Il y a quelque chose de plus fort que la mort,
c'est la présence des absents dans la mémoire des vivants.

Liefs,
jouw ma.


22/12/2008 11:20:51
Jan Vergote
Net zoals toen liepen Dieter en ik gisteren de kerstcorrida, ter ere van jou, zeg maar. (met onmisbare Chereau-shirts) We hadden 15 km de tijd om aan je te denken, aan een stevig tempo, dankzij Dietje, hoe kan het ook anders? Jij en Fre ontbraken helaas... Ook na de wedstrijd misten we je...


17/12/2008 3:28:37
oetje
jow bobke

Ben hier voor het moment in Vietnam waar de mensen qua mentaliteit nog wat kunnen leren, soit. Merci om een oogje in het zeil te houden in Indie wat ben dat zonder kleerscheuren doorgekomen. Binnen een paar dagen is er blijkbaar terug langverwachte reuniewedstrijd met het verschil dat we er dit jaar beide alleen mentaal gaan aanwezig zijn. Denk wel dat de jonge garde zonder ons geen schijn van kans meer maakt ;)

oetje


23/11/2008 14:17:28
anne, je ma
lieve Bob

Aan iedereen die op de herdenkingsmis was, aan iedereen die even aan jou dacht, dank.

Verleden week nog heeft een heel bijzondere vriend ons verlaten, Toon, wij hopen dat jullie elkaar "daar" tegenkomen.

liefs,
Anne , je ma


22/11/2008 20:23:32
lore
Bob,
Vier weken op kinderoncologie laten niemand onberoerd... Maar mijn klinische, geïnteresseerde en vooruitstrevende blik werd de laatste dagen toch overspoeld door gedachten aan jou. Vanaf dag 1 kreeg ik mijn eigen patiëntje om op te volgen: diagnose: ALL. Rilling. Enkele dagen later kon ik chemo's voorschrijven. Asparaginase. Rilling. Patiëntjes met die beruchte WBC onder de 1000. Isolatie. Rilling. De mama die je pijnlijk toefluistert: 'je kind afgeven is niet gemakkelijk, hoor'. Rilling.
Bobinski, hoe ouder ik word, hoe wijzer (?) ik word, hoe meer ik besef dat je hoe dan ook een zware strijd te strijden had. Jouw optimisme en kracht, zeker als je nu nog es je dagboek doorleest, zijn verbluffend. Ik hoop dat we er allemaal nog wat extra van je krijgen om door te gaan!
Heel veel liefs, loor


15/11/2008 12:56:45
Marie Mertens
...In de loop van mijn leven heb ik veel dierbare mensen verloren. Je mist dan de persoon, de gestalte, het ding, al de natuurlijke dingen die je samen hebt beleefd. Maar niet één van die vele is uitgewist of vervaagd, of helemaal opgehouden te bestaan.
Onze zielen ontmoeten elkaar, dag in, dag uit. De verbinding is niet verbroken. Soms voel ik dat de doden meer leven dan de levenden. Er zijn momenten dat ik hun bijstand kan voelen, en dat ze me dingen influisteren waartoe ik met mijn eigen denken niet in staat ben en nooit zal zijn zolang ik mij bevind in dit stoffelijke lichaam.

De bloem in 't gras
vergaat tot stof en as
maar niet de vlam onder mijn huid
ze gaat niet uit
Uit "Levensboek" van Toon Hermans
Veel liefs Marie


14/11/2008 8:09:28
Je boule
Zoetie,
4 jaar geleden...
Gisteren kregen we op de valraap van 13 november 2008 nieuw leven...
Strange!

Dikke zoen.


13/11/2008 10:38:24
Cindy
4 jaar geleden, ook mijn gedachten zijn vandaag bij jou Bob en bij jouw familie,je blijft voor altijd onder ons,veel sterkte aan de familie!


13/11/2008 8:10:00
Peter Donck
aan allen die vandaag iets meer verdriet hebben; STERKTE!!! Familie Peter Donck


10/11/2008 12:02:21
anne, je ma
Lieve Bob

Als ik nu na 4 jaar dag per dag uw dagboek lees, snijdt het nog harder dan toen, toen hadden we nog hoop, hoop in de moed en de strijdlust die jij had, hoop door het welgemeende meeleven en de aanmoedigingen van jouw vrienden en de familie, hoop en geloof in alle goede zorgen die jij kreeg van de verpleging en de dokters....
Maar het heeft niet mogen zijn.

In die 4 jaren is er heel veel gebeurt, moeilijk te verwerken situaties, hoe pijnlijk ze ook zijn ik leer er mee leven.
Maar jou verliezen is niet te verwerken, en zullen we nooit mee leren leven.

Er zijn ook goede ontwikkelingen, belangrijke, en hoopgevende, Tine en Koen schenken ons twee formidabele kleinkinderen Marie en Victor.
Emmy heeft ook haar weg gevonden, daar zijn wij ook gelukkig om.

Alleen wil ik je nog zeggen Bob, dat in alles wat wij doen zakelijk of privé, in goede of in moeilijker dagen, jij er absoluut en prominent bij betrokken zijt,altijd vraag ik me af, waar zou Bob nu staan als hij er nog zou bijzijn.
Toch overtuigd dat jij ons ook blijft volgen.

Heel veel liefs, ik mis je iedere dag een beetje meer.

Anne, je ma


20/10/2008 20:54:02
katrien
19 oktober, 4 jaar, we vergeten het niet hoor


8/10/2008 9:20:46
Jouw meisje
Ontglipt je bent me ontglipt aanraken kan niet meer. daarom beroer je me oeverloos nu en overal, onbeschaamd achter hoek en kant, op uitnodiging soms, vaker onverwachts, ongevraagd. Herman Rohaert


6/10/2008 13:14:20
claudine Pots
... De foto van Bob ligt sinds 18 nov. 07 in handsbereik, op mijn werktafel. Rond die datum, - zijn herdenkingsmis - scheurde ik deze foto uit mijn krant en bewaarde hem. Ik zou hem nooit kunnen weggooien... Nu, na bijna een jaar dus, heb ik de vermelde website aangeklikt en vind het verhaal 'over die lieve jongen', die te vroeg is weg gegaan... Ik wil hierbij de ouders groeten en zeggen hoe erg ik het vind, ...Dàt er nog veel mensen moeten zijn zoals ik, die hun verdriet willen delen met hen en wensen van moed willen sturen. Ik ben overtuigd van het 'leven' hierna...en dat alles een reden moet hebben...Ik geloof er stellig in dat Bob nog onder ons is...Misschien is mijn mailtje wel een seintje van HEM, naar zijn ouders toe, om nooit de moed op te geven en zijn heengaan te aanvaarden in een veel groter plan. Wie zal het zeggen, waarom ik nu net vandaag deze foto opnieuw in mijn handen heb genomen en jullie dit berichtje stuur... Ik wens U veel sterkte en ja,...het was een mooie zoon !!! Deze foto kijkt me zo aan,...Hij is zekers op de hoogte...letterlijk en figuurlijk. Waarom deze woorden, ik weet het niet. Wel wil ik U nog vertellen dat ik mediamieke gaven heb, mijn eigen broer verloren ben vorig jaar aan 39 jaar ...Soms héél veel verdriet voel,...ook bij anderen. Ik noem Claudine, ben belgische en woon sinds 2,5 jaar in een kuuroord in Hongarije, ... Het ga U goed in de familie van Bob! Probeer te genieten van elke dag, alsof het de laatste zou zijn...! Beleefde, hartelijke groeten, claudine Pots, Zalakaros Ik was ontroerd door die mooie, lieve lach en het feit dat 'die onbekende jongen',...zo vroeg gestorven was...Ben gelukkig dat ik U nu een mailtje heb gestuurd en zijn jeugdfoto's mocht inkijken, dankzij deze website.


21/09/2008 20:33:38
Sarah, je nichtje
Jaja nonkel Bobbie ,
Weer een nieuwe klant voor mijn babysitbedrijfje ;)!
Het ventje zal rap weten wie zijn nonkel is want toen ik het hoorde dat hij geboren was wierp ik een blik naar boven en zei proficiat nonkel bob ! Je blijft voor mij altijd & overal vande party !
Kheb nu ook myn eerste jaartje duits, haha, je zou nogal lachen moestje me horen :D

Kheb'je nog zoveel te vertellen ! & Ik misje zo verschrikkelijk ! x


20/09/2008 9:48:49
Maureen
A tiny angel
sent from above
has come to fill
your hearts with love...

Dikke proficiat richting Roeselare.

Maureen


19/09/2008 9:51:44
Davy Vermander
Hey Bob, Proficiat é maat, terug nonkel. We hebben er alvast (meer dan) ééntje op gedronken gisteren met de trotse papa Koen en je meisje Emmy.


18/09/2008 22:07:16
Katrien
Proficiat mama-papa-zusje-mamie-papie-meter-nonkelBob...! Welkom Victor!


18/09/2008 13:48:53
Je boule
Zoetie,
Net meter geworden van den eersten Vandepitte kleinzoon, Victor.
Wat een eer!
Vader Frans zijn voorzetting is verzekerd.Maar ik durf wedden dat Victor dat ook voor een groot stuk zal doen voor de Neyrinck'jes.
Ook de peter heeft nu naast zijn 3 dochters een jongentje als petekind.
Wat willen we nog meer.
Zou jij daar toch niet voor iets tussen zitten, nonkel Bob?
Dikke zoen van mij en Victor.

X en x

Ik geef hem er straks ook ééntje van jou.


13/09/2008 8:27:40
Jan
hey Bobbie,ze is er eindelijk! Lieke,wat zeg je daarvan? Nu nog wachten op jouw nichtje...


26/08/2008 10:43:07
Jan Vergote
Zaterdag was ik eerder toevallig bij jullie in de kelder. Die geur deed me wat; herinneringen van fietswedstrijdjes, voetbalmatchkes, kattekwaad en oliebollen kwamen boven. En heel veel weemoed... Was het maar weer als toen...


18/08/2008 14:10:31
Je boule
Verlof gedaan en het eerste wat ik deze morgen deed was even bij jou op bezoek komen.
Na 4 weken, een beetje een raar gevoel, vooral omdat deze vakantie voor het eerst zo anders was.
Deze middag dan maar even terug gekomen, want heb je eigenlijk wel wat leuks te vertellen, al ben ik ervan overtuigd dat je het al lang weet...
Tante Emmy wordt meetje!
Een hele leuke verrassing, vooral omdat er in dit meetje nog zo veel peetje schuilt!
Dikke zoen.
PS: heb je me die bergen zien trotseren. Toch wel trots geweest zeker :-)


18/08/2008 10:31:30
oetje
jow bobke

de kindertuin is goed aan het bijvullen. blijkbaar zat er in het douchewater van rumbeke genoeg stimulerende middelen voor het verwekken van kinderen. ikzelf moet het nog uittesten maar hou je wel op de hoogte. tis wat bizar om aan terug te denken: de frieten gecombineerd met rodenbach of palm na de training en nu de meesten onder ons huisje boompje tuintje. het leven gaat voort he, soms wat te snel. volgende week zit ik indie, ge weet wel daar waar de miserie allemaal is begonnen. wilt ge wat over me waken als ik daar ben.

mis je
oetje


31/07/2008 22:56:52
katrien
mijn kleine traditie: een berichtje voor we op vakantie vertrekken. Espana... zal eens kunnen checken wat mijn spaans al waard is ??? :-) hasta la vista bob


24/07/2008 12:58:35
meyke
Dag Bob,
Nog nooit heb ik iets geschreven, maar de uitdrukking "uit het oog..." gaat niet op bij mij. Nog steeds zie ik je goedkeurend, lachend toekijken in de kantine. Tjach, ik raak daar ook maar niet weg...

Zelf dacht ik heel wat troebele watertjes te hebben doorzwommen en miserie te hebben tot...
ik door een toevallige muisklik op jouw stekje terechtkwam en onmiddellijk terug met beide voeten op de grond stond.
Tot later Bob. Meyke


19/07/2008 8:24:11
Frederik & Nancy
Dag Bob, Ik en mijn vriendin Nancy trouwen vandaag. Wij vinden het zeer spijtig dat je er niet bij kunt zijn. We zullen aan je denken zodanig dat je toch niet helemaal afwezig zult zijn. Het ga je goed en tot later, Frederik & Nancy


2/07/2008 22:30:34
tomdebrauwer
Bobbie, ik hoop dat alles nog steeds goed met je gaat. Mis je vriend !!!


13/06/2008 23:43:28
katrien
Trieste, verwarrende dag vandaag bob!
Jij die wilde leven sterft.
Een jonge man kiest er vandaag voor te sterven.
Vanavond wel een heel gezellige avond gehad bij Kaat, en we hebben het over jou gehad. Life goes on... maar laat ons niet onberoerd


9/06/2008 10:28:00
Je boule
Hey vent,
Dit weekend weer goed in de ambiance gezeten op de trouw van Bert en Eline...
We hebben je weeral eens moeten missen, maar je tegelijk ook weer dat ietsje dichter bij ons gevoeld dan anders.
Bartje Debrauwer zei dat hij gelukkig was, mij weer te zien stralen en zo voelde ik me eigenlijk ook!
Moet ik me dan schuldig voelen ...
Tuurlijk niet, jij wil mij zeker liever gelukkig zien!En het blijft geluk met veel liefde en respect voor jou! Dus!...

Wij zouden nu waarschijnlijk de volgende zijn geweest.
Trouwen... het zal nooit meer hetzelfde zijn, daar ben ik te realistisch voor geworden, maar misschien doe ik het ooit toch nog wel. Maar eerst hebben we nog veel tijd nodig!
X, je meisje.


15/05/2008 15:42:17
Je meisje
'Ze is nu bij je ventje, ze kunnen daarboven samen nog veel leute maken'

Boulie,
Zopas opnieuw afscheid moeten nemen...
Wennen zal het nooit, maar het is inderdaad wel een geruststelling te weten dat Ann-Laurence (Lootje)straks bij jou is...
Babysits heeft ze intussen al lang niet meer nodig, maar een toffe steun en toeverlaat zeker wel...
Zorg goed voor elkaar en stuur ons af en toe nog eens een zonnestraaltje kracht, want we blijven jullie missen...
X


11/05/2008 10:12:57
Maureen
Rood-wit, blauw-zwart, paars-wit,
ik heb er absolúút geen kaas van gegeten.
Maar ook ik kan niet rond de beelden van deze week...
Een golf van gevoelens.
Een rilling brengt me bij een ander Westvlaams voetbalstadion,
(of noemen ze dat daar eerder een plein-tje),
met lang geen 30.000 supporters op de tribune, zonder mediawereld rondom.
En tóch...
Van Rumbeke, over Roeselare tot Oudenaarde...
Na veel vallen en opstaan,
na zware beslissingen,
na grote levensstappen,
is't voor sommigen onder ons wel duidelijk :

You'll never walk alone !

En dát brengt warmte ... !

Zomerse knuffel,
Maureen


5/05/2008 10:35:04
Je boule
Net een prachtig verlengd en zonnig weekend achter de rug in de normandie...
We hebben jouw rugzak meegenomen om te gaan stappen, 't was alsof we je meedroegen...
Wel beseft dat ik nog veel zal mogen trainen voor Zermat deze zomer. Je hebt waarschijnlijk eens goed gelachen als ik met mijn tong op mijn tenen die berg (heuvel) opkwam ;-). Hebben het af en toe over je gehad...
Maar hoef je gelukkig niet meer alleen te missen.
X


29/04/2008 20:09:14
Katrien
Dag Bob, Even vlug een berichtje, om je te laten weten dat we aan je denken. Katrien en co


18/04/2008 14:04:38
Veerle Verfaillie
Dag Emmy en familie Neyrinck , Mag ik jullie wereld heel even binnenstappen om een klein woordje achter te laten ? Het voelt een beetje aan als binnendringen , omdat ik jullie niet echt heb gekend . Mijn broer , Frederik , kende Bob van SV Rumbeke en ik denk dat ik ooit een jaartje op de schoolbanken heb gezeten met zus Tine , we woonden in onze kindertijd ook in Rumbeke . Fré maakte mij attent op deze site en ik wilde jullie gewoon eens laten weten wat een mooi initiatief ik dit vind . Heel herkenbaar ook ... ik verloor zelf mijn papa als kind en ook al beleefde ik mijn verdriet op een heel andere manier , ik was pas 8 jaar ( dezelfde leeftijd als mijn oudste dochtertje nu ) , toch schrijven jullie zoveel dat zo juist is , dat het recht naar mijn hart gaat . Mijn papa stierf intussen zo'n 25 jaar geleden ( ik " overleefde " hem intussen , een heel vreemd gevoel ... ) , maar het gemis en soms nog de pijn blijft . Ik wens jullie nog heel veel sterkte toe en hoop dat jullie heel veel steun kunnen vinden in deze site en bij elkaar , Veerle Verfaillie


5/04/2008 17:46:46
Raf Fieuw
Hey Bob Kom nog regelmatig eens op jou site. Zoals Hélène Ségare zingt: On n'oublie jamais, on vit avec ! Het ga je goed boy. Fieuw Raf


29/03/2008 11:02:34
anne, je ma
Zomertijd

.....één uur vroeger dag,pepe is vandaag 84 jaar,jij zou reeds 29 geworden zijn! De bloemen op je rustplaats lagen onder de sneeuw.....jij hield zoveel van de sneeuw....Jeanneke is geboren, alleen Sarah en Lowie zullen aan Marie, Sien en Jeanne kunnen vertellen welke grote kindervriend ze missen....

Liefs,je ma


27/03/2008 11:16:47
Je boule
Zoetje,
Ondertussen is er hier weer al heel wat 'Hot News' de revue gepasseerd...
° een toffe wandeling met de Neyrincksjes, met de aankondiging van nog een nieuw kleintje voor Chantal.
° Tine en Koen worden weer papa en maam.
° Nele en Kaspers Jeanneke Panneke (Marie Petit's troetelnaampje)geboren op 23/03/2008. Een dagje te vroeg? ° En andere die jij wel weet, maar die nog niet voor publicatie vatbaar zijn... Het is zoals Oetje zegt, 't is hier echt Kids time...
En ik, ik mis je!
X


24/03/2008 20:59:36
Lowie & Sarah
Gelukkige verjaardag, Bobbie ! We missen je. x


23/03/2008 11:48:52
Familie Cauwelier-Neyrinck
24-03-2008 Bob we gaan van namiddag een wandeling maken met de ganse familie door het barre weer misschien een verkorte versie en waarshijlijk enkele enkele afwezigen maar die zijn te vervangen jij niet! Maar vooral jouw zullen we missen. Cauwelier-Neyrinck


18/03/2008 16:13:22
oetje
jow bobke,

een paar dagen terug gaan skiën. Onderweg naar en op de terugweg moesten we natuurlijk ergens stoppen om ietske te eten. En op aanraden van jou zijn we gaan eten naar ... den buffalo grill!!! merci voor den gouden tip, heb er ene gedronken op jou.
Eergisteren was het babyborrel van de kleine van jan. Tis hier bij de oud-beloften ne serieuse kindercreche aan het worden. Ben serieus achter op schema ;)


28/02/2008 9:59:36
Je boule
Wou nog even langskomen om je te zeggen dat klein Donckske en Neleke goed getrouwd zijn, zulle. 't heeft er niet aan gemankeerd (incl. dafalganneke en 'het betere zetelwerk'op zondag)!
Weet dat ik dit eigenlijk niet moet doen, aangezien je er wel ergens bij was...
Als je maar eens een seintje kon geven!
We blijven je missen, zeker op zo'n momenten. Maar we hebben da goe gedaan! Je ma en pa zijn ook terug 'blijven plakken', was echt blij dat te zien. X


14/02/2008 19:57:38
Je boule
Wou hier vandaag zeker even langskomen...
Jij zei dat je het een dag als een andere vond, maar hij was toch altijd dat tikkeltje anders...
X
PS: Weet je nog, de eerste keer belde je me zelfs op uit Indië...;-)


14/02/2008 16:21:21
Ariane
Ik herinner me Bob als een enorme doorzetter, doorheen alle tegenslagen die met zijn ziekte te maken hadden, altijd was het hoe contradictorisch ook, eigenlijk wel leuk om daar te verzorgen, of medicatie te gaan geven, of wat dan ook... Ik was een tijdje tewerkgesteld als verpleegkundige op hematologie en heb dus Bob weten binnenkomen, ik ging nog met hem mee tot op intensieve zorgen die laatste ogenblikken. Inderdaad een ongelijke strijd! Ben blij hem en zijn vriendin Emmy gekend te hebben .


9/02/2008 9:47:01
Sarah
Bob, Van mij is het ook alweer een tijdje geleden hé :).
De dagen gaan zo rap voorbij en steeds lijkt het alsof het nog gisternen was dat :
- we samen zoveel keren gingen zwemmen bij meme & pepe ..
- we samen met Emmy, mama&papa een weekendje in Deauville waren..
-Ons megatof weekje aan het zeetje beleefden ..
- ..we gewoon nog samen waren .. of zijn..
want telkens ik ga slapen en ik kijk naar je foto en je slaapwel zeg , krijg ik steeds dat warme gevoel vanbinnen, wetend dat jij er nog steeds bent voor mij .

laatst hoorde ik op de radio een liedje , één zin deed me onmiddellijk aan jou denken ;
" Everywhere I go, every smile I see, I know you are there, smiling back at me! "
'K mis je Bobbie x


8/02/2008 0:48:54
oetje
bobke

ik mis je. De tranen komen nog altijd in mijn ogen als ik aan je moet denken. Zou zo graag je nog eens tegenkomen op cafe om een palmke met je te drinken, al is het om gewoon efkes te zeveren.


7/02/2008 9:22:28
Je boule
Zoetje,
Eindelijk bekomen van een 'weekendje Marie'. Super tof! Maar ook wel heel erg vermoeiend...
Tante Emmy, kijk hé... je moet kijken hé - met een gemiddelde van zo'n 5 keer per minuut...
Maar 't is echt een super madam, hoe kan dat ook anders hé met zo'n nonkel! ;-)
Je was dus weer dat ietsje dichter bij, dit weekend, en de tradities werden doorgegeven...
We hebben zaterdag 'Smoesepatatjes' met appelmoes en worst gegegeten. X


27/01/2008 16:23:40
lowie
dag bob t'is lang geleden é ondertussen heb ik weer een andere hobby voor het oog namelijk circusschool maar ik mag pas beginnen in september dus het is nog een eindje groetjes lowie


27/01/2008 16:14:46
Je boule
Zoetje,
Gisteren Nele Demans vrijgezellen gevierd.
En ja, je raad het nooit. We zijn met heel die bende vrouwen, in full outfit - incl. blauw/zwarte streepjes op onze kaken, naar Brugge gaan kijken. Zot hé!
Was tegen Germinal Beerschot en ze hebben gewonnen met 3-0! (in de juiste volgorde hé, ventje).
't was echt een avondje dat jij voor geen geld van de wereld had willen missen.
Dat zal 9 februari zeker ook worden! Maar 'k weet dat je in velen hun gedachten niet ver zal zijn!!
'k mis je, vent, 'k heb je verdomme zo onzettend graag gezien!! X.


13/01/2008 21:14:24
geert
Dag Bob.
Ik ontmoette je mama vandaag. Ik had ze al jaren niet meer gezien. Ze is nog net als vroeger. Als je even door het buitenste muurtje kijkt, dan voel je de hartelijke warmte en haar kwetsbaarheid, haar gevoeligheid. Het heeft haar altijd gesierd en, als is ze door omstandigheden getekend, nu nog steeds.

Ik herinner me dat we, net voor ik met je mama naar een jaarlijkse voorstelling van hun collectie vertrok, me jou voetbalde op het ruime grasveld bij jou thuis. Je voetbalde met hart en ziel en schudde je hoofd toen ik een slechte pas gaf of de bal alweer ver voorbij het geïmproviseerde doel schoot...

De nederlandse zanger Bram Vermeulen, die nu aan jouw kant van de werkelijkheid woont, zie ooit : "waarom zou je ontkennen dat je grenzeloos bent ? waarom zou je genoegen nemen met 1 wereld".
Ik voel zijn eigenzinnige visie, zijn bijzondere kijk op leven en niet-leven of leven in een andere dimensie, als een interessante mogelijkheid aan. Waarom zouden we ons immers beperken tot het lichaam ?
geert


3/01/2008 16:21:29
Je boule
Gelukkig nieuwjaar, ventje!
X, je meisje.


3/12/2007 19:03:20
oetje
hey bobke,

dit weekend was het aan de wim om zich voor het leven te binden. Ik weet niet of het toeval is of niet maar ik heb dit jaar 3 maal moeten voorlezen tijdens een kerkelijke trouwviering en 3 maal was het ' bij toeval, ik weet het niet' een stukje over de mensen die er niet bij konden zijn en wie we in onze gedachten moeten gedenken. Doet altijd wel raar om dit voor te lezen omdat het toch voor sterk verschillende gevoelens zorgt, van geluk naar gemis.
btw de dobbele palm is ook geleverd, kwestie dat je op de hoogte blijft ;)

bobbie we blijven je missen


1/12/2007 15:56:30
Je boule
Zoetje, (zo zal ik je altijd blijven noemen!)
We hebben deze week weer maar eens aan de lijve kunnen ondervinden dat het leven aan een zijden draadje hangt.
Zorg er maar voor, dat die twee madammen daar ook een beetje hunnen draai vinden! X, je meisje. PS: Vanavond zitten je ma&pa voor de eerste keer samen met Stijn (en ben er dan nog niet bij, hij is mee met Pé naar Zermat.)
Zorg je dat hij het er een beetje goed van afbrengt. Je ma kennende, zal dat geen makkie zijn!
'k blijf je missen.


25/11/2007 10:29:23
Christine Verbrugghe
Beste Ann en Filip, familie en Emmy. "Niets kan de leegte van Bob's afwezigheid vullen, maar dankbaarheid verandert de pijn van zijn herinnering in stille vreugde." Jullie moeten mij verontschuldigen niet aanwezig te zijn op de herdenkingsmis van Bob, vorige week zondag.Maar ik laat zeker niet om aan jullie te denken. Een warme knuffel.Christine.


22/11/2007 16:03:43
Dieter
Hey Bob, ik deed deze week een ontdekking waardoor ik mijn glimlach niet kon onderdrukken. Ik ontdekte dat 13 november de heilige Stanislas Kostka als patroonheilige heeft. We hebben, zoals de meeste toekomstige ouders, getwijfeld tussen een aantal namen voor onze flinke zoon. Dat het toeval is dat het uiteindelijk toch Stan geworden is... Hmmm, is geloof van niet. Doe ze de groeten daar aan de overkant.


17/11/2007 11:38:36
sjra
Lieve Ann, Filip en Emmy.
Vorige week las ik dat er morgen een herdenkingsmis voor Bob is. We wilden graag komen maar door het woonevent in Maastricht moet ik werken.
Ik wil jullie dan toch langs deze weg een hart onder de riem steken en laten weten dat wij Bob en jullie niet vergeten. Heel veel sterkte morgen.
Laat het een dag zijn om te herdenken, de fijne herinneringen op te halen en te koesteren. sjra, joke en matt


14/11/2007 16:57:46
lowie
dag bob ik ben nu ook aan het spaaren voor een dax zo een als jou maar heel de zelfden kan ik niet meer krijgen zo mooi als van jou


13/11/2007 19:11:20
Maureen
En tóch wou ik vandaag even langskomen...

Niet om veel te vertellen,
niet, om ook maar iéts te zeggen...

Gewoon om even samen te zijn...

Warme knuffel in deze stormachtige dagen...

Liefs,

Maureen.


13/11/2007 9:27:45
Jouw meisje
13/11/2007 - 3 jaar:

Zal het ooit wennen,
Jouw stem niet meer te horen?
Zoveel hadden wij elkaar nog te vertellen.
Vooral het veelbetekende 'ja' had ik zo graag aan jou gegeven.
Zoveel wou ik je nog vragen.
Het antwoord heet nu: stilte.
Zal het ooit wennen,
Jouw gezelschap te missen?
Zo leeg die plaats aan tafel.
Zozeer mis ik die gulle lach.
Zelfs de wijn smaakt nu niet meer.
Zal het ooit wennen,
Jouw warmte niet meer te voelen?
Zo geruststellend, jouw levensadem.
Zoveel wou ik nog van je houden.
Nu is er alleen nog die kilte.
Zal het ooit wennen,
Jouw naam niet meer te roepen?
Boule, zo teder als een kreet.
Zo wou ik je nog roepen.
Jouw naam klinkt nu als een echo.
Het zal wel wennen,
Zeggen de mensen, de tijd heelt,
Zeggen zij goedbedoeld.
Maar ik wil niet vergeten,
Ik wil het niet gewoon worden.
Jij was onvergetelijk,
Buitengewoon.

'k blijf je missen,boule. Dikke X.


10/11/2007 15:53:09
mama van +Olivier
Lieve familieleden van Bob Via deze weg wil ik jullie veel sterkte toewensen Jullie lieve zoon doet me een beeje denken aan onze Olivier. Beiden hebben een zware weg moeten afleggen, een oneerlijke strijd. Jaren gaan voorbij maar het gemis blijft. Mama van Olivier (76-97)


7/11/2007 14:30:25
Trui
Hey Bob, Elke dag denk ik wel eens aan je. En zoals Katrien schreef staat je kaartje nog altijd bij ons in de glazen kast. Samen bij jou kaarsje die heb ik nog niet aangestoken (anders tzou er mooi uitzien hihihi). Maar ik zal hem wel even aansteken, dat kaarsje is ook een herinnering aan je en die wil ik niet kwijt. Vele lieve groetjes, je nichtje en Jeantje xx


6/11/2007 17:47:08
Annick Hendriks-Vandenbroeck
Toen ik vorige week de krant las, trok Bobs foto mijn aandacht. En plots zag ik Emmys naam staan. En toen wist ik het ...
Emmy, je zal je mij niet meer herinneren, maar ik herinner jou wel. Ja, je tekende een keuken voor me uit, dat moet in november 2005 geweest zijn. Je had het moeilijk : je 'bazin' deed ongelooflijk onvriendelijk en rot tegen je en je kon de traantjes amper tegen houden. Toen ook ik mijn verontwaardiging hierover uitte, vertelde je me Bobs -en jullie- verhaal. Het heeft een diepe indruk op me gemaakt. Nog vaak heb ik aan je gedacht. Het is inderdaad zó oneerlijk, zo onmenselijk hard.
Ik vind het knap van je hoe je je leven verder zin geeft en de toekomst aanpakt (je bent ook van werk veranderd). Om trots op te zijn. En dat is Bob zeker ook !!
De tijd heelt niet alle wonden, jammer genoeg. De kunst is om, telkens weer, proberen de dingen -en vooral de herinneringen- positief te bekijken, al is dit makkelijker gezegd dan gedaan.
Enfin, het is niet mijn bedoeling hier een hele 'levenspreek' te houden. Ik wou je gewoon een hart onder de riem steken. Heel veel liefs,
Annick


5/11/2007 22:56:35
vera
Beste Ann en Filip, & Emmy, Gisteren even de tijd genomen om de krant door te nemen, toen ik Bob's foto tegenkwam... Ik had het vorige week nog over hem. Gewoon maar om jullie te zeggen dat we hem niet vergeten zijn en veel aan jullie allen denken. Vera


5/11/2007 10:48:50
lieve van braeckel
Ik bladerde door de krant op Allerheiligen en de foto en room 549 lieten me niet los blijkbaar want deze morgen toen ik mijn laptop opstartte voor het beginnen van een nieuwe werkweek ging ik als automatisch de website opzoeken. Ik ken u niet, ik kende Bob niet maar zijn verhaal heeft me zo aangegrepen, ik zie er flarden in van mijn mama's kankerverhaal dat wel een goede afloop had. Ik bewonder Bob voor zijn moed en doorzettingsvermogen en zijn kracht om in zijn lijden anderen te troosten en hun leed te helpen dragen. Ik hoop dat Bob een inspiratie is voor iedereen die met kanker te maken krijgt. Ik weet zeker dat hij nog bij jullie is, ik merk ook nog dagelijks de aanwezigheid van mijn papa.


24/10/2007 13:32:10
katrien
Ik wil nog iets zeggen.
Ik ben een impulsieve om eens iets op je site te zetten.
Maar ik zie dat je kaarsje brandt bij Kaat en dat je kaartje staat bij Trui.
Ik weet wel zeker dat zij wat ik verwoord ook voelen, maar dan zonder woorden. Een familietrekje :-)


19/10/2007 13:13:40
Je Zoetje
Boulie,

Zal inderdaad nooit nog '19 oktober' kunnen horen of zien, zonder de nodige rillingen en stomp in mijn buik...
Het BLIJFT, ook al:
- hebben we zaterdag den fantastischen trouw van Bartje Vandepitte gevierd.
- worden Neleke en Kasper, papa en mama.
- gaan Wim & Julie en de jongsten Donck zich ook wagen aan het huwelijksbootje.
- gaat Marie straks 'in november' al naar school.
- is mijn kleine zusje volwassen aan het worden in het verre Granda op erasmus en is de andere haar eerste doktersstappen aan het zetten.
- is het straks weer kerstmis en nieuwjaar en moet er nog veel gewerkt worden tegen dan.
- heb ik zelfs voor het eerst weer vlindertjes in mijn buik.

Vind het nog iedere dag wonderbaarlijk hoe alles ZO MAAR verder kan gaan!!
X.
Je meisje (en dat zal ik altijd blijven!)


18/10/2007 13:45:48
Katrien
Bob,
Morgen voor de derde keer 19 oktober.
Ik ga graag nog eens door je dagboek.
Het spijt me dat we je niet langer en beter hebben kunnen kennen.


26/09/2007 7:38:46
lowie
hey bob ik ben gisteren naar de dokter geweest om mij te laten testen als ik mag taekwondo doen en ik ben er door ik taekwondo blijven doen ik weet zeker dat ik ooit eens een voorstelling ga kunnen geven dat je het ziet groetjes lowie


5/09/2007 14:03:53
Bart
Dag Bob, Het is een tijdje geleden maar de gedachte aan jou vervaagt hier op het werk allerminst. Tijdens de vakantie - veel te kort hé, Bob, zoals altijd, je kent dat wel – zijn ze de kantoren komen schilderen en dan moest alles hier aan de kant. Met veel zorg werd dan ook jouw foto van de kast gehaald, eens afgestoft, en mooi opgeborgen. De vakantie is ondertussen voorbij en jouw foto staat weer gewoon op de kast, op zijn vaste plekje. Die foto is trouwens een beetje een schrijn geworden... Op jouw verjaardag wordt er een kroontje op de kader geplaatst en eens met het coupke champagne (allez ja, schuimwijn) tegen het glas van de kader getikt. Tijdens de Kerstperiode krijg je een plekje naast het uit simili gesneden kerstboompje. Stoute tongen zouden kunnen beweren dat je een perfecte vervanging voor “den os en den ezel” zijt, Bob, maar eigenlijk past een herder van de schapen iets beter bij jouw rol hier. Geregeld kijken we namelijk eens op naar jouw foto met een blik van “wa zoude gij doen Bobke ?”, als we weer eens met een veeleisende klant aan de lijn hangen. Je ziet het, Bobke, je bent nog steeds even aanwezig hier als voorheen. Nu de jaarlijkse Decosit-beurs er aan komt is de herinnering weer iets nadrukkerlijker. Elk jaar kijken we eens in de foto’s van vroegere Decosits, kwestie van te weten hoe we dit of dat nu weer deden vroeger, wat waar stond enz., en dan duik jij natuurlijk ook op. Het was – en is – voor velen van ons nog altijd de leukste Decosit die we ooit hadden, en we keken uit naar de volgende. Niemand kon toen vermoeden dat het jouw laatste zou worden. Helaas zijn er nog een paar mensen in de loop van de jaren afgehaakt voor Decosit maar dat is een ander afscheid. Sophie heeft een andere job, nieuwe uitdaging hé Bob, Laurence is nu mama en laat de beurzen aan zich voorbijgaan en onze Godfather Carlos is op pensioen gegaan. Je ziet, er zijn er al veel afgehaakt, mijn tengere schouders worden steeds zwaarder belast -) Gelukkig is er Bobke’s foto nog, die heeft ondertussen al wat beurzen gezien. En wat ons traditionele pintje elke avond bij het sluiten van de beurs betreft, geen zorgen, ik drink er voor jou wel eentje meer, op uw gezondheid Bob. Santé !


29/08/2007 23:10:50
katrien
Ik zou zo graag iets moois zeggen. Al een hele tijd. Maar eigenlijk vind ik niets. Alleen... Ik vind je laatste woorden op je eigen site zo mooi... Precies of je wist wat er ging komen...


29/08/2007 14:03:41
Je boule
Zelfs al leeft het leven verder, 'k blijf je missen!
Zelfs weer eventjes dat ietsje meer...
X


21/07/2007 10:40:02
lowie
we hebben met emmy , nele ,marie,sarah en ik naar nieuwpoort geweest en weer ijsjes gaan eten en zovoort en s'avonds met heel de familie mosels gaan eten in de braserie


8/07/2007 22:12:42
Sarah
Every night in my dreams
I see you. I feel you
That is how I know you go on
Far across the distance
And spaces between us
You have come to show you , go on
Near,far,wherever you are
I believe that the heart does go on
Once,more, you open the door
And,you're here in my heart
And,my heart will go on and on
Love can touch us one time
And last for a lifetime
And never let go till we're gone
Love was when I loved you
One true time I hold you
And my life we'll always go on
Near,far,wherever you are
I believe that the heart does go on
Once,more,you open the door
And,you're here in my heart
And,my heart will go on and on
You're here,there's nothing I fear
And I know that my heart will go on
We'll stay forever this way
You are safe in my heart
And my heart will go on and on !

K'heb gisternavond bij Koen,Tine & Marietje gaan slapen. 's avonds hebben we gekeken naar 'Titanic' op tv. je hebt hem zeker ook al eens gezien! Toch deed dit liedje mij ontzettend veel aan jou denken !! K'mis je,voor altijd ! dikke kus Sarah x


8/07/2007 12:38:08
Nele
I close my eyes
And imagine you're here
Did it all seem so hopeless
Given the chance
I would ask
Forgive me
I didn't do a thing to make you stay
I didn't say a word to make you stay
If I would have known
Could I have tried to make it easier
But I didn't do a thing
Or say a word
One word

And I don't know why you're gone
No beautiful goodbye
You will never leave my mind
And it turns out to be so much different than our dreams
Now you're, you're a star in heaven

My thoughts unsaid
Stuck in my head
And it all feels so useless
Never forget to give all I have
Forgive me
I couldn't do a thing to make you stay
If I could have known
Could I have tried to make it easier
But I couldn't do a thing
Or say a word
One word

And I don't know why you're gone,now you're gone
No beautiful goodbye
You will never leave my mind
And it turns out to be so much different than our dreams
Now you're, yeah you're a star in heaven

Still I don't know why you're gone, now you're gone
No beautiful goodbye
You will never leave my mind
And it turns out to be so much different than our dreams
Now you're, you're a star in heaven
You're a star in heaven now
you're a star in heaven
YEAH YOU'RE MY STAR



... you will never leave my mind... ook niet op TW Classics
Dikke zoen
Nele


4/07/2007 21:08:55
Sarah
hèèyla x
ja kben erdoor éh ! :) dus zolang m'n pa content is ben ik ook dubbel zo content :p maar toch moet ik jou ook bedanken ..zonder jouw steun had ik het niet gehaald bobbie !
mrc !! k'mis je dikke kus x


25/06/2007 17:51:43
Je boule
Zoetie,
Je bent zaterdag inderdaad niet veel uit mijn gedachten geweest...
Ooit had die 'lady in red' jouw sneewwit prinsesje moeten worden...
'k blijf je missen!
PS: Bedankt voor jouw prachtige kado: een perfecte timing van de zonnestralen!


22/06/2007 13:45:32
Maureen
't Zou niet mogen zijn,
't had anders moeten lopen,
't zou...
ah, aan het einde van zo'n klaagzang blijft alles bij het oude,
blijft alles zoals het is...

Het blijkt zelfs overbodig om morgen een stoeltje voor jou te reserveren...
Jij wordt immers meegedrágen in zoveel harten !

En, ja, 't zal weer een harde noot worden...
Brok in de keel, wimperknipperen, lipjesbijten, knarstanden, traantjes wegpinken...
... maar het lukt wel...
JIJ wéét immers als geen ander hoe er moet geruggesteund worden :
een warme knuffel,
een intense blik,
een zacht schouderklopje
en van tijd tot tijd een stevige trap tegen de k... !
Zo komen we er wel !
Bob, er wordt op jou gerekend, jongen !

Maureen


21/06/2007 21:00:31
Sarah
hèjj Bob,
pff,k'zit midden in d'examens.. zou je steun nu wel kunnen gebruiken ! maar ja , het is voorlopig al goed gegaan dus k'denk wel dat ik der door ga zijn ! ik weet dat je daarboven nu ook met je vingers gekruist zit zodat ik het zou halen.
maar als ik het doorzettingsvermogen een beetje van jou meeheb zal het zonder problemen lukken !

mis je nog altijd super veel, bobbie !! xxx je nichtje Sarah


1/06/2007 17:42:24
Tine
Dag broerie,

Vanavond komt Myriam langs!

Herinner je nog

...ons onvergetelijk tripje naar de Meli in Myriam's 2 pk'tje samen met Bert en Nele?
...haar legendarische, super lekkere chocolademousse?
...hoe wij - als ukkies - stoer beweerden dat wij - bij donder en bliksem - voor Myriam moesten zorgen in plaats van omgekeerd?
...hoe cool wij het vonden dat Myriam - zelfs zwanger - per moto naar de Lekkenstraat kwam?
...de vele leuke babbels - jij op de wasmachine - terwijl Myriam aan het strijken was?
...

't Was in ieder geval een super tijd!

Broerie, 'k mis je meer dan ik kan zeggen.

Dikke zoen!

Tine


23/05/2007 18:36:57
oetje
Jow Bobbie

kijken naar de foto's van jou blijft raar aanvoelen. Precies dat je hier nog ergens bent alhoewel je hier ergens boven zit rond te fladderen. Tja, ik hoop je zeker nog eens tegen te komen, het zal waarschijnlijk nog een tijd duren, om nog een palmke te drinken.

't blijft raar bob


5/05/2007 16:09:12
Sarah
hèej Bob,
K'heb gisterenavond bij Nele & Kasper geslapen samen met Sientje,Marietje en Lowie. T'was net een crèche..:D Zit hier nu wel met slaperige ogen want met Lowie z'n gesnurk kun je moeilijk slapen wih (haha) !
Bobbie,k'mis je nog altijd super veel ! kusjes Sarah x


10/04/2007 12:24:36
lowie
hey bob ik ben de 3de april nonkel geworden,nu zijn we albij nonkel jij van marie en ik van sien veeeeeeeeeeele groeten lowie


7/04/2007 14:11:23
carl
Hallo BOB, Ja weet het al een tijdje niets meer gehoord van mij via internet? Drukke dagen noemt men dat hier van een naar het andere en 1 weekje ertussen uit getrokken mt vrouw en kinderen batterijen terug opladen voor de laatste rechte lijn naar de grootte dag.Aja na 16 jaar gaan we de stap zetten om elkaar eeuwige trouw te beloven en we gaan er een goede lap opgeven. Morgen kom ik zeker langs met de paasklokken we gaan ervoor vroeg opstaan want het is morgen HOGDAG IN DE KOERS 'DE RONDE VAN VLAANDEREN doorkruist Roeselare en Rumbeke wordt hier weer eeen hoogdag jammer dat je van hierboven alles moet volgen maar laat U ook maar eeens goede gaan we doen dat hier ook. Alle een zalig paasfeest en laat de ZON maar verder schijnen Ik weet dat jij dat kunt van ons allen HARTELIJK DANK!!!


3/04/2007 15:47:43
Je boule
Sien is born!
Dat ze precies vandaag geboren werd zal wel toeval zijn!
Maar ik kan me toch al de ganse dag niet ontdoen van het gevoel dat jij daar voor iets tussen zit!
We hebben in ieder geval iets te vieren vanavond en het maakt deze speciale dag zonder jou, toch heel mooi.
Merci boulietje X.


24/03/2007 13:49:50
je nichtje,Sarah
Every now,every then, every here and every there I think about you all the time especially today ! gelukkige verjaardag,Bobbie!! we missen je .. je nichtje,Sarah xxx


24/03/2007 13:48:57
Jan Vergote
Het was vreemd om deze week terug in het ziekenhuis te zijn. Weliswaar een verdiep lager, maar toch... Janne is gelukkig weer thuis, we vieren, ook jouw verjaardag. Proficiat, maatje! En bedankt!


24/03/2007 11:58:16
Chris, Jan en Pieterjan
Waarom gaan de verkeerde mensen dood? Waarom zit God zich steevast te vergissen? Hij haalt steeds degenen die ik niet kan missen En dat aantal is inmiddels veel te groot. (Youp van 't Hek, Ergens in de verte, blz. 26)


24/03/2007 11:54:15
Jan en Evelyne
Gelukkige verjaardag!!!
We denken vandaag nog eens extra een jou!


23/03/2007 17:29:40
Je boule
Zoetie,
Dit weekend IS jouw verjaardagsweekend!
'Niet goed voor de verwerking!' 't kan me geen ballen schelen, de 24ste maart zal me voor ALTIJD dat ietsje dichter bij jou brengen! 'k zal altijd iets speciaals blijven doen op deze dag!
Blijf je missen, maar blijf ook mijn best doen om aan de toekomst te denken!!
Je boule. X


23/03/2007 13:00:44
Cindy
Bobke, Morgen denken we aan jou,waar je ook bent, neem er een goeie op!


22/03/2007 17:28:21
Sebastiaan
Jow Bob, laatste vrijdag op training waren we nog over je bezig. We lachten om hoe je omging met dat zo cruciale moment van je veel te korte leven, je was altijd zo vol vechtlust, optimisme en steeds met de nodige dosis humor! Maar dat lachen verging weer eventjes toen we allemaal zo plots op dezelfde golflengte zaten, pijnlijk, maar het lachen kwam weer even rap terug zoals het gegaan was, want Bob, dachten we unaniem, het is zo dat je het zou willen, steeds met de glimlach!! Je bent en blijft een voorbeeld van 'always look on the bright side of life!' Bob, we missen je! Seba en de beloften die je er zo graag bij hadden!


18/03/2007 14:45:56
anne, je ma
Lieve Bob,

2 jaar terug (15/03/2005)vreesde ik dat de winter nooit voorbij zou gaan, de geboorte van Marie bracht de lente...nu is ze 2 jaar sinds donderdag 15/03/07, en het begint te winteren!!!! is dit de opwarming van de aarde??? of staat de wereld op zijn kop sinds jij er niet meer bent???

niet te beschrijven hoe we je missen,heel veel liefs Bob.

anne, je ma


5/03/2007 20:56:53
Dieter
Veel aan je gedacht de laatste tijd. Het is blijkbaar zo'n periode van:" hier zou Bob bijgeweest moeten zijn." Of misschien is het niet zo'n periode, maar de leeftijd. Dat stelt me af en toe wel gerust, de wetenschap dat je samen met ons ouder aan het worden bent. In gedachten beleef je met ons elke nieuwe fase in ons leven. Dat doet me vaak glimlachen. Het doet goed je er telkens bij te hebben.


4/02/2007 20:53:47
Marleen Kemseke
Dag Bob
Reeds enkele weken zijn we in de school het kleuterfeest aan het voorbereiden.Het thema is:met de kleuters door Rumbeke. Met de twee 2de kleuterklassen hebben we 4 straten die we uitbeelden waaronder ook de Pauwstraat. Samen met de kleuters en de leerlingen van het 5de leerj. hebben we pauwen gemaakt(4). Heel dikwijls moest ik aan jou denken.Zou jij nu zeggen: he! vier pausen.Marleen(juf)


28/01/2007 16:00:50
evelyne en jan
Heb je ook een adres, daar waar je nu bent?
't Is maar... We hebben het nodig!
We willen je er binnen een paar weken zo graag bij. We overlopen de lijst en we missen één naam, één adres, één persoon!

Bob, het gemis blijft zo pijnlijk...


27/01/2007 17:29:04
Je boule
Soms kan (wil)ik niet meer zeggen, hoe ik me voel, wil voelen, heb gevoeld, kan voelen...
Gelukkig doen anderen het dan voor jou en kan het nog altijd via ons medium!
X.
De wereld draait door

Als een vogel weggevlogen
bestemming onbekend
zomaar bij me weggevlogen
raak er maar niet aan gewend
het laat een kille stille leegte
niet wetend waar die vogel neergestreken is

je bent niet meer bij mij
het is gebeurt
en onbedoeld heb jij
mijn hart verscheurd

en de wereld draait door
is ze soms vergeten
dat de reden waarom
er niet meer is
alsof de hemel en ik
als enigen weten
dat ik jou nog steeds grenzeloos
mis je sterke zachte handen
die me vingen als ik viel
en zelfs die zeldzame ruzies
die me raakten in mijn ziel
maar het meest nog
mis ik toch
gewoon even bij je zijn
O dat jij er niet meer bent
raakt me telkens weer
ik denk niet dat het ooit nog went
'T wordt nooit het zelfde meer

en de wereld draait door
is ze soms vergeten
dat de reden waarom
er niet meer is
alsof de hemel en ik
als enigen weten
dat ik jou nog steeds grenzeloos
mateloos mis

en de wereld draait door
is ze soms vergeten
dat de reden waarom
er niet meer is
alsof de hemel en ik
als enigen weten
dat ik jou nog steeds grenzeloos mis

maar het leven gaat door
dat is onomkoombaar
en ik weet dat daarvoor een reden is
liefde leeft voort
maar het gebeurt zomaar
dat ik jou ineens hopeloos
dat ik jou ineens grenzeloos
dat ik jou ineens mateloos
zo hopeloos mis


24/01/2007 17:03:16
Je boule
SNEEUW!! X


17/01/2007 16:06:37
Jan Vergote
Zondag bijna een tweede vriend verloren. Die had wat (veel) meer geluk. Of een helpende hand? Die nacht ook van je gedroomd.(toeval?) Ik was zo blij dat ik je terugzag in de een of andere kantine, onze vertrouwde stek. Het ontwaken was wederom ontnuchterend. Mogen we nog vloeken in 2007? Verdomme!


16/01/2007 8:36:12
Je boule
Boulie,
Eindelijk de tijd gevonden om van mijn bureauke hier bij Vanhaerents een beetje mijn eigen stekje te maken...
Een plantje of twee, een sfeer lampje en jouw kaartje...
En toch even denken mag ik da wel nog zetten...
Verdomme toch, waarom niet! Het voelt goed en het geeft me een extra kracht om de dag te beginnen...
Zie je graag boulie...
Kus X.


6/01/2007 21:38:13
Je boule
Zoetie,
Je ma was me weeral eens een keertje voor, net als toen we elkaar leerden kennen...
Dit is inderdaad mijn eerste berichtje vanuit 't motestraatje, 'the big step' is gezet.
Jammer dat gelukkig zijn, altijd weer onoverkomelijk wordt gevolgd door dat wrange gemis-gevoel...
Je weet me ook hier te vinden hé, is 't straatje van jouw coiffure martin!!
Dikke motestraat-kus X.


3/01/2007 13:34:37
anne, je ma
24/12/2006

Lieve Bob,

Alweer een kerstavond zonder jou!

Emmy verhuist naar haar eigen huisje! We zijn gelukkig dat ze haar toekomst zo moedig en gericht in handen neemt, we hopen dat ze na zoveel tegenslag, op haar verdere levensweg heel veel geluk mag hebben, ze zal altijd een stukje familie blijven.

Bladzijden in de familie zijn op het einde van dit jaar ook omgeslagen. De oorsprong van deze noodgedwongen wending was je niet onbekend, jij had er ook een heel ongezouten mening over, alleen het verloop en het resultaat heb je niet kunnen volgen. (voor zover we dit veronderstellen).

In een interview las ik: "Wat je in je verleden overkomt of wat je is aangedaan, begrijp je pas als je er genoeg afstand kan van nemen."
Als feiten in dat verleden je zo diep gekwetst hebben, dan is 'afstand nemen' zo enorm onmenselijk, zo onoverbrugbaar, het gevoel van 'wraak' door die aangedane oneerlijkheid kan ik zo moeilijk overmeesteren.

Ik sluit af met een citaat van Soren Kierkegaard:
"Our lifes can only be lived forward and understood backwards. Living a life and understanding it occupy different dimensions"

Veel liefs,
Anne, je ma


3/01/2007 11:47:04
oetje
Hey bobbie,

Bij deze wens ik je ook een gelukkig nieuwjaar. Bij deze heb je terug mijn lach en mijn traan.

mis je bob


29/11/2006 23:32:10
Je boule
Zoetie,
Wanneer zal ik me ooit nog eens zo voelen als toen, achter op onze scooter, in Kreta tussen de geiten?
Mis je en het wordt er niet makkelijker op, mijn 3de eenzame eindejaars periode komt eraan...
Maar als ik aan die momenten terugdenk en onze foto's bekijk, ben ik ook blij zo'n waardevolle relatie gehad te hebben.
Er zijn er zoveel die nog niet eens weten wat het is...
Merci boulie, X.


27/11/2006 12:08:37
Cindy
Bob, Zaterdag bij je langsgeweest samen met Steffie. Jouw plekje straalt dezelfde warmte uit zoals jij dat vroeger deed. Je blijft in onze groep aanwezig, het beste aan de familie en vrienden, collega's Plastibert


26/11/2006 11:04:08
toon en monique verroken
Bob Na vele jaren hebben we vrijdag laatst terug jouw ouders ontmoet. We wisten niet dat ze zoveel beproevingen hebben doorstaan. Van jouw moeder kregen we jouw website. We hebben die helemaal gelezen en het heeft ons zeer sterk aangegrepen. Spijtig dat we jou niet persoonlijk hebben leren kennen maar door het lezen van jouw dagboek, het bekijken van jouw fotos en het lezen van de vele getuigenissen is het nu alsof we je steeds gekend hebben. Jij moet wel een heel bijzondere jongeman geweest zijn om zo geliefd te zijn. Jij bent nu in onze gedachten en je gaat er niet meer weg. Want je bent er nog steeds. De dood is niet het einde.


23/11/2006 15:46:08
Marc Sobry
Bob,
Zelf heb ik je niet gekend. Via je moeder kwam ik weken geleden te weet dat haar zoon was gestorven. Ik vertelde haar toen ook van mijn schoonzus die ook zwaar ziek was van kanker en intussen ook is heengegaan. Zij die achterblijven moeten uit de herinnering hun moed putten. Veel sterkte verder aan je mama en al je vrienden en familie.


16/11/2006 19:22:50
je nicht,Sarah
bobbie, I was just thinking today It's been a while since my eyes gazed upon your beautiful smile and I wondered how you've been. I was just thinking today that it's been too long since I've heard the warmth of your voice and I wondered how you're doing. I was just thinking today how much I want to say.. I miss you! and.. I love you so very much! bobbie dit tekstje is speciaal voor jou! kmis je.. kusjes sarah


14/11/2006 20:26:17
Maureen
Ons jaarlijks 11-november weekend is achter de rug,
Luxemburg deze keer.

Dit jaar... twee kaarsjes :

Eentje voor jullie twee... ginds.
Eentje voor ons twee... hier.

Zó oneerlijk, zó vreemd, zó zwaar,
...maar dat wisten we al...

Sterkte !
Maureen


12/11/2006 8:43:06
lowie
dag bob ik had in het 3de een goed raport en mijn laatste raport was ook heel goed en voor dat raport van het 3de heb ik een mini quad gekregen ik wou dat jij mijn quad zou gezien hebben dat zou jij heel tof vinden groetje's je neef lowie


11/11/2006 11:14:31
dubois-vanuxeem odiel & marie-claire

beste Bob,

wij kennen elkaar niet, maar hadden toch 2 jaar geleden gehoord dat in de familie Decruy een jonge man de strijd tegen zijn ziekte had verloren.
Toen wij nu het bericht van uw herdenkingsmis lazen met onderaan uw website, kregen wij het inwendig koud. Het is immers op uw kamer 549 dat onze zoon Philippe (32 jaar) 3 weken geleden werd opgenomen voor lymfeklierkanker en dit voor een maandenlange behandeling. Wij weten nu ook wat het is om slecht nieuws te horen, proberen te verwerken, moed en hoop te hebben.
Beste Bob spijts alle goede zorgen is het u niet gelukt. Wij hebben nog hoop en zijn zeker dat u, als sociaal bewogen jongen, van hierboven, onze Philippe zult helpen en bijstaan in deze moeilijke periode. Bob, op voorhand duizendmaal bedankt. br>zondag gaan wij u zeker bijzonder meegedenken. Beste familie veel sterkte in uw immens verdriet.

familie dubois-izegem


10/11/2006 16:50:47
Wimpie
Bob,
Als ik aan je denk krijg ik nog steeds een krop in mijn keel. Je betekende heel veel voor ons, nog steeds trouwens. Je was een goede vriend! Wim


9/11/2006 9:52:09
Jan Fieuw
Bob,
op 1/11 je graf 'herontdekt'.
ik vind het prachtig, want het symboliseert je.
Op het eerste gezicht hard van materiaal, maar bij nader inzien zo'n zachte afwisseling tussen al het harde gesteente.
Het voelt ook uniek aan je gekend te mogen hebben.


5/11/2006 15:34:57
Christa x Isabelle
Lieve familie, ........ Wij leven enorm met jullie mee, daar onze lieve dochter ook overleden is aan leukemie. Wij kennen hun verschrikkelijke lijdensweg én hun ongelooflijke opgewektheid en moed! Veel sterkte en liefs, Fa. Janssens - Puurs


4/11/2006 22:40:29
Karien
Hallo, Heel toevallig doorblader ik deze avond de krant waarin ik zie dat er een herdenkingsmis is voor Bob.Eerder deze week zag ik ook al dat bericht in de krant. Op één nov.gingen we naar het kerkhof mijn nonkel gaan groeten en zag ik het graf van Bob waarop ik dacht,dat is die jongen uit de krant! Het viel me onmiddellijk op dat moet iemand zijn die erg geliefd was.Met veel smaak gekozen bloemen en een héél orginele gedenksteen. Alhoewel ik Bob niet heb gekend stond ik toch even stil en vroeg me af waarom ben jij zo vroeg ontnomen ? Vandaar dat ik vanavond ook eens de site bezocht en dat alles duidelijk werd. Bob moet zéér moedig geweest zijn en niettemin zijn vriendin en de familie ook . Proficiat!!!! Ik heb dikke tranen gehuild toen ik alles las ,want ik herken dit verhaal heel goed ,ik heh ook mijn allerliefste broer verloren door non-hotskinn in het zelfde ziekenhuis als Bob. Veel sterkte en lieve groetjes aan U allen! Karien Karien


4/11/2006 13:23:39
Julie
Dag Ik ken jullie niet, maar ben op deze site gekomen via een bericht in de krant. Met een krop in mijn keel heb ik het dagboek en de herinneringen aan Bob gelezen. Het treft mij vooral dat jullie (vrienden, familie, vriendin...) elkaar zo goed steunen. Het is mooi dat jullie via deze site jullie boodschappen kunnen doorgeven aan elkaar en ook aan Bob. Ik begrijp dat het voor Emmy heel zwaar moet zijn, maar wees sterk en denk vooral dat je vriend ook zou willen dat je gelukkig bent. Lieve groet Julie


2/11/2006 15:19:06
oetje
Bobbie,

Je gedenkplaats in de schaduw van sv rumbeke accentueert het unieke karakter van jou als persoon, of is het omgekeerd.

Binnenkort is er weer reünie met de oud-beloften, bij deze zijt ge al gekozen in mijn ploeg ( een wit t-shirtje meebrengen).

Bob, we missen je. Het is klote dat je alle belangrijke momenten van je vrienden moet missen en dat wij jou moeten missen. We blijven je meedragen in ons hart.


30/10/2006 18:08:39
Etienne Blomme
Bob, Ik heb je nooit gekend. Je pa een beetje, heel lang geleden. Je ma leerde ik deze namiddag kennen op...het kerkhof.Het trof mij hoe ze met haar fijne kunstzinnige vingers jouw graf een unieke uitstraling gaf. Je leeft heel diep verder in haar hart. Ik kom volgend jaar nog eens langs om je een goeie dag te zeggen.


21/10/2006 16:10:30
Je boule
Zoetie,
Alle chance dat je een creatieve ma hebt en da je der nog een creatiefken uitgekozen hebt ook.
Samen met het feit da we alletwee ook wa koppig zijn...
heeft er nu voor gezorgd da je een prachtig BOB plaatsje hebt gekregen.
't schoonste van heel Roeselare en omstreken...
Je hebt het verdient!
Dikke kus, je meid.


19/10/2006 13:13:44
jan vergote
Vandaag staat ook in ons geheugen gegrift. De dag dat de bom viel. Bij nader inzien, jou kennende en toen ik je zag bleek het om een bommetje te gaan. Zoals Tine al schreef; je kon het op je ene been aan. En toch... Het ongeloof blijft.


19/10/2006 12:16:56
Katrien
Weer een nieuwe 19 oktober. Ik ben daarpas eens in je dagboek naar 2004 teruggekeerd. Het lijkt al zo ver weg. En toch niet.


10/10/2006 23:10:28
Je boule
Twee jaar geleden...

Net als nu doken er overal reclameborden voor interieur op.
Ik vertrok de zaterdagmorgen vroeg naar Kortrijk, jij nog in ons bedje, mij plagend dat je kon uitslapen, later liep je plots zelf op de beurs - verrassing, de volgende dag trokken we samen naar de opening...
En toen werd plots alles anders...
Ook interieur '06.
Blijf je missen, X.


21/09/2006 20:29:29
evelyne
Bob,
Ik kom vaak op je site.
Ik lees de herinneringen, ik kijk naar je foto's, maar je dagboek, dat is wat anders...
Vanavond las ik het nog eens. Ik herken je schrijfstijl, je gevatte manier van iets verwoorden, je 'humor'.
Het is zo confronterend, zo onwerkelijk, maar vooral zo kort...

We missen je nog steeds heel erg! Er gaat geen dag voorbij zonder dat je ons hoofd even binnenkomt.


16/09/2006 9:39:21
carlos en dora roobrouck vercruysse
beste bob, terug een decosit voorbij, misschien voor ons de laatste, want de pensioengerechtigde leeftijd komt eraan ( ik word er straks 62 ) dora, ikzelf en bart ( smetrijns) voelen telkens het gemis. u bent nog onder ons, maar het is natuurlijk niet hetzelfde. we vergeten u geen moment in ons leven, maar decosit doet ons altijd even slikken, het is voor ons een mijlpaal waar de herinnering aan het verlies dubbel pijnlijk is. aan uw boule en uw familie, sterkte, het ga jullie goed, bob vergeten we nooit carlos en dora


1/09/2006 18:26:50
Jan Vergote
Het was wederom vreemd, we misten je, vernoemden je en toch was je er. Dieter straalde in de kerk, je had hem moeten zien blinken...Echt mooi!
Je was er ongetwijfeld graag bijgeweest. Jij moest er zeker bij zijn...


26/08/2006 14:54:43
Je boule
Kon ik straks maar naar huis gaan en efkes heel dicht tegen je aan kruipen.
Zou da verdomme goed kunnen gebruiken...
Mis jou en dat duwtje in mijn rug, dat niemand anders me kan geven...
Kiss.


21/08/2006 22:09:42
Je boule
Zoetie,
Volgende week zullen we weer een iets grotere noot moeten kraken.Maar ben zeker dat we er met z'n allen een spetterend feest van zullen maken, net zoals jij het voor 'Van Dam' en z'n Marie zou gewild hebben...
Mis je, vent.
X, je meid.


7/08/2006 9:20:00
Wouter Debrauwer
kheb het altijd moeilijk gehad om mijn gevoelens te tonen, maar vaak kom je me nog voor de geest. Ben beschaamd dat ik zolang heb gewacht om je een bericht te zenden.Maar kheb die periode ook problemen gekend met mezelf, echt geloof me.Naar de begrafenis ben ik niet geweest, ben je wel gaan bekijken toen je in het mortuarium lag,samen met olivier mijnheer, kreeg een enorm raar gevoel,kzag echt flitsen uit het verleden, twaren fantastische momenten, kdraag ze eeuwig met me mee, kben blij dak je heb geschreven, met mij gaat het weer goed, jammer dat we na onze schoolgaande jeugd niet veel contact meer hadden, bij jullie vriendenkring was ik in goeie handen, maar khad toen blijkbaar andere noden, tga je goed bobbie, we gaan nog wel ne keer lopen tegen elkaar , samen met Dieter vandamme(hoe zou het met hem gaan). Met andere woorden we zien elkaar nog, jammer dat je al zo vroeg andere oorden moest opzoeken.


7/08/2006 8:42:06
Je boule
Zoetie,
Roeselare-Brugge, 3-2!!
Weer ééntje waar je bij had moeten zijn...
Mis je.


17/07/2006 23:59:42
Katrien
Het is al laat en nog erg warm. Een prachtige zomeravond. In de verte hoor ik de eerste knallen van het vuurwerk – elke maandagavond in Oostende -. Straks vertrekken we op reis. Met ons busje. Een nieuw “avontuur” van 18 dagen. Ik wilde toch even afscheid nemen. Want raar, maar op leuke momenten denk ik een keertje extra aan je. Nemo is net terug van scoutskamp. Na 11 dagen bekijk ik hem met andere ogen. Ik vind hem groot, met glinsters in zijn ogen, vol van zijn eerste tentenkamp. Hij heeft zijn totemnaam gekregen “arend”. Ik heb het net opgezocht op de site “ontwikkeld, volhardend, vrij, trots, waardig, fier, kalm, leergierig”. Ik ben trots op mijn oudste zoon. En dan denk ik aan je ma. Het is echt niet eerlijk om een kind te moeten missen. Niet eerlijk. Tot binnenkort Bob.


17/07/2006 10:19:40
Anne, je ma
Lieve Bob,

Bob, al 20 maanden hebben wij van jou afscheid meten nemen,
een pijnlijke werkelijkheid, een voldongen feit.

Verstomming...hysterie...verdoving...woede...wraak...jaloesie...
schuldgevoel...wrok...verdriet...pijn...gekwetstheid...misverstanden...
verbijstering...verongelijk...protest...emoties...cynisme...angst...verbittering.
Een woordenboek vol gewaarwordingen zou ik kunnen vullen na jouw afscheid.

Ik lees en herlees de herinneringen op de site, het gedicht van Mark Naesens 'Gedachtenis',
de verhalen van Dieter zo ongelofelijk herkenbaar, het verhaal van Bart Smetrijns 'zeven november 2005', zo helemaal 'onzen Bob', en van nog zoveel anderen...

Er staat een foto in de keuken lachend, kijkend naar ons bij ieder eetmaal, een foto getrokken na één of andere sportactiviteit, met vier gezworen kameraden erop. Dieter, Jan, Fré (voor ons Hoetje) en jij. Vier veelbelovende, guitige, gezonde, sportieve, zorgeloze kerels, die klaar waren om hun toen nog enthousiaste, uitdagende levensverhaal te starten...

De zoektocht naar werk verliep bij jullie vier vrij vlot, en het verhaal kon starten. Janne kondigt zich als eerste aan. Hoetje, zo fier als een gieter is peter van Janne en je moet de glinsterende ogen van haar ouders, Joke en Jan, zien! Dieter en Marie zijn hun huwelijk aan het voorbereiden...alleen jij maakt dit niet meer mee, jouw verhaal is plots gestopt, bruusk afgebroken, maar ik ben zeker dat de vriendschap die je kunt lezen op de foto van die hechte vrienden nooit verloren zal gaan Bob en dat je telkens een stukje in hun verhaal zult meeschrijven.

Lieve Bob, de verhalen op de site, jouw vrienden en allen die het nog eens over jou hebben, telkens die verse bloemen op jouw rustplaats naast het voetbalveld, waar je samen met je voetbalvrienden zoveel mooie momenten beleefd hebt. Dit alles doet ons telkens stilletjes glimlachen en weten we dat je er nog bent bij zoveel mensen.

Veel liefs,

Anne, je ma.


15/07/2006 17:29:12
Je boule
Op reis vertrekken zonder jou, nooit zal het wennen, het geknaag zal blijven ...
Maar, zal er ook van genieten en dit speciaal voor jou.
Dikke zomer-kus, je meid.


11/07/2006 18:15:57
je nichtje Sarah
Bob,mijn gemis voor jouw wordt groter met de dag. Keer op keer denk ik aan je lach. Een lach die ons deed opvrolijken,een lach die veel voor mij betekende. Vandaag, weer een nieuwe dag. Een dag dat we je steeds weer moeten missen,een dag dat ik op je zal wachten. Want ooit zien we elkaar terug,dat weet ik gewoon. Ik zal je steeds blijven missen, iedere dag een beetje meer. Kusjes Sarah


3/07/2006 16:05:27
carl
Hallo Bob, Wat denk heb hem zondag niet gezien?Sorry hoor verplichte rust vd dokter scheurtje in buikspier pijnlijk hoor.Ben nochtans geen actieve voetballer maar je moet daarvoor niet sporten zie ik nu ook.De voorbereiding voor het volgend voetbaljaar is volop bezig om alles in goede banen te lijden.Er zijn heel wat nieuwe spelers aangekocht zodat we terug een moeilijk jaar zullen hebben maar Kuki en JIj zullen wel deze jonge ploeg op de juiste rails krijgen.U naam zal wel meermaals klinken in de kantine wat al deze nieuwe spelers zullen wel vragen wie is dat.We zullen op gepaste wijze uitleggen welke toffe gast jij was en nog bent.Alle ga je laten als ik deze week nog wat beter ben kom ik zeker eens langs met de zonne..... salu


2/07/2006 12:48:12
lowie
dag bob ik had heel goeie punten op school 84 nu is het grote vakantie ik wow dat ik iets samen kon doen met jou


1/07/2006 18:22:03
Je boule
Net een icoontje gemaakt om vlugger naar jou te kunnen komen...
het went nooit!
Op zo'n mooie dag als vandaag is het weer net dat ietsje moeilijker...
Zou soms zo graag eens willen weten wat je nu van mij vindt!
Mis je...
Kus, em.


21/06/2006 12:28:07
Je boule
Zoetie,
De eerste keer met jou babbelen vanuit mijn nieuwe bureau en vanop mijn nieuwe PC...
Niemand kent je hier en toch voel ik je aanwezigheid.
Hoop dat je een beetje trots op me bent.
Mis je, kus je meid.


15/06/2006 15:07:26
Trui Neyrinck
Dag Bob, Op 13 mei ben ik gevallen met de fiets en had een dubbele beenbreuk. Toevallig ook een 13 de. Op 15 mei hebben ze me geopereerd. Bang dat ik was en nog geen klein beetje. Jij zag alles positief in en kon goed relativeren. Ik ben net het omgekeerde van jou op dat vlak. Ik heb veel aan je gedacht maar dat doe ik nog altijd iedere dag. Wil dit zou blijven houden.Ik kan nu voor een hele tijd niet veel doen dus kan ik veel naar het WK voetbal kijken en zo ben ik even dichter bij jou. Ik laat het hierbij tot de volgende hé. groetjes, Trui xxx


13/06/2006 21:29:25
carl
Hallo Bob, Is al een tijdje geleden dat ik nog eens een berichtje op Jou site heb gezet maar ben U zeker nog niet vegeten.Na mijn wekelijks bezoekje bij Jouw en een goed gesprek met Emmy vond ik weer de moed om eens wat te vertellen tegen Jou.Het gemis blijft toch nog regelmatig zijn kop opsteken en nu tijdens het drukke WK voetbal denk ik dan den Bob zou zich ook in zijn zeteltje zou nesten en gezellig met een ..... de wedstrijden volgen.Maar je zal er op jou manier en van op jou plaatsje ook kunnen van genieten.Heb net per het moderne systeem E-Mail het programma ontvangen voor de voorbereiding vh nieuw voetbaljaar en na een maandje rust kunnen we er weer tegenaan gaan en hopelijk kunnen we het dit jaar ook tot een goed einde brengen.Ja zoals Katrien het zegt de zomer is er eigenlijk en dat doet wel deugd wat het was een lange winter en de zon brengt terug wat leven in de brouwerij alhoewel we blijven je verdomd hard missen.Alle ga je laten en wat gaan kijken naar het samba voetbal.Aja de zonnebloem is in aantocht .Hou je goed en als we eens een diepje hebben schud maar eens goed aan ons .Salu


13/06/2006 12:27:44
Je boule
Katrien,
Denk je niet dat het juist onzen Bob is die voor dit lekker weertje heeft gezorgd en er dan ook enorm van geniet hoeveel kracht wij eruit halen!!
Voel het maar zo! Ik ben er zeker van...
Merci hé, boulie. Maar kan je het volgend jaar niet wat vroeger regelen?


12/06/2006 14:38:54
Katrien
Met dit weer denk ik aan jou.
Ik vind het erg dat jij dit zomers gevoel niet meer meemaakt.
Ik zal van onze zomerreis een mooie schelp voor je meebrengen. Van bij Biarritz.
Dan komt de “Atlantique” een beetje tot bij jou.


2/06/2006 19:05:39
Je boule
Zoetie,
Vandaag voor de eerste keer ons volledige bed ververst, ook jouw deel...
't doet me goed, want voel dat ik weer een stapje vooruit heb gezet onder jouw goedkeurend oog...
Maar toch is het ook zo ongelovelijk confronterend.
Mis je...


1/06/2006 10:57:52
Je boule
Zoetie,
Alles wordt hier anders...
Ben bezig aan mijn laatste dagjes ILO; rij straks dus ook met een nieuwe auto rond; mijn huisje begint een mooie vorm te krijgen, dus heb ik straks ook een ander dak boven mijn hoofd; onze vriendenkring blijft maar aangroeien met kleine nieuwe mensjes;er worden heel wat ringetjes uitgewisseld met daaropvolgend spetterende feesten...
Maar één ding blijft daarin altijd hetzelfde, 'k blijf je missen...
Kus.


26/05/2006 13:54:43
Jan Vergote
k'Droomde dat je Janne kwam bewonderen. Was zo blij je terug te zien. Je was enorm enthousiast... 's morgens kwam de ontnuchtering. Zo oneerlijk dat jij ze nooit zal zien. Zo verschrikkelijk dat jij nooit papa zal worden. Het is je nochtans gegund.
Het was wel een hele troost dat je ouders, Tine, Koen en Marietje enkele uren later als eersten aan het babysitten waren. Samen met jou...


10/05/2006 9:47:49
lorevallaeys
Bob, telkens ik het liedje van Anton Walgrave hoor, krijg ik koude rillingen! Het doet me zo hard aan jou denken... if you reach the other side, boy, will you tell us what it's like? Er is maar 1 verschil: jouw soul is nog lang niet helemaal lost! zolang wij aan je denken, blijf je toch nog een beetje hier, toch? liefs


7/05/2006 17:02:54
dimi en bieke
bobbie,
groot feest, veel drank, veel ambi,... kortom dulle fjieste!

wij misten maar 1 iets, JIJ!


5/05/2006 1:19:27
Je boule
Boulie,
We zouden waarschijnlijk de volgende zijn geweest...
2008, weet je nog?
Mis je...
Maar ben ongelovelijk blij erbij te mogen zijn.
Kus, je meid.


3/05/2006 16:16:41
Jan Vergote
Zoals de trotse peter al schreef, je werd gemist vorige week; maar zeker niet vergeten.
Er blijft een lege plaats in m'n top 10...


3/05/2006 10:40:50
Tine
Broerie, dit is de tekst die Dieter voorlas bij de herdenkingsmis voor je verjaardag. We vinden de tekst zo mooi dat hij zeker niet op je site mag ontbreken.



Hey Bob,

Vrijdag was jouw dag. 24 maart ! Een datum die ik in het verleden zelden vergat en ik wellicht ook nooit zal vergeten. Jouw verjaardag. Destijds een vrij goed getimede datum ook. Alhoewel hij vaak ergens in de examens viel, was er in de vakantie erna altijd tijd voor een leuk verjaardagsfeestje. De tijd dat tijdrijtjes hielden in en rond jullie tuin, spannende voetbalmatchkes afwerkten op het grote grasveld, op de speelkamer rommelden en onze buikjes volpropten met lekkers klaargemaakt door Leonce of Myriam, ligt al een tijdje achter ons. Maar rond deze tijd van het jaar denk ik daar nog altijd met een glimlach aan terug. Net als aan die laatste keer. Ik geef toe, ik was je uitnodiging voor een frisse pint in de Cirque vergeten. Ik zat, geloof ik, al in mijne pyjama voor den tv toen je nog een sms-je stuurde om te vragen waar ik bleef… Met lege handen, maar blij dat je me er graag bij wou, ben ik toen nog naar de Cirque getrokken. Ik heb het mij nooit beklaagd.

Al die goeie herinneringen geven mij een dubbel gevoel. Er is het verdriet om het gemis in ons leven sinds je er niet meer lijflijk bij bent, maar is ook vooral de dankbaarheid omdat wij deel mochten uitmaken van jouw leven.

Want overal kijk jij ons aan. In zoveel verschillende dingen. In een voorbij rijdende Saab, in een frisse Palm of ne Ronnie, in het grondig wassen van onze handen, in een schalkse glimlach, in de Buffalo Grill’s langs de franse autostrades, in de 24ste maart. Voor elk van ons ben je in andere dingen aanwezig. Ik kan, met de hulp van je vele vrienden, eindeloos doorgaan denk ik. Je kijkt ons meer aan dan ooit tevoren. En we durven niet altijd terug te kijken, omdat het soms ook pijn doet en ons confronteert met de leegte. Maar veel vaker doet het ons enorm veel deugd om eens terug te kijken, naar je te glimlachen en intens stil te staan bij één van de vele herinneringen met jou of aan jou.

Iedereen is het erover eens. Het leven gaat verder en de tijd gaat snel. Misschien té snel. Maar tijd gaat meestal te snel. Zo is het altijd geweest. Dat kan alleen maar betekenen dat er niet zo heel veel veranderd is. Jij bent er nog altijd bij. Overal, in alles en bij iedereen.

Gelukkige verjaardag, Bob.


2/05/2006 15:47:10
oetje
Hey bobbie,

Weeral een tijdje geleden dat ik een woordje geplaatst heb, maar het voelt toch zo raar om via dit medium iets aan je te vertellen. Het gemis is er nog iedere dag en het ongeloof blijft. Het blijft pijn doen om aan je te denken alhoewel dit niet zo hoeft te zijn. Maar de fantastisch goeie momenten die iedereen met je gedeeld hebben wegen niet op ten opzichte van de leemte die je hier achterlaat. Het blijft lastig omdat we jouw lichamelijke afwezigheid blijven voelen niet alleen bij onszelf maar ook bij je vrienden, je familie. Jij bent uit ons leven gerukt en dit ongepland verlies blijft zijn pijnlijke sporen achterlaten. We kunnen elkaar wel wijs maken dat we moeten blijven denken aan de fantastische momenten die we met jou hebben gedeeld, maar dit weegt niet op tegen de momenten die we nog moesten delen, de momenten waar jij aanwezig moest zijn: het samen ouder worden met je vrienden en familie. Het klinkt misschien cliché maar het voelt zo aan. Bij iedere stap die in onze vriendenkring wordt gezet, al is het samenwonen, trouwen, de komst van een kleine, blijft je lichamelijke afwezigheid lastig. En ik ben 100% zeker dat ik niet de enigste ben die er zo over denkt.

Bobbie je blijft door ons altijd gemist en ik ben zeker dat dit zo zal blijven.


26/04/2006 23:03:59
giovanni six
Aanstaand weekend (29/04-30/04) is er op de terreinen van KSV Rumbeke het tweede "in memorian Bob Neyrinck" voetbaltornooi voor duivels en preminiemen.
Dit tornooi wordt georganiseerd door de jeugd van KSVR onder leiding van werkpaard "Filiep Cneut".
Meer informatie vind je terug op www.svrumbeke.be (link 'interactief''jeugdinfo)
Wie nog meer praktische info wenst kan deze verkrijgen via kurt.maddens@myonline.be


25/04/2006 18:03:52
Je boule
Boulie,
'k mis je...
Heb je eigenlijk nog altijd zo hard nodig, al wordt het steeds meer vergeten...
De gewoonte maakt het soms zo lastig.
Sorry,X.


9/04/2006 18:36:00
jan vergote
Heb vannacht van je gedroomd. Je was nog steeds de vriendelijkheid en gastvrijheid zelve. De appel valt niet ver van de boom. Gelukkig maar. Wel erg leuk om je terug te zien, stralend en schitterend...


3/04/2006 23:50:16
Je boule
Zoetie,
Seba & Sophie, Heleen & Brecht, Mich & Griet, Nele, Thomas en Blomme zijn net buiten...
En tijdens het opkuisen (je kent mij hé, dat moet allemaal nog de avond zelf gebeuren!) hoor ik het liedje 'Afscheid van een vriend'...
'Ga nu maar, in mijn hart bijf je altijd voortbestaan...'
Toeval? Ik weet het niet? Maar het lijkt wel alsof je mij een duwtje in de rug wil geven...
Merci, lijkt wel een kadoo'tje!
Het enige wat ik nu écht nodig heb!
Heb je vandaag echt wel gemist.
Je had mijn 25ste verjaardag gewoon moeten meemaken...
Kus, je meid.


2/04/2006 14:05:12
Je boule
Zoetie,
Zondag vandaag...
Zo ie zo een baaldag, maar ben zeker dat jij voor vandaag wel iets speciaals in petto zou hebben gehad...
Mis je verschrikkelijk hard...
X.


30/03/2006 7:58:32
lore
Bob, een beetje drank, een vriendin die je een emotioneel verhaal vertelt en dan de woorden "zondag, ja, en op 't einde, 'theeft me echt aangegrepen"... dan wordt alles uitvergroot en weer zo pijnlijk. 'k Zal me maar niet meer afvragen waarom... 'k wil alleen graag dat dat overgaat... liefs, loor


27/03/2006 9:57:14
katrien
Jij doet het.
Ons zondagochtend op een onkatholiek uur uit bed krijgen. En een hele kerk doen vollopen om 8u15 (>9u15).
Dat vind je vast een beetje grappig.


26/03/2006 22:17:40
Kimpe
Jips Bobby, ke der vanmorgen nie kunnen geraken, kmoest werken in de Club (twas were ginne vetn, moja ze waarn ant wachtn ip zukn talent lik gie eh). Kmoest were de dorstigen waaronder jen schoonbroerke opvangen. Ze kunnen goe blijven plakken alsan, maarja ge zou verzekers nie vele beter geweest zijn dan under eh, kben der van overtuigd. Als ik zo eens terugdenk aan de zwientjeskermesse waar dat je ook maar eentje ging drinken, maarja... Twas alsan geestig met den Bob int ronde, altijd wel met twien geniepig ant lachn zonder vele te zegn. We missen joe weh Bobby, ma ge blijft der altijd wel ip de één of andere maniere. Tot latere eh vent


25/03/2006 8:59:17
Maureen
We dronken gisterenavond een glas als afsluiter van een zware week.
Als leek (ik ken amper het verschil tussen straf - en hoekschop...) wordt "mijn" TV-journaal alwéér maar eens overspoeld door voetbalellende.
Is voetbal dan zo'n rotte appel in de sport ?
Ik maak mij prompt de bedenking dat ergens in de Westvloanders het net dát ene voetbaltruitje is dat zó gekoesterd wordt...

Mijn gedachten dwalen even af... goh, het was zéker eind maart maar de juiste datum ontsnapt mij... in elk geval, bij de volgende pint, stuur ik een knipoog naar boven... "Op jou, Bob !"...

Toeval ? Ah,... wie zal het zeggen...

Gelukkige verjaardag, man !

Maureen


25/03/2006 3:25:37
Chris, Jan en Pieterjan
Je tweede stille verjaardag Bob. En toch een sprankeltje hoop... eindelijk Lente.


24/03/2006 13:19:01
sarah
gelukkige verjaardag,Bob! kmis je .


24/03/2006 11:46:06
Ellen
Bob, 27 jaar! Geniet ervan waar je ook bent.


24/03/2006 11:36:33
Je boule
Zoetje,
Net uit mijn bed geraakt, gisteren blijven plakken in de georges. Heb er weer maar eens toffe nieuwe mensen leren kennen door jou.
Het zinnetje: 'da's Emmy de vriendin van Bobby' is nog lang niet passé.
Weet je, dan heb ik weer heel eventjes het gevoel dat je er bent!
Dat zal vandaag wat zachter maken!
Gelukkige verjaardag, zoetje.
Dikke knuf, je meid.


24/03/2006 10:10:12
Sebastiaan
Bob, ik wens je een gelukkige verjaardag!! Drinkt er daar maar nen goeien op, dat zullen we hier ook doen en je zal meer dan aanwezig zijn! Bob, 't gaat inderdaad zo snel, man man, maar laat dit zeker niet evenredig lopen met het slijten van de herinneringen... die zullen er altijd zijn, even mooi, misschien zelf nog mooier.... Bob, geniet ervan!


24/03/2006 9:52:22
Jan Fieuw
Ja Bob, je verjaardag …
Ik zie al meteen weer die lichte glimlach van je voor mij, met de gedachte “jongens toch, waarom die drukte omdat ik een jaartje ouder ben…”
Want zo kende ik je toch, niet teveel drukte maken, laat ons maar gewoon doen.
Het leven gaat toch wel héél snel, je zou er vandaag 27 worden, Marie is al jaar 1 voorbij en onze eigen kabaalmaker is al 10 maanden.
Maar hoe snel het ook gaat, onze gedachten staan nog zo vaak bij je stil, je gaat nog zo vaak over de tong bij onze gesprekken. We zullen nog vaak je verjaardag met je vieren!


24/03/2006 9:25:04
carl
Gelukkige verjaardag Bob. Maak er daar maar een moooie dag van hier gaan we dat ook doen .We gaan zondag met ze'n allen nog eens bijeenzijn om de mooie momenten te koesteren die we beleefd hebben en nog beleven met U.We zijn je niet vergeten hoor.


23/03/2006 18:16:20
katrien, piet, nemo, noah
Voor je verjaardag

Hoewel ik echt niet zou weten hoe dat dan wel zit, wens ik dat je ergens hier niet ver weg mag zijn.
Ergens waar het goed voor je is.
En dat je weet dat je blijft deel uitmaken van het leven hier aan deze kant.
Gelukkige verjaardag Bob.


22/03/2006 13:50:44
deygerke
hey bobbie Kweet dat zondag herdenkingsmis is voor je,maar kga mij moeten excuseren zu bobbie. Maar ge moe weetn dak nog vele aanj denk en dakj soms wel echt misse.Kheb der verleden weke nog aan gepeist. Uwen foto hangt uit in de kantine (nu al een tijdje) en iedere ki na de match of achter de traininge (als ek nog naar boven ga, want tis wok niemeer tzelfde lik vroeger da we de kantine dikwijls sloten) kijk ek wel ki naar dienen foto en is ter wel iets (een moment) dak terugzie. Dus nog ne ki bobbie. Sorry dak der nie kanne bijzijn, maar kga daarvoorn zeker noois laten voor aanj te peizn. slu é maatje


18/03/2006 17:41:49
marina
HALLO NAAR AANLEIDING VAN FOTO IN KRANT VANDAAG BEN IK NAAR ROOM 549 GEGAAN.IK DENK DAT JULLIE BOB ZICH GELUKKIG MOCHT PRIJZEN MET ZO.N LIEVE VRIENDIN EN FAMILIE .HIJ ZAL WEL HEEL BIJZONDER GEWEEST ZIJN EN ALTIJD ZO BLIJVEN VOOR JULLIE.WENS JULLIE NOG VEEL STERKTE TOE .BEN ERG AANGEGREPEN DOOR ZIJN VERHAAL MAAR VIND HET MOOI DAT JULLIE BOB ZO BLIJVEN HERINNEREN .


15/03/2006 8:56:18
Nele
Dag Bob,

Marie 1 jaar !!!

We zullen je missen vanavond.

Dikke zoen,
Nele


10/03/2006 12:40:23
Je boule
Kan je 'daar' ook nog trots zijn?
'k hoop dat je het dan nu bent!
Mis die glinstertjes in je ogen.
Kus,Em.


3/03/2006 16:25:46
Nele
Dag Bob,

Morgen vertrek ik - na welgeteld 8 jaar - nog eens op skivakantie.

De laatste tijd heb ik veel teruggedacht aan de skivakanties met jou erbij:
de skikampen met Sporta naar Filzmoos, Wagrain en Les Menuires, de skivakanties met m'n ouders naar Lech oa.

Onze laatste skivakantie was een short-ski (we bezochten Bert, Bob Donck & Sebastien Werbrouck tijdens hun snowboardkamp).
Daar wou m'n pa jou eens overtreffen bij het 'tiefschneefahren'.
Jullie kwamen beide naar beneden: jij op de latten, pa op een brancard met een sleutelbeenbreuk.

Hopelijk heb ik volgende week een beetje jouw skitalent zodat ik m'n mannetje kan staan tussen de mannen.

Ik ga alvast nen goeien après-ski drinken op jou en onze skiherinneringen.

Tot binnenkort,

X
Nele


16/02/2006 16:41:47
reynaert marjane
Beste Mevrouw Neirinck en familie Al heb ik Bob niet persoonlijk gekend wil ik absoluut mijn medeleven betuigen. Bij het lezen van zijn dagboek wordt mij duidelijk hoe weinig tijd we hebben, hoe kort een dag is,hoe broos het leven maar hoe sterk de liefde.........;; De liefde voel ik bij het lezen van zijn dagboek, de liefde voor zijn vriendin zijn ouders zijn familie. Hoe mooi klinken zijn woorden, hoe sterk was hij, moedig en vol vertrouwen in de mensen die hij liefhad en heeft.Jullie mogen fier zijn op zo'n zoon, vriend ,broer, neef . En aan zijn mama wil ik zeggen je hebt een prachtige zoon koester zijn liefde.........;; Veel sterkte en een warme omhelzing van mij Marjane


14/02/2006 16:21:45
Je boule
Happy valentine!
Wij hebben het nooit écht gevierd.
Maar zou het vandaag zeker niet zomaar voorbij laten gaan!
En da ga 'k niet doen ook!
'k ga met Nele en Tine valentine-racletten vanavond. Kiss,je meid.


12/02/2006 18:33:52
nicole
Beste Bob, Ik heb je persoonlijk niet gekend, maar ik ken je ma al jaren en je zus Tine heeft bij onze zoon, Andy, gestudeerd in Antwerpen. Regelmatig surf ik naar je website en ik vind het heel erg dat je er niet meer bent voor je familie, vriendin en vrienden. Ik hoop dan ook dat zij via deze website nog enige troost vinden, want het moet heel hard zijn om een fantastische zoon en vriend zoals jij te moeten missen. Het is goed te zien hoe je verder leeft bij hen die je dierbaar waren en ik hoop van harte dat er nog vele herinneringen zullen volgen.


10/02/2006 15:14:18
carlos en dora van plastibert
regelmatig gaat de ' room 549' bij ons open. gewoon om te melden, al hoort u ons niet veel, we zijn bob niet vergeten en denken veel aan hem. we missen hem.


10/02/2006 1:27:00
steffi
ook in barcelona (overal!) denk aan jou! kus x


6/02/2006 12:56:10
Je boule
Zoetie,
De laatste tijd krijg ik de waarom-vragen maar niet uit mijn hoofd.Heb ze hier al verschillende keren van me af willen schijven, maar heb telkens weer op dat kruisje in de rechter bovenhoek van mijn scherm geklikt.Maar ik moet ze kwijt, ze zijn te zwaar aan het worden...
Waarom kan ik je niet meer 'tegen mijne gilet' trekken als ik daar simpelweg zin in heb? Waarom krijg ik dat kusje niet meer op mijn voorhoofd voor ik in slaap val?
Waarom mag er bij ons geen Marietje, Jérômeke, Gustje komen?
Waarom is het ons niet gegund om 'samen' aan 'ons' huisje te bouwen?
Waarom moet ik mij iedere zondag weer zo verschrikkelijk alleen voelen?
Waarom zal een zondagje zee nooit meer hetzelfde zijn?
Waarom smaakt chinees zelfs anders?
Waarom zal ik in den delhaize nooit meer sanex of sensodyne kunnen kopen, zonder even te moeten slikken? Waarom vier 'ik' samen met 'jouw' familie je ma en pa's verjaardag?
Waarom kan ik me nooit meer écht gelukkig voelen?
Waarom moet ik zoveel een masker opzetten?
Waarom ben ik de échte liefde kwijt?
Waarom zal ik alle stapjes in de liefdesketen nog eens moeten doorlopen?
Waarom moet ik bij mezelf vaststellen dat ik een harde tante geworden ben?
Waarom kan ik diep vanbinnen niet meer gelukkig zijn met de liefde van de mensen die ik het liefste zie? ...
Jouw antwoord zou luiden!
Omdat het nu éénmaal zo is, je daarmee bezig houden is puur tijdsverlies!
Je hebt gelijk, boulie, maar je zou eens moeten weten hoe hard het hier soms is om verder te doen! Mis 'ons' verschrikkelijk. Sorry, dikke kus, je meid.


5/02/2006 20:45:24
lore
dag bob, ben eergisteren verzeild geraakt op de nieuwjaarsreceptie vant casteelken... vreemd, da vond ik ook! eerst wat onwennig, maar weet je, uiteindelijk vond ik het een heel fijne avond! En toen dacht ik, zonder jou was ik daar nooit geweest! Dus, bedankt bob, je bent er niet en toch maak je nog mensen gelukkig! En stiekem weet ik zeker dat jij ook zeker zou doen of durven wat sarah, emmy en ik deden, maar we hadden het je vast nog iets 'moeilijker' gemaakt, haha! liefs, loor


1/02/2006 12:23:00
Tine
Broerie,

In Heverlee heb je een restaurantje 'Land aan de overkant', als we daar nu eens konden afspreken...

'k mis je,
Tine


26/01/2006 19:51:06
Evelyne
Vreemd,
maar ik heb net hetzelfde voor als Jan V. Telkens als ik mijn handen moet ontsmetten (en geloof me, ik doe dat vaak in het ziekenhuis), denk ik ook aan jou, Bob.

De rode zeep, het borsteltje, de blauwe fles met ontsmettingsalcochol...
Het zijn de kleine dingen die me doen denken aan jou. Soms met een glimlach en soms met een krop in de keel...


26/01/2006 16:26:48
Jan Vergote
Is het goed dat ik nog steeds, telkens als ik mijn handen grondig was, aan jou denk?
Gelukkig maar, even intens stilstaan doet eigenlijk wel wreed deugd. Dank je.


24/01/2006 13:05:17
vriendin van sarah: stefanie
ik heb gehoord wat er gebeurt is en ik vind het heel erg ik hoop dat al zijn goede momenten in de harten zitten van al zijn dierbaren!!!! vele groetjes van stefanie de vriendin van sarah


21/01/2006 13:19:30
Je boule
Zoetie,
Delphine, de vriendin van Nele, is gisteren bevallen van het tweede. En raad eens welke naam ze kozen voor deze kleine spruit, nadat ze het eerste al Zoë doopten?
Ja, het is Zoë & Achiel geworden. Grappig hé...
Kus, je meid.
Aha, wou je ook nog vertellen dat Tine&Stan ne 'Gust' hebben.


8/01/2006 16:57:04
anne, je ma
Lieve Bob,

De tweede kerst en nieuwjaar zonder jou.
Kerstavond bij tante Katrien jij was de grote "af-"aan-"wezige.

Het fotoboek van Marie dat Nele voor Tine gemaakt had bracht je zo ongelooflijk dicht bij ons!

Als Marie bij ons slaapt, zie ik altijd gelijkenissen, 26 jaar terug was jij 14 dagen jonger dan Marie, de tijd van kruipen, grijpen, lachen, woordjes brabbelen, herkennen,....fruitpap, groentepap eten....Bob, Marie zit bij ons in die blauwe stoel, toen die van jou en van Tine. Ze speelt soms met jouw knuffel (pa bracht hem mee na een receptie bij Credit Lyonais 26 jaar geleden)

Al die gelukkige momenten zouden we nu bewuster beleven gelukkig doet Marie er ons op tijd aan denken.

Liefs,

Anne, je ma


6/01/2006 19:03:05
Je boule
Zoetie,
Gisteren 'onze' Eethuis Pieter-bon uitgewisseld in tof gezelschap, sinds deze morgen heb ik officieel 'mijn' eigen huisje en deze namiddag ben ik op stap geweest met 'ons' Marie...
Dit is wat ik voor 2006 wens, een goeie mengelmoes vinden tussen ons en mijn leven.
Kus, Em.


3/01/2006 16:48:04
annie
lieve familie als ik zo al die herinneringen lees dan heb ik het erg moeilijk mee.Ikzelf heb iemand in de familie die al 2 maal in opname is geweest voor kanker, de strijd gaat continu verder en we strijden met zijn allen om een goeie afloop, die jullie jammergenoeg niet hebben meegemaakt.Ik denk dat jullie een heel aangename familie zijn. Proficiat met jullie medewerking aan het Kloenproject. Een heel mooi geschenk voor de ziekenhuisclowns. Proficiat aan Geert Deraeve oprichter Kloenproject) en zijn team.


31/12/2005 16:43:07
karolien
ik lees nu al maanden jullie herinneringen en voel zo met jullie mee het verlies van iemand dierbaar is zo pijnlijk.ik wens jullie veel sterkte toe voor 2006


30/12/2005 23:40:31
Je boule
Happy New Year zoetje,
voor ons heeft nieuwjaar een extra betekenis en dat blijft het hebben! Morgen ben je alweer een jaartje meer in mijn leven.
Zal je missen, maar zit in een goeie compagnie morgen en dat zal ongetwijfeld veel goedmaken.
Dikke 4de eindejaarskus, je meid.


24/12/2005 21:57:05
Tom Debrauwer
Bobbie zonder jou tikt de klok even snel maar de tijden veranderen wel, dus ik neem afscheid jij moet nu gaan weet dat je in mijn hart altijd blijft voortbestaan (Clouseau). mis je vriend!!!


23/12/2005 22:24:56
Je boule
Zoetie,
Mis 'ons' verschrikkelijk!
En toch voelt het zo raar aan als ik dit schrijf, want 'ons' is er ergens niet meer.
Daarom voelt heel dat feestgedoe waarschijnlijk ook zo kunstmatig aan..
Zoetie, hoop dat je morgen niet ver van 'ons' zal zijn en 'ons' zal steunen.
Kus, je meid.


13/12/2005 15:33:26
Nele
Hallo Bob, Tine is net meter geworden van een prachtige baby 'Eugenie'. (derde dochtertje van Lieven & Isabelle Vandepitte) Dikke zoen, Nele


12/12/2005 8:59:12
carl
Hallo Bob, Ben gisteren eens langsgeweest en het klinkt mischien raar maar vond het allemaal zo mooi aangekleed ik voelde mij onmiddelijk in een kerstsfeer.Het worden weer drukke dagen overal kerstmarkten met de gekende versnapperingen en de portemonees gaan ook weer veel open gaan.Ik vraag mij af hoe het ginder gaat met deze dagen wordt er daar ook gevierd ?Zal wel en ge zult er toch zeker ook bij zijn en zelfs feestjes organiseren.Zoals je ma net schrijft was er op de herdenkingsvieren veel volk allemaal goede vrienden (in) en famillie het was een speciaal sfeertje er werden wat herinneringen verteld en veel moed ingespoken bij de gene die het nodig hadden.Alle ga je laten feest maar goed met de dagen maar hou het matig he wij gaan dat hier ook doen. Salu


11/12/2005 18:36:22
anne,je ma
Lieve Bob,

Langs deze weg willen wij allen die op zondag 13 november jouw herdenkingsmis hebben bijgewoond, iedereen die ons opgebeld heeft, een SMSje stuurden, een woordje schreven, DANKEN.

Aan de koffietafel voelden wij dat jij nog altijd 'levendig' aanwezig bent tussen jouw vrienden, dit heeft ons goed gedaan.

Dank aan iedereen die Bob nog niet vergeten is.

We blijven je missen Bob,

Veel liefs,

Philip,Anne,Tine,Koen,Marie en Emmy


9/12/2005 20:09:13
Je boule
Zoetie,
Sinterklaas was gisteren bij ons geweest met speelgoed voor een klein mensje. Voor Marie natuurlijk! Super hé!
Ben het haar gisteren gaan brengen, ze was superblij met haar poppemie. Haar oogjes blonken...
Als de Sint een heilige man is, woont die dan tijdens het jaar daar niet ergens bij jullie? Want had het gevoel dat haar peetje niet ver uit de buurt was gisteren! Niet?
Dikke kus, je meid.


7/12/2005 8:25:52
Christa x Isabelle
Lieve mensen, Als ik het dagboek zo lees van Bob,... onze dochter had ook de acute lymfoblasten leukemie, ze was 14 jaar en is nog juist 17 jaar geworden, ze is in 2000 overleden, na een afschuwelijke strijd, transplantatie, herval op herval,...alleen uit hen kunnen we onze moed blijven halen! STERKTE!


6/12/2005 17:56:38
Steffi
Ik zal je missen Of Ik mis je Ik mis je al Of Ik mis je nog Voor even Of Voor altijd. Zo ongelooflijk hard. Dikke kus en knuffel.


29/11/2005 17:58:05
wim
veel moed!


28/11/2005 16:50:58
oetje
Jow bobbie

Van 't weekend was het weer zover, de jaarlijkse confrontatie tussen de oude oud-beloften en de iets minder oude oud-beloften. Met jij aan onzen kant was het meer een oefenmatch. Uitslag: jong beloften 17 - oud beloften 5, ben wel niet zeker of ze er wel 5 gemaakt hebben.
Het ziet er veel belovend uit voor volgend jaar want de oude beloften gaan er sneller op achteruit dan de jonge beloften.Jan F. heeft zelfs al een transfer aangevraagd naar de jong-beloften. Bob, als onzen kapitein moet je maar laten weten of we hem ne kans moeten geven of niet.

oetje


26/11/2005 18:13:59
Je boule
Zoetie,
Een echte winterdag vandaag...
Ja, met sneeuw en alles erop en eraan...
Vanmorgen aan de lijve ondervonden voor wat een slipcursus goed kan zijn, was zodanig geschrokken dat ik direct naar iemand wilde bellen om efkes te babbelen om te kalmeren.
'k pakte mijn gsm en was al naar de 'b' aan het zoeken, voor ik besefte dat ik op dat nummer geen antwoord zou krijgen...
Ja, 't is er nog altijd niet uit!
En nu...
Verder doen! Ga vanavond eten met de beloften. De jongere hebben deze namiddag gesjot tegen de iets-minder- jongere, ben eens benieuwd hoe ze het ervan af gebracht zullen hebben... ...want Koenie is tenslotte ook een jaartje ouder geworden hé,vandaag!
Drink er daar ook maar ééntje op!
Dikke zachte kus.
Je meid.
Zal je missen vanavond...


23/11/2005 1:10:29
klaus
dag Bob, hier is het al een tijdje nacht geworden en na het afsluiten van weer een te lange werkdag bracht ik een bezoek aan dit digitaal hiernamaals. Heb net gezien dat Emmy nog eens bij Sophie op bezoek geweest is ... raar is dit, dit emailgewijs communiceren met jullie. Ik heb de voorbije twee jaar net iets teveel vrienden weten vertrekken naar die vreemde plaats waar jij nu bent. Station Terminus ergens in het bizarre oneindige. Het eigenaardige is dat dit eenrichtingsverkeer een troost biedt, een soort zekerheid, een bewijs dat het er wel is ...het hiernamaals. Vreemd, Bob, dat een jaar zo snel en tegelijk zo tergend traag voorbij kan gaan. Het hangt ervan af waar je je op concentreert. Het is fijn om te zien dat jij op Room549 nog zo 'springlevend' kan zijn. Onze jongste gelooft dat jullie nu allemaal een sterretje geworden zijn, hij zwaait elke avond, voor hij gaat slapen, even naar opa. Ik zwaai nu even naar jou. Zorg goed voor de andere sterren in je buurt. groet klaus


22/11/2005 11:38:48
Jan Vergote
bobbie, sta ons zaterdag gerust bij, zodat we die oude ... een poepje kunnen laten ruiken. De messen zijn reeds geslepen... bob mit uns!


20/11/2005 8:44:04
Marthe
Beste Bob, vandaag blaas ik m'n eerste kaarsje uit maar steken we er ook terug eentje aan voor jou. Je leeft voort in onze gedachten. Marthe


19/11/2005 13:10:35
Maureen
Ware het in West-Vlaanderen, ware het in Oost-Vlaanderen, 13 november is en blijft 13 november... waar dan ook.

In Bütgenbach brandden dit weekend drie kaarsjes :

Een kaarsje als dank voor zóveel mooie herinneringen...
Een kaarsje voor dat béétje extra steun en kracht, dat we állemaal wel eens nodig hebben...
Een kaarsje voor hoop op een mooie toekomst, voor jou, Bob, waar dan ook...én voor de velen waarvoor je afgelopen weekend weer heel eventjes "dichtbij" was...

En Bob, mocht je in de wandelgangen daar bij jullie enkele werkloze engeltjes tegenkomen... stuur je ze dan eens naar beneden ? Er zijn er wel een paar onder ons die er dezer dagen ééntje op hun schouder zouden kunnen gebruiken... Bedankt, hé !

Maureen


15/11/2005 14:21:21
Suzanne Degroote
Ik stel mij even voor , ik ben Suzanne De Groote en woon in Brugge.
Voor u en de familie een onbekende , maar ik heb de foto van Bob gezien in de krant, met een uitnodiging om de mis te volgen , ik zal deze mis in gedachten voor Bob bijwonen en hiermee wil ik mijn deelneming betuigen. Want hij was een hele mooie knappe jongen, het spreekt mij aan om te reageren , ik ben ook geboren op 24 maart maar dan wel in 1944 , het zal zeker heel hard zijn zo'n mens in de bloei van zijn leven te verliezen , maar misschien is het een heel stille troost , hij was er, je hebt hem gekend , het was de moeite waard hem te kennen , hij zal altijd dicht bij u zijn , maar het leven gaat verder ... ik denk dat Bob dat ook zo zou willen.

Een stil aandenken aan Bob.
Suzanne.


14/11/2005 13:48:34
Trui Neyrinck
Dag Bob, We waren met velen gisteren om je te herdenken. Het gaat vlug tis al een jaar geleden en ik kan het moeilijk aanvaarden. En ik zal de herinnering aan jou dikwijls laten oplichten. Ik denk elke dag wel es aan je. Tot later. groetjes, Trui Neyrinck


14/11/2005 10:15:47
vancoillie kevin
Dag Bob, Toen ik deze week de krant opensloeg, was ik stomverbaasd je foto te zien staan bij de rouwberichten. Ik was en ben er tevens nog steeds niet goed van, Bob. Ik wist het niet, echt niet. Het doet verdomd raar als ik dan terugdenk aan vroeger. Als kleine makkers streden we in de AVR-loopwedstrijden om de podiumplaatsen, samen met Wouter Debrauwer, onvergetelijk hé. Later als college-makkers maakten we deel uit van de legendarische schoolploeg. Samen met Wouter, Dieter, Jan, Fre VDB, Sam, Jens, Steeland, Seys, e.a., dat waren schone voetbalmomenten waar ik nog vaak aan terugdenk. In het 2e jaar wonnen we de Kardinaalsbeker in Meulebeke tegen Assebroek, weet je nog Bob. Dan mochten we nationaal verder bekeren. In Ukkel werden we wel vroeg uit de Coca-cola beker gewipt, maar voor de Beker van België en de scholencompetitie hebben we het wel ver geschopt hé. Kwartfinale of zo. Ik ga nooit vergeten dat we in Overpelt moesten shotten tegen Beringen, tien minuten voor tijd nog 0-0 en fre VDB toverde in de laatste minuut nog een enorme pegel uit zijne linkervoet....op de paal. Penalty's en uitgeschakeld. De ontgoocheling was enorm. We hadden een verdomd goed ploegske. Maar de VILO van Meulebeke was de laatste 2 jaren van onze humaniora onze struikelblok. Schone tijden, he Bob. Tijdens onze hogere studies hebben we elkaar nie veel meer gezien, he, of het was op het voetbalplein, met de beloften van Rumbeke tegen de beloften van Oostnieuwkerke. Ik ben twee jaar geleden moeten stoppen met sjotten door een slepende knieblessure. Ik wil via deze weg veel sterkte toewensen aan de familie en de vriendin in deze moeilijke tijden. Bob, ik ben blij je gekend te hebben en ik hoop je later opnieuw te mogen ontmoeten. Het ga je goed.


13/11/2005 23:24:28
lore
Bob, veel kan ik je niet vertellen... ik wil je gewoon laten weten dat we er met velen waren om er voor je te zijn! 't Doet deugd, 't "verlicht" de pijn! Maar toch vond ik het een vreselijke dag... dat stomme chronologische jaargegeven wakkert die pijnlijke herinneringen teveel op... Ik wil wéér de fijne tijden, de echte Bob in mijn hoofd, die Bob waar ik elke dag op denk, die Bob die elke dag ergens gemist wordt...
Ik zal je lichtje laten branden, misschien kan het me troosten.
liefs, lore


8/11/2005 12:19:48
Je boule
Zoetie, ZONDAG is in aantocht...
kan soms echt niet geloven dat we je al een jaar moeten missen, eigenlijk is het wel snel gegaan...
Het voelt raar om dit te moeten zeggen, maar mijn leven zoekt zijn wegje wel en op sommige momenten voel ik soms echt dat jij er wel voor zorgt dat ik net dat baantje insla.
En net daarom wil ik er zondag zeker geen verdrietige dag van maken...
Ik wil blij kunnen zijn voor de stappen die we het afgelopen jaar al hebben kunnen nemen...
Ik wil content zijn voor het feit dat ik nog eens met al onze vrienden samen zal kunnen zijn...
Ik wil gelukkig kunnen zijn voor de jaren die we wél gehad hebben...
Ik wil niet dinne doen...
Ik wil er een herdenkingsdag met veel mooie herrinneringen van maken...
Ik wil er een dag van maken waarop iedereen nog eens ongeremd over jou kan babbelen...
Ik wil er een dag van maken waarop iedereen gewoon zichzelf kan zijn en zich goed kan/mag voelen...

Ik wil eigenlijk gewoon zondag beleven, net als jij het zou doen!!

Ik hoop dat het ons zal lukken om er iets heel moois van te maken, ook al zullen we je ongelovelijk hard missen.
Dikke kus, je meid.


8/11/2005 8:43:16
carl
Hallo Bob, Vandaag een slechte dag voor mij.Is precies 20 jaar geleden dat mijn broer verongelukte met zijn fiets en is al lang geleden maar toch denk je daar zeer veel aan.Hopelijk heb je hem hierboven al ontmoet.Doe hem de groeten en zeg hem dat ik hem verdomme hard mis.Het gaat je goed en tot nog eens .Salu


7/11/2005 12:55:53
Bart Smetrijns
Dag Bob, Ik zit met dit tekstje al vanop jouw verjaardag, maar het schrijven vlotte niet zo... De laatste hand is er nu aan gelegd... Ik hoop dat ze die verjaardag hierboven ook gevierd hebben. Jouw verjaardag is direct ook de verste herinnering die ik aan jou heb. Toen ik vorig jaar bij Plastibert begon en ze mij een week voor mijn eerste werkdag eens met iedereen kennis lieten maken was jij net jarig. Men stelde jou voor als “dienen anderen nieuwen met wie ik een buro zou delen en die net jarig was”. En jij stelde je voor als “Jow, in ben Bob, tis mienen verjoardag, paktje ook maar een snoeptje”. Ik mocht er zelfs twee nemen, gulle Bob... Er is ondertussen veel gebeurd, en niet allemaal even leuk, zeker niet voor jou Bob. Het is er dan toch van gekomen om eens iets op papier te zetten. Ik heb het lang uitgesteld zo van “geen tijd” maar eigenlijk had ik er niet echt de moed toe, want het betekent erkennen dat je er niet meer bent, Bob, afscheid nemen, iets wat bijna niemand de kans heeft gehad te kunnen doen. Het blijft heel onwezenlijk dat je er niet meer bent. We hebben op het werk al een paar keer een poging gedaan om jouw buro op te ruimen, maar iets houdt ons altijd weer tegen, misschien moeten we alles maar laten zoals het is... Ik moet eerlijk toegeven dat er sindsdien ook een paar burosporten gesneuveld zijn. Het propje-trappen bijvoorbeeld, weet je nog ? In plaats van rechtstreeks de vuilbak in maakten we van ons kladpapier propjes, de ene gooide op, de andere probeerde ze door het schuifraam de andere buro in te shotten waarbij de moeilijkheidsgraad bepaald werd door de mate dat het raam open of dicht was. Ik zou ze nu waarschijnlijk zelf kunnen opgooien en trappen, maar het is niet hetzelfde, hé Bob, de voorzet moet van opzij komen. Onze andere sport, het vliegenmeppen met kunstleder, is helaas ook een stille dood gestorven, al zijn er natuurlijk de laatste maanden niet veel vliegen geweest, slechte zomer hé Bob. Jammer, ik had je graag een revanche gegund in ons spel “om ter meest vliegen per dag”, maar dat zal er nu niet meer van komen. En begin nu niet weer te zagen over dat laatste spelletje... Bob, een vlieg die door mij neergemept maar op jouw buro valt is géén punt voor jou, die discussie win je echt niet ! Ik moet je helaas ook bekennen dat onze zelf uitgevonden kunstleder-norm “mosquito-proof” weinig gevraagd is bij de klanten. Ik onthou vooral de “Bob-norm” (Buk-Op-Bevel), iets wat wel nodig was zoals jij er naast sloeg. We hebben ondertussen ook Decosit achter de rug, de enige beurs die we samen hebben kunnen doen. Het was niet meer hetzelfde als vorig jaar... We waren allebei nieuw in de firma en moesten nog veel leren, maar samen groeiden we dubbel zo snel. Weet je nog die laatste dag op de beurs vorig jaar ? We hadden samen met uw vroegere studievrienden een beetje (nu ja, een beetje...) doorgezakt in Brussel, en nog moeten lopen om mij op de laatste trein naar Gent te duwen. Desondanks waren we de dag erna ’s ochtends alletwee als eersten terug op de stand... De rest bleek zelfs uren te laat te zullen aankomen door een mega-accident op de snelweg. Wij dan maar de afwas gedaan (na de receptie de avond ervoor viel dat niet echt mee), de stand opgekuist en weer toonbaar gemaakt en koffie gezet. We voelden toen alletwee wel aan dat de samenwerking tussen ons goed zat voor vele jaren. We zouden samen de Interzum-beurs in Keulen mogen doen en keken er beiden erg naar uit... Die beurs hebben we niet meer gehaald, Bob, maar jouw foto is wel meegegaan. De kader met Bob reist sindsdien mee naar elke beurs in binnen-en buitenland. Het deed plezier dat jouw schoonbroer in Keulen (als kersverse papa) op de stand langskwam en zei hoe leuk je het wel gevonden had bij ons. Het was voor ons niet anders Bob. Nu maken we ons op om die eerste trieste verjaardag te gedenken; het gemis is er niet minder om geworden, eerder groter. We zullen jou niet vergeten Bob, zondag niet en daarna ook niet.


5/11/2005 21:01:21
nathalie
de dagen zijn weer aan t komen van kerst en nieuwjaar.ja daar ben ik niet zo zot van.maar k weet nog toen we samen nliedje moesten zingen om de intrede bij de vallaeyskes te vieren op nieuwjaardag.bedankt dat jij toen de grootste zanger was en dat ik mewat op de achtergrond kon houden. hou je sterk dezer dagen, emmy!


29/10/2005 13:02:57
felix neefje emmy,
bob, kort kmis je!! :( telkens als ik een liedje hoor van clouseau denk ik aan jou kmoet mij ook telkens goed in houden om geen traantje te laten. je emmytje mist je zeer erg. wat een knuffel niet kan doen dat besef ik nu pas. vant leven moet je gebruik maken en genieten!!!:) groetjes felix p.s. doe daar de groetjes aan m'n opa.


26/10/2005 18:44:19
Je boule
Zoetie,
Zou je nu gewoon heel even bij me willen. Weet soms echt niet of ik dit alles wel alleen kan, zo zonder jou.
Mis je relativeringszin, je 'het komt wel goed', je 'allé boulie, niet dinne doen hé!', je 'er gewoon zijn voor mij', je babbels, je knuffels...
En toch weet ik dat ik er niet aan mag twijfelen dat je me zal helpen! Maar soms is dat zo ongelovelijk moeilijk...
Dikke knuf, je meid.


19/10/2005 12:47:42
Je boule
19 oktober ...
'k wil niet denken vandaag!
Mis je, X.


18/10/2005 17:42:46
Jan Vergote
You'll never know this life
'till you have to say goodbye
(The Black Heart Procession)
We zijn er godverdomme vet mee.
Misschien ben ik wat traag van begrip, maar ik lijk het nog steeds niet ten volle te beseffen.
Misschien is het ook een kwestie van niet willen. Ik wil niet dat je enkel uit herinneringen bestaat.
Pas nu merk ik hoe jij en Tine op elkaar lijken. Heel erg mooi,dat wel, maar ook zo pijnlijk. Ik wou dat je er bij kon zijn op 26 november. En dat wij allen er niet hoefden te zijn op 13 november.


17/10/2005 17:30:00
nc
some broken hearts never mend
some mem'ries never end
some tears will never dry
but the mutual love will never die


17/10/2005 13:28:24
Jan Fieuw
Hey Bobbie,
Je zal dezer dagen nog veel meer in de gedachten van je vrienden en familieleden zijn dan anders. Het dringt nu nog dieper tot mij door hoe snel het vorig jaar allemaal gegaan is, hoe weinig tijd er ligt tussen 19 oktober en 13 november …
We gaan binnenkort terug een minivoetbalmatchke spelen tussen de oud-beloften, gevolgd door een etentje met de vrouwen erbij. Het moet geleden zijn van begin 2004 denk ik, misschien wordt het een jaarlijkse traditie ? Je was er toen ook bij in 2004, in eerste instantie als toeschouwer. Je speelde toen namelijk bij het eerste elftal van Rumbeke en je sukkelde toen – als ik het goed heb – met een enkelblessure, waardoor je eigenlijk langs de kant moest blijven. Toen je zag dat we met een oneven aantal zouden zijn, ben je nog vlug over een weer gereden om je voetbalschoenen, om zo toch in het doel te kunnen staan.
Wat zouden we er allemaal voor over hebben voor dat éne extra matchke, dat éne extra etentje met jou erbij. Ik weet dat je er natuurlijk wel zult bij zijn in onze gesprekken en gedachten.
Tot binnenkort Bob.


17/10/2005 13:04:40
Katrien
19 oktober, Nemo’s verjaardag. Elf wordt hij al!

We hebben er in de tijd over gedacht om je te vragen peter te worden van onze eerste zoon. Een jonge Neyrinck peter van een klein Neyrinckje nieuwe generatie.
Je was toen 15 jaar.
We hebben tenslotte toch voor traditie gekozen en opa Antoon gevraagd.
Je hebt het nooit geweten.

Sinds vorig jaar is 19 oktober op een trieste manier ook met jou verbonden.

Onze kinderen vergeten je niet Bob. Ze hebben deze zomer op het strand “Marie van Tine van Bob” gezien. Ik vond het wel grappig.

Waarom is jou dit toch overkomen?


17/10/2005 10:14:44
Je boule
Zoetie,
Net weer een drukke werkweek gestart, dat het een moeilijke zal worden staat vast...
Maar als ik de watertjes zie die ik sinds die week vorig jaar heb doorzwommen...
MOET het 'ons' lukken, hé!
Mis je, boulie, maar zelfs deze week gaat het leven gewoon door. Ook al "schrijven we 19 oktober 2004 een dag (en gans die week) die steeds in mijn geheugen gegrift zal zijn." Dikke knuffelkus, je meid.


15/10/2005 20:02:20
felix neefje emmy,
bob, kga tennis lessen volgen en opt school gaat nog altijd goe ma keb wel al 2 slechte punten denk ik. slutjes


14/10/2005 12:37:09
carl
Dag BOB hier benik nog eens terug om je wat steun te vragen voor gans je famillie en je vrienden en vriendinnen.Het worden voor velen van ons een moeilijke periode die we met ze'n allen gaan moeten doorstaan.Als ik naar je dagboek kijk zie ik dat 19 okt 2004 een dag is dat voor iedereen een pijnlijke dag was de diagnose werd vastgesteld.Niemand kon het geloven maar 1jaar voorbij en we beseffen heel goed dat deze dag veel verdere gevolgen heeft achtergelaten dat we ooit hadden durven denken. Het gemis bij de fam en vrienden is zeer groot .Zoals je reeds zal gelezen hebben gaan we met zijn allen op Zondag 13 nov tesamen komen om je op gepaste wijze nog eens dicht bij ONS te hebbben .Alle hoop dat het allemaal goed gaat hierboven en hopelijk loods je ons door deze moeilijke dagen door.TOT LATER


14/10/2005 10:05:45
Steffi
dag lieve bobski, al zolang wil jou zoveel zeggen, maar het blijft moeilijk... 1 ding kan ik je zeggen en misschien zegt dat wel genoeg: ook hier in Kortrijk denk ik ongelooflijk veel aan jou! Het is druk geweest de laatste drie weken maar toch ben jij vaak in mijn gedachten geweest. Vandaag voor het eerst jouw site bezocht van op mijn kotje. Twijfelend en met de gebruikelijke traantjes... Bobski, wat de zogezegde maten ook zeggen, we blijven over je praten en aan je denken, heel de Kulak en voor mijn part zelfs heel Kortrijk kan denken wat ze willen. Wij vergeten je niet! Dikke kus en bedankt om een oogje in het zeil te houden van waar je ook bent, ik voel dat je voor me zorgt.


10/10/2005 16:17:16
Dieter
Hey Bob,
heel kort deze keer. Ik wou je gewoon even laten weten dat ik die cd van de perschefs in handen heb gekregen. Ik heb hem op e-bay op de kop kunnen tikken. Ik zal hem koesteren. De hilariteit van weleer, toen we ernaar luisterden, had wellicht veel te maken met onze leeftijd toen. Maar goed, ik ben blij dat ik hem heb en ik zal hem koesteren.
En dan nog iets. Ik ben dit weekend met Marie's familie op weekend geweest. Naar Kemmel... En ik ben de Kemmelberg opgereden. Op zich geen wereldschokkend nieuws, dat weet ik, en zeker niet voor jou, maar ik dacht terug aan die keer dat we naar Kemmel gereden zijn met de fiets. Wie er op het idee gekomen is en waarom we het per se wilden doen weet ik niet meer. Maar het was op een woensdagnamiddag, denk ik, in ieder geval was het op een vooravond van een schoolreis. Wouter Debrauwer ( hoe zou het trouwens met hem zijn), jij en ikzelf zijn toen met de koersfiets richting Kemmel vertrokken. Met de ene demarage achter de andere. Alleen hadden we het laatste stuk tussen Ieper en Kemmel de wind pal op kop. En er was nogal wat wind. Doodvermoeid zijn we toen in Kemmel aangekomen en ikzelf had niet meer de courage om die Kemmelberg nog op te fietsen. Wouter en jijzelf zijn toen wel vertrokken, maar ik kan me niet meer herinneren of jullie toen boven geraakt zijn. In ieder geval is het me nu wel gelukt. Ik schat zo'n 10 jaar later. Ik wou je dat gewoon eens laten weten, maar van daarboven zie jij alles veronderstel ik. Tot later, copain.

P.S.: Wat het berichtje van oetje betreft over Koolskamp: het heeft al een beetje geholpen, maar je mag gerust nog wat meer zagen bij al die voetbalgoden en heiligen. Alvast merci !


8/10/2005 16:39:56
Je boule
Zoetie,
Ben donderdagavond naar Brussel geweest en weet je, het voelde goed... ...Brussel zal altijd een beetje 'onze' stad blijven.
Zal later nog altijd aan mijn kindjes vertellen, als ik door de Dansaertstraat loop: "Hier heeft mama nog (half, want ik moest van opa eigenlijk naar Leuven gaan, naar mijn eigen kot)op kot gezeten met ne ongelovelijk toffen gast!"
Had gehoopt dat we dit samen hadden kunnen vertellen...
... maar, weet je, ONS Brussel-gevoel kan er ons toch niemand meer afpakken!
Mis je,
zachte kus, je meid.


5/10/2005 12:05:23
frederik hoedt
Jow bobke,

Kunt ge je nog een keer bezighouden met koolskamp want alhoewel den derde time heel goed draait verlopen de twee voorgaande een beetje minder goed. Ge moet maar een beetje van uw talent doorsturen naar ons.

groeten van hieronder oetje


2/10/2005 13:58:59
felix neefje emmy,
bob, mijn eerste maandrapport gehad 80,5 procent gehaald!klast. is zeer tevreden. groetjes felix.


30/09/2005 0:36:34
Je boule
Boulie,
Zou nu echt wel zo ne goeien relativerende BOB-talk kunnen gebruiken!
Mis je zoetie.
Dikke kus, je meid.


22/09/2005 13:35:37
carl
Bedankt voor de steun Zaterdag.


21/09/2005 18:53:46
Je boule
Gewoon efkes een dikke, zachte, lieve knuffel van mij...in deze super-drukke werkweek.


20/09/2005 18:44:50
felix neefje emmy,
bob, gisteren in een dipje gezeten, alles zit niet mee kben een beetje zie kmoet geopereerd worden in de paasvakantie waardoor ik me de klas nie mee kan voor 3 dagen naar Parijs!! kmis u een mijn teer geliefde opa. had het gisteren gewoon even heel moeilijk maar nu besef ik echt, geniet van de tijd die je krijgt!! nog 1 ding bob, I my hart there will be space for you!! groetjes felix.


17/09/2005 17:43:12
felix neefje emmy,
beste bob, vorige woensdag me fientje na een toffe pasta bar geweest en daar na iets gaan drinken in le neuf twas echt super we hebben heel de tijd goed gebabbeld. 13 november is't herdenkings mis, bob kzal er zijn!! Maar kmis u echt wel en mijn opa ook en kzie echt wel da mijn tantetje er echt van af ziet ma kweet da ze aar stek houd!! Op school 3 zeer goeie punten gehaald voor frans en wiskunde:)! Emmytje aar huisje zal zeer mooi worden kweet het zeker en in da huisje is er altijd een plaatsje voor jou!!!!!!! Tis nu feest voor mijn meeterke omda ze zoveel jaar getrouwd is en zal wel ne zeer toffen avond worden!! alee salutjes.


16/09/2005 16:22:57
carlos en dora roobrouck vercruysse
deze week dinsdag is decosit afgelopen. bob zijn foto was mee op de beurs,en in ons hart was hij er terug bij, maar wij hebben hem ten zeerste gemist.zijn herinnering blijft levendig bij ons . vriendelijke groeten carlos en dora van plastibert


15/09/2005 16:28:40
Je boule
Zoetie,
Als ik de herinneringen van Dieter lees...
...weet ik dat we nog uren hadden kunnen vertellen, jij en ik.
Nu hoop ik dit ooit eens op een lange winteravond met Vandamme en ne ronnie, achterover in ne zetel in mijn nieuwe huisje te kunnen doen.
Hij weet zoveel meer van mijn ventje, dan dat ik ooit zal kunnen weten.
Mis je, dikke kus, je meid. PS: Heb een schoon keukentje binnengehaald vandaag.
Toen ze tekenden, moest ik efkes aan jou en onze concurrentie-strijd meters stof en bureau'tjes denken. Vanavond zou ik zeker gescoord hebben.


15/09/2005 14:43:14
Dieter
Hey Bobbie,
't is alweer een tijdje geleden dat ik je nog eens schreef. Heb daarentegen ongelooflijk veel aan je gedacht. Veel te veel mooie herinneringen om allemaal op te sommen, maar meer en meer maak ik mezelf de bedenking dat er jammergenoeg ook veel verloren zullen gaan. Op heel veel plaatsen waar ik ga of sta, of bij mensen waarmee ik vertoef, komen er telkens weer herinneringen van vroeger boven. We haalden die herinneringen ten gepaste tijde eens van onder het stof als we ergens op ons gemak iets zaten te drinken. En we vulden elkaar dan aan of vloeiden naadloos van het ene feit over in het andere. En dat jaagt me de laatste weken wat schrik aan. Het besef het nu niet altijd even evident is dat er iemand de gaatjes in de herinneringen kan aanvullen. Of ik merk dat één of andere voor ons grappige anekdote niet zo bijster interessant blijkt te zijn voor andere mensen. Je kent dat gevoel wel van: " ... je had er moeten bij zijn ...".

Het zijn zo van die kleine dingetjes. Een heel eind geleden vond ik in het handschoenenkastje van mijn Peugeootje de tekst van " Een eigen huis" van René Froger. Van jouw gekregen. Omdat we op training met de eerste ploeg dat liedje waren beginnen zingen. Alleen konden we niet op één bepaald zinnetje komen. Jij had tegen de volgende training de tekst opgezocht en uitgeprint. ... de zon die doorbreekt... Dat was het zinnetje, gevolgd door ons favoriete zinnetje: een vers kopje thééééééééééééé !. De gedachte alleen al doet me weer glimlachen.
Ik ben met Marie gaan fietsen in Nederland. Ze zal het niet graag horen, maar op de, ik geef het toe, venijnige hellingetjes, had ze het toch moeilijk. En ik moest steeds denken aan onze beklimming en afdaling, naar en van Mojacar. Toen ben ik nog op mijn bek gegaan omdat ik op de helling in een bocht niet op tijd uit mijn haken raakte. Er zijn veel dingen van op reis waar ik nog vaak aan denk. Ik kan onmogelijk door Frankrijk rijden zonder te grijnzen al ik een Buffalo Grill passeer. En telkens ik op reis vertrek voel ik de behoefte om naar "De Perschefs" te luisteren. Jammergenoeg vond je die cd niet meer terug. Maar alleen jij, en misschien Eveleyn Deceuninck, weten waarover ik het heb als ik met een verwijfd stemmetje zeg: " Zelfs met de Sex-line niet ! ".
Ik kan geen hotelkamer binnengaan zonder heel even aan je te denken. En spontaan denk ik dan ook aan dat hotelletje in Evora (denk ik toch), op de grens van Spanje en Portugal. Ergens een verbouwd kloostertje ofzo, waar ook Paul Jambers en zijn madam blijkbaar logeerden. Niemand, behalve dan misschien de mensen van de kuisploeg daar, weet dat we toen blijkbaar door een overvloed van papier ons toilet hebben doen verstoppen. We sloegen licht in paniek toen het bruine sop ( ik probeer het proper te omschrijven) telkens weer hoger en hoger steeg. We vonden er dan niets beter op dan het hygiënisch zegel er netjes weer over te spannen alsof het toilet onaangeraakt was geweest. Ocharme onze opvolgers.

Maar niet alleen gedachten, herinneringen van op reis. Ook vanop het voetbal en school. Unieke herinnering is dat wij twee jonge voetballertjes alleen op de tribune zaten van Rumbeke. Wij alleen met een drietal vogels op het veld. En dat was genoeg om een imaginair potje voetbal te starten tussen Walter Meeuws, Herman Vyncke en Conny Mus. Van de vele veldloop wedstrijden die we met de gemeenteschool hebben afgewerkt, zal bij jou zeker ook de heenreis naar Edegem blijven nazinderen. Ik had Dextro Energy mee. Drie pakjes. En we zijn er toch wel in geslaagd om ze alledrie te verorberen tegen dat we in Edegem waren. Jij liep niet zo goed als anders. 't Is te zeggen, eindigde voor jou, voor het eerst, en dat was niet de normale gang van zaken. En uiteraard waren mijn Dextrootjes daarvan de oorzaak. Hmmmmm.

Veel herinneringen en de meeste van hen zijn goed en leuk. Daar zal jij het ook wel over eens zijn. Ik neem het zekere voor het onzekere en zal proberen ze zoveel mogelijk neer te schrijven. Op zich stemt me dat triest, want met het neerschrijven groeit het besef dat ik op je website onder het hoofdstuk herinneringen zit te schrijven. Ik zou ( en zal) ze veel liever tegen jou vertellen, maar ze zijn te talrijk en me te dierbaar, dat ik schrik heb om ze te verliezen. Het zijn onze herinneringen, maar ik deel ze graag met anderen.

Tot gauw


14/09/2005 14:05:01
Je boule
'K MIS JE, zoetie!
'k heb je nog altijd zo nodig, ook al doe ik al 10 maand verder!
Dikke kus,
je meid.
... Wat blijft...
Ik heb je NIET verloren.
Daarvoor gaf je mij teveel.
Wat je mij zei, dat blijf ik horen.
Van wat ik ben, ben jij een deel.
Ik kan je overal nog horen, in wat ik doe, in wat ik laat.
Je was en blijft voor mij een zegen.
Waarvan het spoor steeds verder gaat!
(Dit tekstje tjool ik ondertussen, samen met een pasfoto die ik in je portefeuille vond, al 10 maand overal met me mee! Heb het ondertussen verzeker al 100 keer gelezen, maar toch zegt het nog altijd wat het moeten zeggen!)
P.S. Ben gisteren bij Tine geweest, Marie is echt een TOP-meid! Maar da kan ook nie anders hé, met haar Neyrinck - Decruy (anders krijg ik je ma op mijn dak!)-bloed.


12/09/2005 21:35:29
carl
Hallo Bob, Ja morgen is de dertiende daar weer wat gaat de tyd toch snel is dat hierboven ook zo.Wil je al zeggen dat we op 13 nov met zijn allen gaan aanwezig zijn om tesamen te vertellen hoe iedereen je mist maar je zal dat al wel gezien en gelezen hebben op Jou site .De 1 ploeg is begonnen met de wedstrijden en moet zeggen het is een hele aanpassing om zo in 4klasse te spelen nog geen enkele wedstrijd begonnen ma ja is nog lang voor de eindmeet in zicht is he.Ben ervan overtuigd dat de jongens wel de kracht zullen vinden zoals jij dat doet om toch in 4de te blijven.Alle ga je laten tot binnenkort en we gaan er zeker zijn den dertiende om iedereen te steunen op deze dag zowel je ouders als Emmy en al je vrienden .Gr Carl


7/09/2005 11:58:35
lowietje
Bob,
We zijn in de vakantie naar Italië geweest. Ik heb daar altijd straciatella genomen omdat jij dit ook altijd nam aan zee.
Ondertussen is het al weer klas. Ik zit nu in het derde leerjaar bij juf Kaat.


6/09/2005 12:59:11
lore
lieve Bob, ik hoorde onlangs dat er in kortrijk over me 'geroddeld' werd: "ze zeggen dat je het te vaak over Bob had..." Vreselijk om te horen! Hoe kan ik het nu in godsnaam té vaak over jou hebben? Ik vertel graag over je, over jij en emmy, over wat we samen tegenkwamen... maar wat is daar toch verkeerd aan? Bovendien weet ik maar al te goed dat ik in kortrijk veel minder vaak 'Bob' liet vallen dan bij mijn izegemse maten! Zijn er dan echt mensen die niet begrijpen dat we jou niet willen doodzwijgen, dat je er nog steeds bent voor ons en zal zijn?

br moet ik tikken voor de volgende regel en dat is exact het gevoel dat ik krijg, brr brr! Gelukkig lees ik op je site mensen die het wel begrijpen. Gelukkig weet ik dat ook jij het begrijpt. Gelukkig weet ik dat jij de opmerking zou relativeren. Gelukkig besef ik (en hoor ik ook van andere vrienden) dat ik niet overdrijf. Gelukkig voel ik me beter als ik over je kan vertellen.
Brr.. Gelukkig ben ik niet zoals hen die niet begrijpen! Bob, als ik zo'n dingen hoor, dan ben ik nog trotser op emmy, mijn grote zus!! Ze doet het, man, ze zal het maken, het lukt haar, ik ben er zeker van, maar het vraagt tijd, o zoveel tijd, hopelijk krijgen we die tijd, hopelijk wordt die tijd ons gegund! alle liefs en tot gauw loortje


4/09/2005 16:02:38
A&W
alles waar je echt van houdt, zal je warmte blijven geven, ook al is het niet gebleven, het blijft een deel van jou, een stukje van je leven. je familie is ons genegen. Liefs A&W.


4/09/2005 12:45:03
felix neefje emmy
dag bob, gisteren de hele dag gewerkt voor vredeseilanden heb zeer veel geholpen in de keuken. groetjes felix


2/09/2005 17:32:33
felix
dag bob , eerste 2 dagen op school waren super veel nieuwe vrienden en een super toffe nieuwe vriendin! ge weet al da u emmytje nu een nieuw poesje en een nieuw huisje. er zijn der al super veel die u zoeteke gaan helpen. ik ook natuurlijk!! en emmy en ik hebben al zitte denken van als naar het hoger onderwijs ga gaak mischien naar roeselare gaan (hulpdierenarts) en kan dan op kot bij emmy! mijn nieuwe richting is wel zeer moeilijk! we gaan zaterdag weer koken voor vredeseilanden, kga weer ne heledag helpen. bob kblijf denken aan u en mijn tante en opa é. ok, salutjes groetjes felix


2/09/2005 12:55:21
sarah, je nichtje
dag bobbie, ja,1 september is weer gepaseerd! kzit weer op de schoolbanken. nu had ik graag alles willen vertellen tegen jouw over mijn belevenissen in mijn nieuwe school,ik weet dat je goed zou luisteren. weet je,vanochtend hadden we muziek en weet je welk liedje we beluisterden?eentje van bryan adams :everithing i do ,i do it for you! wel bob dat wil ik je ook nog zeggen EVERITHING I DO,I DO IT FOR YOU!!! groetjes je nicht sarah (kmis je enorm,bobke)


1/09/2005 23:44:37
Je boule
MERCI, 'T IS GELUKT!!!!
... Maar 'k mis je!
Dikke (moeilijke) blije kus, je meid!


1/09/2005 9:28:26
Je boule
Zoetie,
Het wordt zo een spannende dag vandaag...
Vanavond komt Mups, mijn nieuwe kleine poes-maatje, inderdaad bij mij wonen.
Maar wordt ik misschien ook de eigenares van een EIGEN huis, stel je voor.
Be there vanavond!
Dikke kus, je meid.


31/08/2005 10:04:02
felix neefje emmy,
beste bob, morgen terug school, ik ben veranderd van school en volg nu een wetenschappelijke richting. We hebben ook 5 kleine poesjes waarvan tannte mia 1te zal nemen. bob ik zal proberen je iedere dag te schrijven. groetjes felix


30/08/2005 18:19:13
co
Hallo Bob,vakantie loopt stillaan naar zijn einde de kinderen zijn begonnen met alles klaar te maken voor de start vaneen nieuw schooljaar en ksv Rumbeke gaat deze avond een persvoorstelling geven in kasteel te Rumbeke.Ik ben ervan overtuigd dat er veel spelers en bestuursleden en supporters eens extra gaan denken aan U bij de voorstelling vd spelers.Het wordt een moeilijke avond voor velen onder ons want we zijn U zeker nog niet vergeten en missen U optimisme en spontanitet meer dan ooit.Zaterdag beginnen wij dan aan de stap in het onbekende 4 nat wat het gaat geven zien we wel en ben ervan vast overtuigd dat je ons zal steunen als we moeilijke momenten zullen hebben .Straks kom ik nog eens langs het gaat JE goed en tot nog eens .saluu CO


30/08/2005 17:07:56
felix neefje emmy,
beste bob, Ik weet nog heel goed toen je zij, tegen ik uit het ziekenhuis ben kan ik jou komen bezoeken!! nu 5 maanden na mijn operatie ben ik uit het gips en heb nog een looplaars voor mijn voet de steun te geven die hij nodig heeft. Nu probeer ik terug een beetje te sporten.Bob mijn kracht haal ik uit de kracht en de moet die jij had om door tevechten !! In de voetbal doet roeselare het heel goed ze staan al in de linker helft van het klasement. groetjes felix!


25/08/2005 16:12:53
Je boule
Zoetie,
'I'll be watching you ...
...every move you make, every step you take, every single day...'

Ik weet wel dat je er altijd bent en zal zijn, maar de beslissing die ik nu heb genomen. Hadden we zoveel makkelijker samen kunnen nemen.
'k mis je in alles!
Dikke kus.
PS: Hopelijk lukt het mij!!


25/08/2005 10:30:23
Katrien
Weet je wat mij de laatste tijd erg bezig houdt?
Voor Bob is al waar hij mee bezig was bruusk gestopt, gedaan, fini!
Familie, vrienden, voetbal, pintje, reizen, skieën, uitdagingen, job, beetje deugnieterij zo af en toe, lekker eten, muziek, ...
Alles is anders, sinds 13 november.

Ga nog eens door zijn dagboek. Dit was echt geen optie, zo mocht het gewoon niet gaan!
Naast het verdriet van iedereen die hem graag ziet, vind ik dit zo onrechtvaardig, zo onjuist, zo oneerlijk voor Bob zelf. Ik kan het echt niet begrijpen.


20/08/2005 10:07:16
Je boule
Zoetie,
Vandaag Brugge-Roeselare in Brugge. Vraag me echt af op welke tribune je straks zou zitten...
Heb je gisteren verschrikkelijk gemist, wou dat ik zo kon relativeren als jij!
We hebben je zo nodig, dikke kus, je meid!


14/08/2005 18:35:57
lore
Bobke, zo meteen op marktrock Tom Helsen... één van mijn favoriete singersongwriters waar ik normaal een optreden van zou meepikken 16 november. Toen heb ik hem in levende lijve gemist, maar zijn muziek is daardoor wel speciaal met jou verbonden! Ik zal ervan genieten straks en vooral meekwijlen met zijn grote hit "this is no goodbye..." liefs, loortje


13/08/2005 19:49:33
Sebastiaan
Jow Bobbie, met paar van 't voetbal juist deelgenomen aan de rolmarathon van de ksa, nie ver van jen deur, ge weet wel. 128,9km in 50min met vier velo's, niet onaardig en dat levert ons dan ook meteen de leiderspositie op. Maar kga nie te vroeg juichen, want morgen komen de echte 'kleppers' nog..:) Kwilde gewoon maar keer zeggen da ge zeker bij ons zijt en da je mij zeker goe geholpen hebt met de eindsprint in te zetten!! Eergisteren, donderdag, gespeeld tegen Zwevegem, kampioen van de andere reeks. Ze waren wel de betere ploeg, mja, Rumbeke, de knokkers, is er toch wel in geslaagd daar te gaan winnen met 1-2 én dat voor onze eerste match! Hopelijk is dat het teken voor een goed seizoen, ma tzal nie makkelijk zijn. Hoe stel jij het ginder eigenlijk? Kmoet daar vaak aan denken, mja, khoor je nie klagen en geen nieuws is goed nieuws zeker, zeggen ze toch... Van 't weekend inderdaad de eersten birthday van de st. georges, ge hebt toch zoveel vrienden, Bob, knap!! Ma kijk, kben weg. Bob, groeten en tot de volgende eh! babaai.


13/08/2005 11:37:40
Je boule
Zoetie,
Gisteren was echt wel tof! En we hebben ne goeien gedronken op de persoon die ons deze mooie avond met een toffe bende gegeven heeft.
Want, weet je, als ik dat daar zo ne keer bekeek, had ik een groot deel van de mensen die er gisteren waren, nooit leren kennen zonder jou.
Zo ga je nog altijd met me mee, hé!
...
En weet je wie de plakkers waren? Ge moet nie lang denken zeker? Ja natuurlijk, de Neyrinck (ja 'k heb weer moeten checken hoe dat het geschreven was.) - Decruy gang. ...
'k hoop dat ik hen, just gelijk die maten ook kan meenemen in mijn verdere leven. Heb me gisteren eigenlijk weer voor heel efkes gelukkig kunnen voelen.
...
Maar nu back to reality, 't is bikkelhard!
'k mis je, knuffelzoen, je meid.
En merci voor 't laatste liedje.


11/08/2005 13:22:44
Je boule
Zoetie,
Vanaf deze week weer volop aan het werk, en telkens keert dezelfde vraag terug: "En Emmy...toffe congé gehad?"
Telkens weer zeg ik: "Ja, çava nog", maar denk ik: " Allé, hoe kan ik nu ne toffen congé gehad hebben?"
En toch is het zo. Ik zag er echt tegen op, en 't was met vallen en opstaan, maar 't is weer ietske dat achter de rug is hé en waar we ons (zonder jou was het nooit gelukt!) doorgesparteld hebben.
...
Dit weekend staat er trouwens ook heel wat op het programma: morgenavond mijnen barbecu en zaterdag, de 13de (toeval?), 1 jaar 'georges'.
...
Voila zie, weer efkes wa flarden uit mijn bestaan.
Dikke kus en tot binnenkort.
'k mis je (maar da weet jij wel hé!).
Je meid.


10/08/2005 15:26:43
oetje
Jeet Bobbie, Gisteren achter training met Koen en nog wat andere blijven plakken in de kantine. En wie kwam er daar achter een paar redboxen voorbij gepasseerd, inderdaad onzen bob. We konden u hier wel gebruiken niet alleen op sportief vlak (denk niet dat ge ooit bij Koolskamp ging terechtkomen, een paar trapjes te laag voor uw talent. Alhoewel misschien als ge 35 was en uw carrière bij Koolskamp ging afsluiten als speler-trainer en zo aan de basis ging staan voor de promotie naar hogere regionen, we zullen het nooit weten), maar op extra sportief vlak. We kunnen nog een extra manneke gebruiken voor den palm. De redboxen vliegen hier goed de deur uit maar we hebben een probleem met den palm, da wil maar niet van de grond geraken en in Koolskamp geraakt alles nogal snel over tijd. Ben zeker dat ge er een missie ging van maken om geen enkele palm over tijd te laten geraken.

Bob ,kmis je en by the way Marie’tje heeft uw hartverwarmende glimlach


8/08/2005 10:29:25
anne je ma
Bob,juli 05

Samen met pa naar Bretagne, zonde jongen dat wij dat mooie stukje wereld aan jou nooit hebben kunnen laten zien.

Als we thuis kwamen lag een zonnebloem bij jou,ik moest effen glimlachen en terugdenken aan de tijd dat we samen door Frankrijk en Spanje reden tussen de zonnebloemvelden, al die bloemen die met de zon mee ons een zonnige dag, een zonnige reis toewensten...en wij maar denken dat ons geluk niet stuk kon.....een zijden draadje is inderdaad héél dun....

Dag Zonne-Bob-Bloem

je ma anne


6/08/2005 12:17:26
Carl
Hallo Bob, Is al een tijdje geleden datik je nog via Jouw mail wat vertelde maar verlofperiode op het werk is nogal druk en voetbal is ook volop in actie.Er werden al enkele wedstrijden gespeeld als voorbereiding op de echte start.Er wordt goed getraind om de stap in nationale tot een goed einde te brengen.Na de wedstrijd wordt er dan nog wat verteld over de nieuwe aanwinsten en er wordt af en toe eens de opmerking gemaakt we gaan den BOB missen dit jaar hij ging goed zijn bijdrage kunnen doen in het team.Meestal antwoord ik dan dat JIJ dat van hierboven wel zal regelen en we drinken er dan een op.Alle ga je laten ga je op tijd en stond wel vertellen hoe het gaat .salu Co


26/07/2005 20:56:52
Jan Vergote
De laatste rit van de tour gevolgd op groot scherm in Sport-line.
Pijnlijk.
Had het zo graag anders gehad en gezien.


20/07/2005 16:29:31
Je boule
Zoetie,
Morgen vertrek ik op reis, samen met pap, mam, Lore, Stef, tante Tine en Fut & the kids en mémé en pépé.
Een heel ander gezelschap dan dat ik mij vorig jaar op dat bankje, wachtend op onze bus om terug naar de luchthaven te vertrekken, had kunnen voorstellen.
Mijn gedachten zullen nooit ver van jou en ons Creta-reisje zijn.
Hoop dat ik er iets kan van maken, ga je zo verschrikkelijk missen.
Daarom kom ik je straks iets brengen, dat ik met me kan meenemen.
Stom hé, maar heb het gevoel dat ik je zo toch een beetje kan meenemen.
PS: 'k weet dat maandag niets voor jou was, maar 'k was wel blij dat je er was. Deze dag wordt een dag voor ons samen.
Dikke kus, je meid.
'k weet niet of ik je zal kunnen schrijven van op reis, maar 1 augustus ben ik al terug!


18/07/2005 23:12:03
Lynn Mariën
Hey wie het ook leest én Bob, vandaag was ik bij claire en emmy was er ook, voor de eerste keer heb ik van je gehoord Bob en je mag trots zijn op je site...ik vind het super hoe de herinneringen hierin worden vertelt, alles zo puur en zo eerlijk.. ik voel met jullie mee, en als er iets slechts op jullie afkomt, gewoon of in je gedachten: klop het duiveltje van je ene schouder en kijk naar het engeltje aan de andere kant want daar zit Bob! Veel sterkte, ik denk aan jullie!


18/07/2005 18:06:49
Maureen
Een aantal dagen terug vernam ik het bestaan van deze website. Als ik de historiek van mijn computer mag geloven heb ik hem intussen zo'n 32 keer doorkruist... mijn hoofd én hart zijn hier te klein voor, vrees ik.

Bob, jou heb ik nooit gekend, ma, pa, pépé, mémé, familie, Emmy en vrienden al evenmin. Gezichten en namen zeggen mij niet zoveel, "fotoboek" en "herinneringen" des te meer...

Ik zie een knappe 25-er, opgegroeid in een zéér warm nest, die alle kansen kreeg én pakte om zich te ontplooien tot een man uit één stuk. Met een tekenend karakter, een wilskracht en levenslust om "U" tegen te zeggen... alles overgoten met een dikke laag humor van de bovenste plank.

Ik zie kwajongensstreken, voetbal als een rode draad door jouw leven, verenigingsleven, studentijd met alles erop en eraan, vakanties met familie, reisjes met vrienden en heuse braspartijen met maten... alles netjes verdeeld over amper 25 jaar... afgerond met 17 bitterkorte dagen, dagen van duizend en één gevoelens.

Ons dagboek staat vandaag op dag 444. Het blijft vallen en opstaan maar vooral véchten, dag in, dag uit, onzeker uitkijkend naar de volgende...

Bob, ik wens jou, je ouders, pépé en mémé, Emmy, familie, voetbalfanaten en vele vrienden een behouden zomer 2005 toe. Ook in deze zomer komen er mooie dagen met geregeld zo'n écht Westvlaams "Creazy" moment... daar wordt voor gezorgd,... nietwaar Bob ?
Groetjes en zeker tot later !

Maureen.


16/07/2005 13:01:03
Je boule
Zoetie,
De congé is begonnen!

Gisteren personeelsfeest gehad als afsluiter. Weet je nog, dat Inge in oktober, op den opendeurdag zei: "Ja, den Bob, tot de volgende hé. Dat zal 't personeelsfeest zijn hé, just voor de congé. Ge komt toch wel mee zeker!"
Wie had toen ooit gedacht dat ons leven zo zou veranderen!
'k mis je immens!
Dikke knuffelkus, je meid.


16/07/2005 1:49:26
lore
Bob, vandaag den groten verhuis en opkuis in kortrijk... op naar Leuven!! Weer een deeltje leven 'voorbij'! Voorbij? Gek! Nu denk ik plots voorBIJ... ja, je was er bij... van VOORBIJ is geen sprake, je bent er VOOR ons BIJ! Voortdurend! Ik dacht deze morgen: "ik neem nog even een fotooke van mijn kotje", vreemd genoeg stond jij met je foto net centraal in het beeld! Heb dan maar een foto van jou genomen! In mijn Kortrijkse kot! En even later, bij het inpakken, heb ik je foto bij de berg (!) 'mee naar Leuven' gelegd, mooi verpakt, samen met je lichtje... Want weet je, straks in leuven, na dat kortrijkse 'voorbij', weet ik zeker dat jij er nog steeds bij zal zijn! En niet alleen met een foto uit een verhuisdoos... maar met de warmte die je uitstraalt, dat lachje om je lippen, jouw 'relativeringstheorie' en de "en met Bob, hé"-vertellingen die over onze lippen vloeien!! Bob, dankje voor 'het fotomoment' en (hopelijk) tot ergens op reis straks! Alle liefs, loortje


13/07/2005 8:29:35
CO
Vandaag terug de dertiende van de maand wat vliegt de tijd voorbij is net of het gisteren was.Het zijn moeilijke dagen vor velen onder ons enkele zomerseaktiviteiten die ons eraan doen denken dat Jij er ook steenvast zou willen bijzijn .Zaterdag is het dan weer zover de start van een nieuw voetbaljaar en we zullen je missen hoor.Maar ik weet zeker dat je ons zal bijstaan in de moeilijke momenten dat Jouw KSVR het moeilijk geeft.Ik vergeet de wedstrijd tegen Ciney nooit want dank zij U kracht hebben we dit tot een goed einde gebracht en iedereen besefte dat zeer goed .Alle tot nog eens en hou je goed he . co


11/07/2005 10:54:37
Je boule
Zoetie,

Heb je van 't weekend meer dan ooit gemist...

Geveld door een keelontsteking, alleen in 't Karnemelkstraatje...

't is maar niks!

Had zo graag gehad dat je me GEWOON eens had kunnen vastpakken!
(En misschien ook wat in de watten had kunnen leggen!)

Dikke kus, JOUW boule.X


5/07/2005 17:18:55
Je boule
Zoetie,
Mijn zus en Ward hebben da weer super gedaan hé! Grote en grootste, wa wil je nog meer?
Heb juist ne keer naar Markske Heggermond gebeld, en wa wil je, hij is natuurlijk super trots hé!
Ik zie hem verre blinken tot hier!

Ze missen je daar hoor bij Plastibert!

En ik ook,
dikke kus,
je meid.


28/06/2005 10:39:25
anne, je ma
Bob, juni'05

Na de fjorden in Noorwegen, de mooie natuur, de wilde rotsen, het water, de wind het ruwe...
Alles zo onbeschrijfelijk mooi!

Na Parijs, 2 dagen met de voetbalvrienden van je pa 'geel-zwart' één vrienschap, een rust, een beleving, een ontdekking, fietsen door Parijs in de zon, in de regen door de bliksem en de donder! Gejuich en handgeklap van de mensen die schuilden op de marktjes onder de bomen, vanuit de portalen van de kerken en synagogen, en 'geel-zwart' reed door, door regen en wind!

Bob, ik wilde aan al die mensen in Parijs roepen:WETEN JULLIE DAT BOB HIER VOORBIJ RIJDT!!

Bob jij leeft meer dan mensen kunnen denken.

Ik mis je jongen.

je ma


25/06/2005 11:07:17
pieter donck
"A esperança é quando a dor presente nos faz tentar outra fez"

groetjes,je neef pierrn


24/06/2005 9:20:48
Je boule
Zoetie,
Vanavond 't vat van Rodenbach, Seba is al heel de week aan het aftellen!
Het was ook iets waar jij naar uit keek. Ik iets minder (zoals de meeste vrouwen trouwens!), de gevolgen van de vele ronnies te weten!
Maar zal je missen vanavond...
Ben zeker dat je bij vele mensen in de dichte gedachten zal zijn!
Dikke kus, je meid! X
Drink daar ook maar ne goeien!


21/06/2005 11:46:04
Je boule
Zoetie, Hoeveel keer zou ik nu al niet op je neusje geklikt hebben, om je hier te komen bezoeken?

'k mis je, ventje
dikke knuffelkus. X

Merci, voor 't zonnetje, het maakt alles een klein beetje draaglijker.


12/06/2005 21:51:51
Je boulie
Zoetie,
Morgen moeten we elkaar al 7 maand of 216 dagen missen en ik blijf maar oefenen en oefenen en oefenen...
Maar in plaats van makkelijker wordt het precies steeds moeilijker.
Het leven gaat hier weer z'n gewone gangetje, alsof jou verliezen ook tot de alledaagse dingen hoort

'Ons' leven is over...

Het mijne gaat verder, ik weet het, maar iedere nieuwe dag in mijn leventje, is er ééntje verder van jou en ik weet soms niet of ik nu door wil gaan of stil wil blijven staan.
Ik mis je boulie en ik hoop dat je weet dat ik je nog altijd even graag zie...
Had zo graag ook, ooit eens, kunnen opstaan op een dag als vandaag en je een gelukkige vadertjesdag kunnen wensen!


12/06/2005 11:23:54
Sebastiaan D.
Bob.. tis lang geleden... reeds veel te lang! Blokperiode.. pfff, je zal zelf wel genoeg weten hoe het er dan aan toegaat (cf. zou moeten aan toe gaan). Bob, kdenk veel aan je, je bent zo'n fantastische kerel. Rumbeke volgend jaar vierde nationale, en binnen een tiental jaar maken we aanspraak op een europees ticket! Kherinner me nog goed je tegenkomende lopend rond het sterrebos, je weer wat in conditie brengen voor het nieuwe seizon, want inderdaad, tligt lang stil, ietsje te lang zelfs, want de kilootjes komen er snel bij. Sebastien belde juist, tmoet passen, we gaan een potje sjotten bij Bob D. thuis, kwestie van die kilootjes é;). Bob, mijn cursussen roepen me, kga nog wa gaan doordoen. 'oedjoekloek' en tot de volgende é. babaai.


6/06/2005 23:55:57
els decru
Rust in vrede!!! Hoe heeft het zover kunnen komen,je had nog zoveel openstaande dromen. Jij die eindelijk echt gelukkig was,en iedereen die de liefde in je ogen las. Weet dat we allemaal om je geven,je blijft altijd in ons leven. Rust in vrede en we hopen dat je niet teveel hebt geleden. De pijn is hevig en niet te verdragen en onze herinneringen aan jou zullen nooit vervagen.


6/06/2005 18:11:22
Frederik Hoedt
Jow Bobbie, De mensen zeggen wel ‘een mens is pas dood als men niet meer aan hem denkt’ en in dat opzicht zult ge waarschijnlijk de laatste op aarde zijn die zal sterven, niettegenstaande blijft er een leemte die door niks of niemand anders kan worden gevuld. De tijd dat iedereen met u kon delen was gewoon veel te kort. Bij iederen saab 93 die passeert is het nog altijd van ‘ zou da Bob niet kunnen zijn’. Ge kunt u niet voorstellen Bob wat je hier op korte tijdspanne hebt teweeg gebracht. Iets wat alleen maar de allermooiste mensen kunnen bereiken. Want het mooie van u was, in tegenstelling met mij, dat jij niet veel woorden nodig had om de mensen te raken. U opmerkingen hadden niet veel verpakking nodig om tot de essentie te gaan. Moet zeggen dat mijn tactloosheid mij al op vele momenten in een iets minder gunstig daglicht heeft gebracht maar ik ben nog altijd supercontent dat ik bij onzen laatsten date toch de tactloosheid had om een hele poos bij u te vertoeven, ik denk er nog altijd met veel plezier aan terug. Bobbie, ik sta misschien niet veel op dit forum maar dit wil niet zeggen dat ik minder aan u denk ( ge kunt u niet voorstellen hoeveel mensen u missen). Bobbie ik zou zeggen totdat we elkaar hier boven tegenkomen Ik mis u x oetje


4/06/2005 20:04:14
Trui Neyrinck
Dag Bob, Waar ik nog heel vaak aan denk is aan ons telefoongesprek voor je opname in het ziekenhuis. Ik zei je dat we je zeker zouden komen bezoeken. Waarop jij zei je moet toch van zo ver niet komen om mij te bezoeken. Ik zei Oostende is toch niet ver van Roeselare dat afstandje hebben we ervoor over. Je vond het tof dat ik gebeld had en ik was blij dat ik heb durven bellen. Want in het begin was dat van wat kan ik zeggen. Ik heb dat ook aan jou verteld aan de telefoon dat ik niet wist wat te zeggen. Nu waar ik het vaak moeilijk mee heb is dat we jou niet hebben komen bezoeken in het ziekenhuis wie had er ooit kunnen denken dat jij er na twee weken niet meer zo zijn. We hebben je nog gezien toen we je kwamen begroeten. Maar dat weet jij ook. Tis een magere troost maar het knaagt aan me. Het leek alsof we een zee van tijd hadden om op bezoek te komen in het ziekenhuis. Maar het lot besliste er anders over. Bob we missen je en ik huil vaak om je. Dat steek ik niet weg als ik treur om je dan laat ik men tranen de vrije loop. Een dikke kus van je nicht tot later. Trui en Jean


3/06/2005 23:09:25
je boule
Zoetie,
de langverwachte auto is er...
Had hem zo graag aan jou kunnen tonen, kon die 'bovenaardse beschermengel' maar voor heel eventjes gewoon terug naar beneden komen ...
Ik mis je, boulie.
XXX...


3/06/2005 12:39:10
Koen Taillieu
Bob, Zondag laatst hebben we de apotheose meegemaakt van een schitterend voetbalseizoen ! Een seizoen dat we nooit zullen vergeten...
Niet alleen omdat we op sportief vlak geschiedenis hebben geschreven, maar in de eerste plaats omdat wij jou hebben moeten laten gaan... Nooit kan en zal ik dit vergeten !
Raf, de voorzitter, is me reeds vóór geweest om deze promotie - terecht - op te dragen aan jou, Bob. Vaak denk ik terug aan de momenten, die we samen hebben beleefd binnen de club. Niet dat we zoveel contact met elkaar hadden, maar toch herinner ik mij enkele momenten, zoals bijvoorbeeld het huwelijksfeest van G. Graveline in Rekkem eind vorig seizoen, waar ik jou en Emmy voor het eerst als koppel leerde kennen, de avond na de derby tegen Club Roeselare in "The Cottage", ...
Je was er graag bij, Bob, én wij hadden je er graag bij. Maar je leeft nog steeds verder onder ons : op vele plaatsen op het sportpark van Rumbeke prijkt nog steeds jou foto, en dit zullen wij zo houden ! Met veel plezier heb ik vastgesteld dat ook Emmy zondag van de partij was. Ze heeft met ons meegevierd, omdat het ook JOU promotie was, Bob. Zo te horen waren ook jou ouders aanwezig - mensen waar ik zeer veel bewondering voor heb !
Ik ben ervan overtuigd dat je ons hebt bijgestaan tijdens het verdere verloop van het seizoen en de voorbije eindronde, want HOE verklaar je anders dat wij zo'n parcours hebben afgelegd; HOE verklaar je anders dat wij bij momenten zóveel geluk hebben gehad en de bal rolde waar wij het wilden... ? Emmy had het zondag over zogenaamde 'bovenaardse krachten'...
Wel, Bob, ik kan eigenlijk niet anders dat het te geloven... Alleen al daarom zou ik zeggen, dank je wel, en sta ons verder bij ! Tot later.


2/06/2005 19:20:14
Je boule
Zoetie,
Probeer al 4 dagen iets aan je te vertellen, maar het lukt me niet goed!

Zondag heeft me inderdaad deugd gedaan!

Maar het heeft me ook doen beseffen dat ik nooit een échte spelersvrouw voor je ben geweest (en zal kunnen zijn). Als ik die spelersvrouwen daar allemaal bezig zag zondag...

HET SPIJT ME, boulie, dat ik er niet meer voor 't voetbal ben geweest!

Weet je, nu kan ik soms echt van 't voetbal genieten (dit had je nooit van je boule verwacht hé), omdat het mij voor eventjes weer héél dicht bij jou brengt.

Ik mis je, ventje!!
Dikke kus, je meid.
P.S. Morgen gaan we om bloemetjes.


30/05/2005 21:16:53
Raf
Hey Bob. KSV schreef gisteren geschiedenis. Voor de eerste maal in het bestaan van de club gaan we naar nationale. Emmy was er om ons te steunen en ze straalde van geluk. Het was een moeilijke match maar met jou in onze buurt was ik zeker dat het goed zou aflopen. De spelers, het bestuur en de vele supporters dragen dan ook deze promotie aan jou op. We gaan volgend seizoen ook jou steun kunnen gebruiken. Dank je BOB.


29/05/2005 19:17:27
pieter
bob,k'zoe je nog zo vele willn vertellen, de laatste tijd is alles zoveel veranderd.k'ként der soms moeilyk mee.
k'mis je

I close my eyes
And imagine you're here
Did it all seem so hopeless
Given the chance
I would ask
Forgive me
I didn't do a thing to make you stay
I didn't say a word to make you stay

If I would have known
Could I have tried to make it easier
But I didn't do a thing
Or say a word
One word

And I don't know why you’re gone, now you’re gone
No beautiful goodbye
You will never leave my mind
And it turns out to be so much different than our dreams
Now you’re, you're a star in heaven

My thoughts unsaid
Stuck in my head
And it all feels so useless
Never forget to give all I have
Forgive me
I couldn't do a thing to make you stay
And I couldn't say a word to make you stay

If I would have known
could I have tried to make it easier
But I couldn't do a thing
Or say a word
One word

And I don't know why you’re gone, now you’re gone
No beautiful goodbye
You will never leave my mind
And it turns out to be so much
different than our dreams
Now you’re, you're a star in heaven


Tekst naar Anouk - One Word
je neef,pierrn


27/05/2005 11:47:58
Je boule
We missen je, nonkel Bob!
Dikke kus,
Emmy & Marie.


26/05/2005 16:57:04
evelyne
Hoi Bob,
je hebt gelijk gehad!!!
Je voorspelling klopt!!!
Ik weet nog goed hoe ik samen met Jan een van mijn eerste echo's kwam tonen in het ziekenhuis.
Je nam de echo en zei zonder aarzelen en:'Ja, dat wordt een flinke zoon!'
Ik weet nog goed, het was toen maandagmiddag 8 november. We waren luidop aan het dromen hoe het volgend jaar op weekend zou verlopen met al die baby's.


Bob, we denken nog zo vaak aan je en missen je op dit belangrijk moment in ons leven!

Evelyne


26/05/2005 16:52:31
jan
Hey Bob,
onze zoon, Jérôme is vorige week geboren! Een tof ventje waar we met volle teugen van genieten.
Weet je, toen je net ziek bent geworden, even voor je ziekenhuisopname heb ik je met een kleine hartje opgebeld. Het eerste wat je mij toen zei was "proficiat, gehoord dat Evelyne zwanger is".
Dat zinnetje spookt al dagen door mijn hoofd, wat had ik je graag onze zoon getoond.
Je hebt indertijd aan Evelyne op de msn-chat voorspelt dat het een zoon zou worden. Je mistypte "Morten" iplv van "Morgen". Toen Evelyne je vroeg wat je bedoelde zei je, "ehwel 't zal een zoontje zijn en je moet hem Mörten noemen!" (naar Mörten Olsen vermoed ik)
Het is raar hoe je je sommige gesprekken en anekdotes zo goed kan herinneren, alsof je hersenen uit veiligheid alles zo diep mogelijk in je geheugen willen branden,
om ze nooit meer te vergeten. Maar vrees om je te vergeten is er zeker niet, je blijft in onze gedachten.
tot binnenkort Bob.


26/05/2005 9:43:31
anne,je ma
Zonder jou
De wereld is wonderlijk leeg zonder jou.
Er staat maar zo weinig meer in.
De hemel is aldoor zo hinderlijk blauw.
Waarom?Wat heeft het voor zin?
De merel zit zachtjes te zingen in 'groen.
Voor mij hoeft ie heus zo z'n best niet te doen.
De wereld kon vol van geluk zijn, maar nou: leeg, zonder jou.
tekst naar ANNIE M. G. SCHMIDT

Bob ik mis je jongen!
je ma


20/05/2005 18:54:43
lore
Bob, fijn je op de foto's nog eens anders te zien dan op 'de door ieder in het hoofd geprente foto'... alleen vreemd en pijnlijk confronterend. Maar ik zal niet nalaten er geregeld naar te kijken, waarom zou ik? Ik kan er alleen maar steeds meer van genieten en me jou zeker herinneren zoals je bent! Ook al verlang zelfs ik zo naar dat schouder/rugklopje dat je Emmy geeft op de foto en zoveel zeggend was... alle liefs, loortje


17/05/2005 14:29:31
Je boule
Zoetie,
A new soccer star is born!
Jérome Fieuw.
Ik mis je.
Dikke kus, je meid.


13/05/2005 16:44:53
anne,je ma
Bob, 6 maand terug hebben wij afscheid moeten nemen.....maar de wereld draait door,goed en kwaad,weinig is er veranderd,de pijn laat nog altijd weinig plaats om gelukkig te zijn.

Eén iets is zeker:een jonge eerlijke en veelbelovende jongen is er niet meer.

Jij wist heel goed situaties in te schatten,met jou kon ik erover praten....ik mis je enorm.
veel liefs,je ma


13/05/2005 13:53:00
Trui
Dag Bobke, De foto's die nu op de site staan zijn heel mooi. Maar iedere keer dat ik erna kijk begin ik te janken. Tis voor mij ook nog altijd moeilijk om erover te praten, maar ik verdring het niet. Tegen je pa men peter praat ik er niet veel over, omdat ik weet dat dit voor hem een heel emotioneel onderwerp is. Maar aan de reactie's of een knuffel weet ik zeker dat we elkaar verstaan. Ook tegenover je ma en zus is het moeilijk maar ze weten wel wat ik bedoel. Bob ik denk elke dag aan jou en vind het zo oneerlijk. Maar als er een familiefeest is of ik zie je ouders, je zus of Emmy weet ik zeker dat je erbij bent! Dikke kus je nicht Trui x


13/05/2005 10:04:19
Je boule
Zoetie,
Ik kreeg net dit sms'je van Lore:
'Ja zusje, die vreselijke zes maand... Het enige wat we kunnen doen is blijven oefenen in aanvaarden, blijven oefenen, blijven oefenen! Liefs loortje'
Beter kan ik het niet verwoorden.
Alleen is het weer zo een ongelovelijk toevallige toevalligheid dat het net vandaag op VRIJDAG de 13de is...
Ik mis je en ben blij dat jij altijd zo sterk was, want nu wil ik natuurlijk niet onder doen hé!
Dikke kus, je meid.


12/05/2005 22:48:16
carl
Morgen 6 maanden en toch nog iedere dag denken en praaten er nog veel mensen over den ''BOB'' We vergeten U niet en het gaat je GOED!!!


8/05/2005 21:28:32
Je boule
Zoetie,
Moederdag vandaag...
3 jaar geleden kwam je op die dag voor de eerste keer bij ons thuis. Ik denk dat je toen geen groter boeket had kunnen vinden voor mijn ma, ze vond zelfs geen vaas die groot genoeg was. Je had in ieder geval hoge punten gescoord!
Vandaag gingen we net als ieder jaar eten. Het bloemetje dat mijn ma er kreeg, werd een bloemetje voor jou. Geen reuzeboeket, maar een klein teken dat we je (verdomme)gemist hebben!
Slaapwel, dikke kus, je meid.


7/05/2005 18:35:02
Nele en Kasper
Hallo Bob,

Andalusie hebben we reeds verlaten en sturen je opnieuw een mail vanop de luchthaven van Madrid. We hebben een toffe reis achter de rug en zijn onderweg nog enkele bekenden tegen het lijf gelopen waaronder ene Dieter Casier uit Rumbeke;je welbekend allicht.

Gisteren hebben we onze laatste avond eens goed gevierd met de gezusters Busschaert en hun vrijers uit Deerlijk. Kasper heeft weer zijn best gedaan waardoor hij weer last heeft van zijn maag.

Tot binnenkort,
Nele en Kasper


6/05/2005 19:07:58
Bieke
Je was een rots in de branding
en koerste recht door zee
Je trotseerde storm en golven
alleen...
je had de wind niet mee


6/05/2005 0:29:08
Je boule
Zoetie,

Juist om te zeggen dat ik je verschrikkelijk heb gemist vandaag! Vind het allemaal nog altijd zo oneerlijk en zo onbegrijpelijk! En zeker op een vrije dag als vandaag, valt het me ongelovelijk zwaar.
Onlangs vroeg me iemand: "Emmy, hoe doe jij dat toch...? Ik zou dat nooit kunnen!"
Die vraag stel ik ook bijna dagelijks aan mezelf, maar weet er nog steeds geen antwoord op!
Het enige wat ik wel weet is dat er geen anternatief is, geen keuzemogelijkheid ...

Dikke kus, je meid.


30/04/2005 1:52:11
els decru
Ik heb vannacht een ster uitgezocht voor Bob die moest gaan.Een ster voor iemand zo bijzonder,nu kijk ik naar de sterren en huil naar de maan.dan straalt daar weer die ene ster dus is bob eigenlijk nooit weggegaan.els


29/04/2005 15:28:37
Nele en Kasper
hallo Bob,

na onze korte mail vanop de luchthaven van Madrid vervolgen we ons discours vanuit een internetcafé in Cordoba. Wij hebben reeds 4 nachten in Sevilla achter de rug waaruit we ook een excursie gedaan hebben naar Jerez de la Frontera en Cadiz.
Vooral de talrijke bodegas (typische tapabars) in Sevilla waren enorm geestverrijkend. In ons hotel stond er op de patio een grote cipresse vol broedende vogels die enorm veel lawaai maakten. Nele was vooral ´s morgens niet erg opgezet met het schuifelende koor. "dat ze een nest willen bouwen totdaar, maar moeten ze daarvoor zoveel lawaai maken..."

We hebben hier al verscheidene keren gazpacho gegeten en telkens moet ik weer denken aan jou omdat ik weet dat dit één van jouw spaanse lievelingsgerechten was.

Vanavond gaat er hier in het nieuwe centrum van Cordoba de processie van de rode kruisen rond ter ere van onze nieuwe paus. Elke parochie zorgt voor een eigen met bloemen versierd kruis en een eigen bar om er de ambiance in te krijgen. We zullen dus zéker van de partij zijn. Morgen vertrekken we naar de regio Granada om daarna door te reizen naar de Costa del Sol.

Daar dit qwerty klavier zeker niet zo makkelijk aan te slagen is als bij ons,zullen we het hierbij laten voor nu.
We zullen nu één gaan nuttigen op de verjaardag van Tine.

Veel liefs,
Nele en Kasper


28/04/2005 20:37:03
Je boule
Zoetie,
Morgen Tine's 30ste verjaardag (stel je voor, ze begint aan tram 3!)...
Heb je een ideetje voor een kado?
Weet je nog, vorig jaar moesten we ook zolang nadenken...
Maar uiteindelijk hadden we het mega-idee om hun huwelijksfoto uit te vergroten en in te kaderen. We vonden het allebei een super kado...
En waren dan ook maar wat ontgoocheld toen we thuis kwamen en ons SUPERKADO al was opengemaakt zonder dat we erbij waren.
Dit jaar krijgt ze terug een kadootje van ons samen! Maar ik zal het best nergens achterlaten zeker, tot ze het heeft open gemaakt. Dikke kus en vergeet me geen inspiratie te geven hé morgen!


27/04/2005 18:37:20
Carl
Bedankt aan allen voor jullie aanwezigheid op de laatste wedstrijd van de beloften voor dit speeljaar, Bedankt en hopelijk tot nog eens ...


27/04/2005 17:46:36
Maarten C
Bob, Afgelopen weekend de titel binnengehaald... Je meisje Emmy was er en gaf de aftrap... Je pa was aanwezig en steunde ons voor die laatste overwinning... Maar jij Bob, 'onze teammate' was er ook, ik voelde het gewoon! Schitterend!!! groeten mc


25/04/2005 16:07:36
Trui
Dag Bob, Vorige week was er de babyborrel van Marie. Het was dik in orde. Maar er was één iemand die ik miste, toch ben ik er zeker van dat je erbij was. En na alles te lezen op je site van de voorbije dagen zoals de kampioensviering van de beloften en dat je bij iedereen nog steeds aanwezig bent. Zit ik hier weer te bléten, Bob ik mis je enorm. groetjes en tot later Trui


24/04/2005 20:02:08
Steven Masschelin
Hey Bobbie,
Gisteren kampioenviering van de beloften en het seizoen met een overwinning afgesloten. Leuk dat Emmy de aftrap kwam geven. De titel werd een prachtig feest. Ik werd stil en kreeg kippenvel bij het horen van 'We are the champions'. Bob, jij blijft onze nummer één, de grootste kampioen.
Ciao amigo!


24/04/2005 12:53:11
Je boule
Zoetie,
Ben gisteren de aftrap gaan geven bij de beloften. Jaja, de overwinning is binnen en dat hebben we geweten ook!
Ze zijn er fel ingevlogen achter de match. Vond het echt tof om nog eens terug tussen hen te zitten.
Als ik hen zo bezig zag onder elkaar en hoorde vertellen over jou...
Kon ik alleen maar blij en trots zijn de vriendin van hun vedette te (hebben mogen)zijn!
Zie je graag, ventje.
Dikke kus, je meid.


24/04/2005 11:48:02
nele en kasper
hey bob,

we zenden je nog snel een mail vanop de luchthaven van madrid.ons huwelijksfeest was een succes. het spijt ons alleen enorm dat je er niet bij hebt mogen zijn.onze vrienden hebben kasper zeker niet gespaard tijdens de sketch.je zou er ook hard mee gelachen hebben.

onze credits zijn op,moeten ons vliegtuig halen naar sevilla. tot mails.
dikke zoen,
nele en kasper


22/04/2005 17:47:09
anne, je ma
Hoi Bob,
Vandaag zijn Nele en Kasper getrouwd.Ze zagen er stralend!

Na de grauwe grijze dagen was er zon.Wellicht was jij die zon wel.....
veel liefs,je ma


22/04/2005 7:56:34
Nele Verstraete
Goeiemorgen Bob,

Vandaag is het een speciale dag voor mij. Kasper en ik trouwen binnen enkele uurtjes. 'k Moet toegeven dat ik het toch anders zal ervaren dan gedacht enkele maanden terug. Het was toen voorzien dat mijn trouw ook een beetje jouw feest ging zijn. (mijn trouw zou het eerste feest geweest zijn waarop jij terug aanwezig ging zijn, na die maanden quarantaine).

Voor de superman die we op Tine's trouw zagen tijdens de vroege uurtjes, zullen we eventjes moeten voor wegdromen.

Bob,

je zal er niet lichamelijk bij zijn vandaag, maar weet je, je zal net zoals iedere dag altijd aanwezig zijn in mijn gedachten...

izjg, (en ik mis je)
Nele

P.S.: nen dikke merci voor de zon !!


21/04/2005 11:26:36
Dieter Van Damme
Hey Bob,
om heel kort even in te gaan op die anekdote van Jan. Ik kan me die 'pausen' nog heel goed voorstellen. Ze liepen meestal op hun gemakske door jullie tuin en alsof dat nog niet genoeg was, vergeef me mijn taalgebruik, scheten ze heel jullie tuin en terras onder. Hopelijk is de nieuwe paus niet zo progressief.

Soit, genoeg over de pausen. Ik was gisteren voor het eerst sinds lang nog eens op het sportpark, meerbepaald in de VIP. Plots viel mijn oog op de foto's van het eerste elftal. Uiteraard met die van jou er ook tussen. En ik kan me niet van de indruk ontdoen dat ik bij het zien van je foto nog steeds een identieke reactie heb als zeg maar twee jaar geleden ofzo. Het eerste wat dan door mijn hoofd gaat is van: zie hem staan. Mijn vedette. Met dat eeuwig grappige glimlachje rond je lippen. Machtig gewoon.
En die gedachte wordt dan even later pas gevolgd door de harde realiteit dat nog wel een tijdje zal duren vooraleer we mekaar nog eens zien. Ik schijn het nog altijd niet echt door te hebben. Een gegeven dat ik maar moeilijk een plaats kan geven in mijn leven. Ik zie het dan maar als een verklaring voor het feit dat je nog dagelijks bij ieder van ons bent. Zoiets moet het zijn. Ciao, bobbie, tot in den draai.


20/04/2005 13:03:58
Jan Vergote
Misschien nog een leuke anekdote, momenteel razend actueel.
In de tweede klas vertelde Bob juf Marleen dat hij thuis twee 'pausen' had.
Volgen wie kan...


17/04/2005 22:44:48
Kirsten en Christophe
Vandaag een heel mooi feest gehad, Bob. Marie's doopfeest was een succes, dat kan je wel stellen. Tine en Koen, je mama en papa en Emmy hebben ervoor gezorgd dat iedereen aan hun trekken kwam, van jong tot oud! Daarvoor willen we ze dan ook nogmaals een dikke merci zeggen!!! En toch, uit de handdruk die gegeven wordt, de zoen die net iets langer dan normaal wordt vastgehouden, daaruit bleek dat je ook hier aanwezig was. Al was het niet lijfelijk, naar onze mening was je in ieders gedachte aanwezig! Een dikke kus van ons! Kirsten en Christophe


15/04/2005 11:13:50
Je boule
Zoetie, Ik hoop dat de kampioenenviering van de beloften zaterdag is, want vrijdag trouwt Nele hé! Kan die knuffel van Brauwerke anders wel gebruiken nu, want het ene grote moment volgt het andere op in april: de communie van Emma (ik ben trouwens gebombardeerd tot vormselmeter), het doopfeest van Marie, de trouw van Nele, de kampioenenviering ... Allemaal momenten waar WIJ hadden moeten zijn! Ik mis je, vent. Ik voel je steeds meer wegglippen, er zijn steeds meer dingen die je niet meer écht weet, die ik je niet meer écht kan vertellen...


14/04/2005 22:45:45
tom debrauwer
Jips bobbie, zoals mathieu het al geschreven eeft, we zijn kampioen, je was erbij van den eersten match tegen koekelare, vanaf match één stonden we aan de leiding iets wat zelden gebeurt, onze goeien trainer gino en onzen dierbaren hulptrainer danny hebben dat schitterend gedaan, iedereen van de ploeg trouwens!! Kga de match tegen steenbrugge nooit vergeten, we stonden in een kring, we stonden in tranen, allemaal voor jou.... moet toch zijn daj veel betekent hebt voor iedereen en nog altijd... je blijft nummer één voor ons. We moeten nog twee matchen nu. Volgende week thuis kampioenviering! hopelijk komt emmy, kga ze dan een knuffel geven! Misschien komen onze vroegere ploegmoaten ook, Dieter V. Koen en Bart V.,Wim,Jan,Tom... en nog al de andere reserven waar je nog mee gespeelt ebt. We maken er een feest van en jij bent er ook bij bobbie, mis je!!!


13/04/2005 20:28:08
Mathieu Vercaigne
Bobbie, ik kan u met trots melden dat we kampioen zijn geworden met de beloften. Deze titel willen we met veel plezier aan jou opdragen, zo zal hij dit jaar de geschiedenis van Rumbeke ingaan. Some people never really die, en zo iemand ben jij Bob cheers mate slu


12/04/2005 9:35:22
lore vallaeys
Bobinski, alweer een aanloop naar een 'de dertiende'... het blijft een vreemd gevoel. Gisteren wist een kronkel in mijn hoofd me te vertellen dat er nog geen dag is voorbij gegaan waarop ik niet aan jou dacht. Een gek maar gelukkig gevoel! En weet je waar ik ook om gelachen heb: jouw lachje dat ik plots zag toen de paus 'officieel' overleden was... man, man, jij zal daar gestaan hebben toen ook hij naar de hemel kwam. "Kijk daar zie, de paus...!" Liefs, loortje


30/03/2005 23:23:29
Je boule
Zoetie,
Morgen vertrek ik op mijn eerste reisje zonder (de fysieke) jou! Het doet me allemaal zo aan ons 'superreisje' Creta denken!
Ik mis je, ventje!
Dikke knuf, je meid.


24/03/2005 17:41:22
evelyne
Gelukkige verjaardag, Bob!!! Waar je ook bent....


24/03/2005 12:41:00
Tom Vanhecke
After all, money disappears, friends die and you die yourself. But your reputation remains !
I wish I could say Happy Birthday to you personally.
TOm


24/03/2005 10:48:17
Ellen
Bob, je verjaardag vandaag! Ongelooflijk dat je ons nu al hebt verlaten op deze jonge leeftijd. Maar in ieder van ons leef je voort en beteken je héél veel voor ons. Bedankt voor de toffe momenten en ooit zien we elkaar nog weer, ik ben er zeker van. We missen je allemaal ontzettend, zeker op dagen zoals vandaag. Tot ziens Bob!


24/03/2005 10:45:02
Familie Provoost
Een stille verjaardag, Bob. Chris,Jan en Pieterjan


24/03/2005 10:17:26
Bart Beaumont
24 maart 2005. Een lentedag speciaal in het teken van Bob. Vandaag geniet je bijzondere aandacht van vele mensen die veel om je geven. Ook nu je er niet meer bent blijven de vele mooie herinneringen. Hopelijk wordt deze dag een mooie dag voor jou en je familie en vrienden. Een dag waarin iederen hoop en troost kan vinden. Bob,, het gaat je goed. Bart


24/03/2005 9:19:16
weerbrouck daniel
Dag Bob
Je zou vandaag 26 jaar geworden zijn, het heeft niet mogen zijn .
Ik heb je als volwassen kerel nooit gekend ,maar je zal altijd in mijn herinnering blijven als het kleine kereltje dat mij tijdens een bezoek aan jouw thuis ,met ogen die schitterden en vol overtuiging ,zijn "echte" keeper-handschoenen kwam tonen waarmee je een "echte" keeper ging worden.
Je bent dan niet de internationale vedette geworden die je misschien hoopte te worden maar je was in je ploeg en vriendinkring een geliefde vriend en mens, wat nog veel meer waarde heeft.
Ondertussen ben je ook nonkel geworden van een meisje, waarschijnlijk wordt het geen voetballertje maar je zou er toch fier op geweest zijn.
We zullen je blijven herinneren Bob , vaarwel.
Daniel en Marie Thèrése Weerbrouck


24/03/2005 0:23:26
Je boule
Zoetie,
Zoals de afgelopen 3 jaar wil ik je als eerste, om klokslag 12 uur, een gelukkige verjaardag wensen....
Al heb ik dit jaar meer zin om met borden te gooien, maar dit kan ik beter niet doen hé, aangezien dat de helft van ons servies al gesneuveld is bij de verhuis van mijn kot naar hier!
Het wordt weer een dagje ervoor gaan of verzuipen, maar ik doe het graag voor jou!
Deze dag zal altijd onlosmakelijk aan jou, aan ons en daarmee ook aan mij verbonden blijven!
Ik zie je graag en mis je vandaag nog zo ongelofelijk veel meer dan anders!
Ultradikke knuffel en kus, je meid.


23/03/2005 13:48:17
Je boule
Zoetie,
Ben zondag naar Sfeer geweest en ben daar Kathy tegen het lijf gelopen. Ze vertelde me dat één van de opdrachten die haar vriendin aan haar vriend had gegeven was: "de metekindjes nooit te vergeten!"
Boulie, jij hebt het me niet meer met woorden kunnen zeggen...
Maar weet één ding héél zeker!
Marie is (en zal dat ook blijven, welke draai mijn leven ook zal nemen)een heel speciaal wezentje voor mij!
Ik mis je,
dikke knuffelkus, je meid.


22/03/2005 20:48:51
anne decru
héél weinig "doodsprentjes" spaarik...tussen de bladzijden van mijn kookboek, ook jullie zoon, nooit gekend, maar z'n foto brengt me steeds aan het glimlachen ... zó mooi. Ook jouw woorden , Anne, vanavond op het internet, deden me glimlachen, zo ontroerend, mijn ogen vol tranen veel sterkte en mooie dagen met de kleine Marie proficiat


19/03/2005 10:01:41
Anne Decruy

Hoi Bob,
Bob ik vreesde echt dat de winter nooit meer voorbij zou gaan,maar Marie heeft de lente gebracht.
Marie zal altijd een beetje 'Bob'zijn, ze heeft jouw lippen Bob en ik snak naar die glimlach, die trekjes rond je mond...
Ik mis je jongen,
je ma,anne


15/03/2005 22:47:38
Je boule
Zoetie,
Marie is born!
Ik mis je nonkel BOB!
Dikke kus, je meid.


13/03/2005 15:10:11
Je boule
Zoetie,
Gisteren gaan vrijgezellen met Nele. Was wel tof en ne keer iets anders!
Maar het was tegelijk ook heel confronterend.
We hebben op de terugweg, ook al waren we dan wat zatjes, maar aan één iemand gedacht!
Iemand die we vandaag al 4 maand moeten missen.
Ik denk aan jou ... dikke knuf, je meid.


7/03/2005 22:47:51
Je boule
Zoetje,
Mijn eerste solo-dag op het werk vandaag! En VERKOCHT! Wou je dit gewoon even laten weten!!
Want dit ging zeker reden genoeg geweest zijn om vandaag ééntje te gaan eten!
Dikke knuffelkus, je meid.


6/03/2005 13:01:44
Je boule
Zoetje,
Zondag vandaag, de dag waarop ik het precies altijd het moeilijkste heb!
Onze oogappel zit daar precies goed hé bij Tine. Nog altijd geen verandering. Maar nu begint het echt wel te naderen. Spannend hé!
Ik begin er echt wel naar uit te kijken, maar soms toch ook wel met een heel dubbel gevoel!
Ik zal je missen op dat moment, ventje, je had er gewoon bij moeten zijn!
Dikke kus, je meid.


6/03/2005 9:54:16
Freddy Rottey
Beste Bob, Ik heb je nooit persoonlijk gekend, maar gisteren, 5 februari, kwam je in mijn leven. Je bent de zoon van de jongen met wie ik destijds van Rumbeke naar het college van Izegem trok, met wie ik in de KSA op tocht ging. Gisteren zag ik je foto op het gedachteniskaartje, ik herkende direct de trekken van je vader... Toevallig was er ook de Kom-op-tegen-kankershow op de televisie; nooit was ik er zo direct bij betrokken. Je foto blijft nog een tijdje in de woonkamer staan, maar JIJ gaat niet meer weg. Freddy


4/03/2005 17:21:39
janne
ik ben een vriendin van sarah , ik heb jouw nooit gekend ( heb jouw één keer gezien bij sarah) .ik vind het heel erg voor jouw famillie en alle kenissen ! en nog vele groetjes janne : de vriendin van sarah !


28/02/2005 15:25:35
Fré VDB
Dag Bobbie, eindelijk heb ik de moed gevonden jou te schrijven... Ik herinner me nog je laatste mailke, waarin je me vertelde dat je binnenkort naar huis mocht en dat het beter was dat ik dan eens zou langskomen, dan hebben we geen last van die ziekenhuissfeer... God, wat heb ik daar nu nog steeds veel spijt van, dat ik toen die stap niet gezet heb. Het spijt me, Bob... De herinneringen die iedereen heeft aan jou zullen éénieder altijd bijblijven, zo ook mijn herinneringen aan jou. Zoals die keer met je Dax, eindelijk had je hem, jij, apetrots wilde hem zo snel mogelijk tonen aan mij...en je reeds gelijk nen halve zot toerkes met je Dax op het natte gras in jullie tuin; da was gewoon de max om je te zien rijden. En die keer dat je golfclubs liggen had thuis. We gingen dat ook ne keer proberen; jij sloeg mooi het balletje tot het einde van het gras, maar ik daarentegen, sloeg het balleke op of over de Unic, we hebben het nooit geweten... En zo zijn er nog vele herinneringen... Je was een echte TOPKEREL & SUPERVRIEND!!!! Tot later, Bob, bedankt dat ik je vriend mocht zijn...


25/02/2005 9:57:16
Dieter
Hey Bob, hoe gaat ie? Ik ben zo curieus om te weten wat je nu allemaal aan het uitspoken bent. Of wie je extra in de gaten houdt om te zien of hij/zij wel goed bezig is. Het is veel te lang geleden dat ik nog eens iets van mij liet horen. Ik surf nochtans dagelijks naar je site, maar kom er meestal niet toe om iets te schrijven. 'k Vind het enerzijds zo raar om je te mailen, anderzijds doet het deugd om nog eens iets tegen je kwijt te kunnen. Just like in the good old days. 't Is koud buiten! En de vijvertjes liggen er bevroren bij. En dat is, net als zoveel andere kleine dingetjes, een van die vele momenten dat ik aan je denk. Een bevroren vijver... waar is de tijd. Weet je nog, de vijver in je tuin. Vanaf het moment dat die er iets of wat 'veilig' bevroren bij lag, was dat voor ons reden genoeg om dulle leute te beleven met de fiets op het ijs. Wat soms wel eens pijnlijk kon aflopen, maar dat moet ik je niet vertellen. Trouwens Bobbie, heb jij informatie van 'hogerhand' over het geslacht van je aanstaande neefje? Het moment nadert. Ik ben ook supertrots op je zusje. Haar moet je waarschijnlijk niet echt 'in de gaten houden', wat ze doet dat grandioos. Ik hoop stiekem dat het kindje ook wat op jou lijkt. Stel je voor dat hij of zij van uiterlijk op Koen lijkt. Ik mag er niet aan denken. Maar soit, ik ben wat aan het afwijken. Ik wou je eigenlijk gewoon laten weten dat ik je verschrikkelijk mis, ook al voel ik dat je dagelijks bij me bent. Doe je mij ma de groeten? Tot later amigo. Zeker en vast tot binnen een kleine maand.


23/02/2005 13:20:42
MM
Ja Bob, ik denk dat ook jij leeft in volgende woorden...
"...Dat heb ik mijn leven lang gedaan, gepraat met mensen die er niet meer zijn. Met de dierbaren die ik verloor. Ik ben in het donker altijd mensen tegengekomen die mij hielpen. Ze komen altijd op het juiste moment, geven je moed en nieuwe kracht. Dat zijn de mensen die bij jouw leven horen. Je hebt ze niet geroepen, ze zijn er ineens, en ze blijven bij je, onvoorwaardelijk. Liefde houdt niet op. Je verliest alleen de stoffelijke mens, maar de verbintenis met het bovennatuurlijke blijft..."
Uit Toon Hermans "Levensboek"


22/02/2005 13:17:55
Je boule
Zoetje,
van 't weekend was het streekbierenavond van de KSA, één van jouw topweekends zou het geweest zijn.
't was raar om er zonder jou naartoe te gaan, maar je was er nog zo aanwezig: in de mensen die ik er gezien heb, in de verhalen die er verteld werden, in de herinneringen die er opgehaald werden... 't was net of je was wel met me mee!
En ik denk ook echt wel dat er een stukje van jouw in mij zit, ik ben in Roeselare ook de Emmy van Bob, heb door jou ook veel mensen leren kennen...
Het zijn die mensen die mij nu stapje per stapje verder helpen.Die het gemis draagbaar maken. Dus je laat me echt wel niet in de steek!
Merci, boulie.
Dikke kus, je meid.


13/02/2005 20:30:40
Trui Neyrinck
Dag Bob, er is nog een herinnering die ik noit zal vergeten. We waren es met men ouders op bezoek bij jullie. Ik was toen een jaar of 10. We hadden veel leute en plezier en men ma kwam zeggen dat we bijna naar huis gingen. Zoals we vaak es deden als ze kwamen zeggen dat ze bijna naar huis gingen verstopten we men schoenen. Toen ze nog es kwamen en zeiden we zijn weg zeiden we spontaan jamaar we vinden Trui haar schoenen niet meer. Dat lukte soms es dat smoesje en dan bleven men ouders nog wat praten. Of als we zagen dat hun glas bijna leeg was zeiden wij spontaan drink nog maar iets zenne. Als we toen zagen de glazen zijn bijna weer leeg dan waren wij al aan het kijken van wat zullen we nu weer uitvinden om de tijd te rekken. Zo hadden we es besloten om ons op te sluiten in het toilet. Tine,Bob en ik de fijnste van al we zeiden om te lachen tegen nonkel en tante en men ouders dat we er niet meer uit konden. Ze zeiden doe niet dom en komt eruit. Nu het toppunt was dat we er echt niet meer uitgeraakten. Eerst was er nog lol maar daarna begonnen we alle drie te wenen. Na een halfuur zijn we er uiteindelijk uitgeraakt. Tja toen zijn we uiteindelijk naar huis gegaan. En als we nog es naar Tine en Bob gingen bleven we smoesjes verzinnen om langer te kunnen blijven. Maar ons opsluiten in het toilet dat hebben we geen tweede keer gedaan. Bob ik kijk dagelijks naar je website en wees er maar zeker van dat ik je nooit vergeet. Ik praat veel over je tegen Jean en vrienden van ons. En regelmatig heb ik het emotioneel moeilijk en vloeien er tranen. Ik zeg dan hoe is het mogelijk dat wij afscheid van jou hebben moeten nemen op zo een jonge leeftijd. Bob we missen je heel erg. Maar ik blijf erin geloven dat ik je nog terugzie. Lieve groetjes, kusjes en een dikke knuffel Trui en Jean


13/02/2005 11:53:12
charlotte cauwelier
Dag Bob. Ja eindelijke vind ik de moed om iets op je site te plaatsen. Iedere dag denk ik nog aan je, het voetballen bij ons thuis, het picknick gebeuren en alle kleine dingen .... jaja, ik zou je nog zoveel willen vertellen maar vind er geen woorden voor. Maar één ding wilde ik jou nog zeggen, het ga je goed, ...


12/02/2005 11:37:27
Regis HEYMAN
toen ik in jullie gezelschap mocht vertoeven bij de uitreiking van de awards in Roeselare -fabriekspand, zijn mijn gedachten gebleven bij uw zoon BOB,alhoewel ik hem niet gekend heb. Deze verdiende award is er een voor BOB. Beste groeten. Regis Heyman, Atelia Roeselare.


12/02/2005 10:59:37
Debby Huvaere
Bob, lang heb ik getwijfeld of ik dit aan jou zou schrijven. Ik heb je niet echt goed gekend. Achteraf lijkt dat vreemd, we zijn leeftijdsgenoten, met een verschil van een aantal dagen. we hebben jaren in dezelfde stad vertoefd. Ik hoorde de eerste keer over jou vertellen toen je met mijn broer en Sebastien naar Duitsland trok voor een drie-daagse. Een paar jaar later bleek de wereld weer zo klein, toen de Bob uit de verhalen van mijn broer, de zoon van mijn nieuwe werkgeefster bleek te zijn. We ontmoetten elkaar voor het eerst tijdens de meest hectische periode van mijn korte loopbaan in 't Casteelken Shop. Met collega Karen in zwangerschapsverlof, de drukke eindejaarsperiode voor de deur, en ik als groentje: er was nood aan versterking. Zo leerde ik Emmy kennen. En met Emmy logischerwijs ook jou. Hoeveel keer hebben we jou in die tijd niet laten opdraven als "onze boodschapper"? Probleemloos konden we onze bestellingen voor belegde broodjes of frietjes bij jou plaatsen. Moeiteloos kwam je ons op tijd en stond 'voederen'.
De keren dat je in de winkel kwam, was je nooit om een woord verlegen. Je was vol interesse toen je hoorde dat Brecht, toen nog, bij eersteklasser Gent voetbalde. Moeiteloos relativeerde je zijn mindere seizoen bij Zulte, en enthousiast reageerde je op de overgang naar Kortrijk. Nooit heb je nagelaten om te informeren naar Brecht, naar mijn broer. Dat siert je, Bob, je interesse in mensen. Je overlijden kwam als een donderslag bij heldere hemel. Het verdriet te zien bij de mensen die je liefhadden... Het zoeken naar woorden van troost, maar weten dat daar geen beginnen aan is, dat niets van wat je zegt of doet een helende werking heeft...
Slechts een paar dagen voor je overlijden besloot ik afscheid te nemen van mijn job. Ik gaf het stabiele leven met een zekere job op, om te kiezen voor het hectische onzekere bestaan van de zelfstandige. Maar als ik nog maar half de mens ben die jij was, Bob, dan weet ik dat het me lukken zal.
Ik wens je ouders Anne en Philipe, zus Tine en schoonbroer Koen en Emmy heel veel sterkte toe, ook nu nog! Mijn gedachten gaan nog vaak naar jullie uit!


11/02/2005 19:58:37
Natasha en Andy

Dag Babke (ik noemde je altijd zo nadat Bart bij ons was komen werken, ik was niet de enige die jouw naam en die van Bart door elkaar gooiden),
Bij deze willen we je laten weten dat onze prachtige dochter, Laure, geboren is. Je was altijd geïnteresseerd hoe het bij de gynaecoloog was geweest (je vertelde veel over je zus die ook zwanger was en die een paar weken later zou bevallen), dus we dachten we laten het Bob alleszins weten als ons kindje geboren is. Ze heeft een beetje een moeilijke start gehad maar alles is nu dik in orde met haar. Binnenkort komen de collega's op kraambezoek en wij weten dat ook jij, jammer genoeg niet lijfelijk, bij ons thuis ergens aanwezig zal zijn.
Vele groeten
Natasha en Andy (collega's Plastibert)


8/02/2005 23:03:30
Steven Masschelin
Dag Bobbie! Ik denk nog vaak aan je uitspraak toen ik met Charlotte op bezoek kwam. Je zei dat je graag kampioen zou spelen met de beloften als je iets beter was. Wel, ik moet je zeggen dat ze alvast op de goede weg zijn om je wens waar te maken. Op het veld of in de tribune het maakte je niet uit, als je er maar bij was. Je zal erbij zijn Bob, want ik ben zeker dat je in ieder van ons aanwezig zal zijn. Als ik voor een training met het eerste elftal het veld in Rumbeke betreed voel ik dat er iemand tekort is. Het is telkens opnieuw een raar gevoel. Je bent er niet meer maar in werkelijkheid toch zo dichtbij. Het is anders nu, zowel voor, tijdens als na een wedstrijd of training. Je was prachtig persoon en die leuke conversaties mis ik wel, je bent een voorbeeld en je mag gerust zijn, vergeten doe ik je nooit. Bedankt voor de vele mooie momenten op het voetbal Bob, het ga je goed! Ciao amigo!
Je ploegmaat Massie.


8/02/2005 23:02:55
Tom Debrauwer
hey bobbie, kwou gewoon eens zeggen dak u enorm mis en dak trots ben dak jou heb gekend!!!


7/02/2005 17:19:04
frank de clercq
Dag An br.. zie ik staan,
ik moet br.. intikken om een andere zin te hebben...
Ik voel br.. nu ik dan eindelijk dierf te bellen.
Er is een zwaar pak weg.
Bellen was voor mij een stap te ver om je te zien, te spreken, te horen, en te voelen hoe het klinkt wat onmetelijk verdriet is. Toch had ik al eens gepoogd, niet verder aangedrongen, gelijk een klein kind dat bang is voor wat komen gaat.
Nu ik toch dierf is dat pak weg, en voelde ik dat spreken goud moet zijn,. is.. . Hoelang, hoeveel moet ik nu nog leren dat zwijgen minder is, toonloos is, geen klank heeft, geen weerklank.
Veel zagen we mekaar niet, dat hoeft ook niet denk ik soms ten onrechte. Te dikwijls lopen we zo hard van stapel dat we mekaar niet eens zien, tot we tot de orde geroepen worden.... en dan staan we perplex, sprakeloos.
Zwijgen deed ik niet An.. ik was sprakeloos.
f


7/02/2005 17:10:23
MM
"In de loop van mijn leven heb ik veel dierbare mensen verloren. Je mist dan de persoon, de gestalte, het ding, al de natuurlijke dingen die je samen hebt beleefd. Maar niet één van die vele is uitgewist of vervaagd, of helemaal opgehouden te bestaan. Onze zielen ontmoeten elkaar, dag in, dag uit. De verbinding is niet verbroken. Soms voel ik dat de doden meer leven dan de levenden. Er zijn momenten dat ik hun bijstand kan voelen, en dat ze me dingen influisteren waartoeik met mijn eigen denken niet in staat ben en nooit zal zijn zolang ik mij bevind in dit stoffelijk lichaam."
Uit Toon Hermans "Levensboek"


6/02/2005 11:56:55
sarah
bobbie, die keer dat ik mee mocht naar het ziekenhuis was voor mij iets heel speciaal.Toen ik je daar zag wist ik niet wat zeggen,maar diep in mij wist ik dat je het zal halen.het mocht niet zijn.Ik zal je nooit vergeten,je zal altijd in mijn hart blijven.Al die mooie herinneringen aan je zal ik nooit vergeten.Zoals die keer in deauville je ging samen op reis met Emmy en ik met mijn ouders waren er ook.Toen mocht ik eens in jullie 'vakantiehuisje'blijven slapen we gingen toen ook nog gaan zwemmen.Dat was tof!Die keer aan zee samen met lowie en emmy.PRACHTIG!en ook die keer dat we werden uitgenodigd bij je ma en pa samen met tante katrien ,nonkel filip ,mijn ouders en lowie.Toen ik tegen die grote ruit bokte met mijn neus,je lachtte je plat maar ik kost niet boos ziin op je want ik wist dat je het niet kwaad bedoelde.de laatste dag dat ik je zag in rumbeke was je nog altijd de bob die we kenden ,humoristich en behulpzaam noem maar op .Ik zal dat allemaal en nog veel meer nooit vergeten ,maar ik zal vooral jouw nooit vergeten! vele kusjes je nicht sarah.


6/02/2005 11:43:03
sarah en lowie
uit oude verhalen en legendes blijkt dat er nu een ster aan de hemel is bijgekomen die jouw naam draagt,een soort van Bobster.Voor ons is dat niet nieuws jij was voor ons al onze bobster.Dat is de mooiste ster van al en zal altijd zo blijven.Er zal altijd een ster schitteren aan de hemel en in ons hart. Een dikke knuffel en een dikke zoen je nicht en neef sarah en lowie.


31/01/2005 10:43:06
A&W
HAAL KRACHT UIT DEZE SITE Hier zitten A&W in hun bureautje. Het is 8.30 uur. We wouden al een tijdje een woordje op je site toevoegen. Maar zoals Wout net zei:"het is een snotter-site". Zie ons hier nu zitten, recht over elkaar te snotteren voor de zoveelste keer samen met www.room549.be 10 min. later... ik verman me want NEEN het is géén 'snotter-site'. Iedereen spreekt hier over jouw wilskracht, enthousiasme en levenslust. Vandaar aan iedere lezer: 'HAAL JE KRACHT UIT DEZE SITE' samen met BOB. nog even dit: De een kan niet zonder de ander leven De zwerver bemint de kluizenaar Zoals de ziel zijn woning bemint Deze aarde kan niet zonder jou bestaan Als het gebeurt scheurt mijn hart uiteen Maar ik kan het aan Want wat was kan niet vergaan Bedankt A&W


28/01/2005 14:55:25
Robert Hannon
Bob jongen het valt moeilijk je niet meer te zien of te horen maar gelukkig leef je nog altijd voort in ons midden. Het minste dat er iets te beleven valt wordt je erbij vernoemd. Wij kenden elkaar maar hadden niet zoveel kontakt omdat mijn werk louter administratief is in de club. We hadden niet veel nodig om elkaar te verstaan een gebaar een oogopslag was al voldoende. Ik ben gelukkig je te hebben gekend en het doet pijn dat nu niet meer aan jou te kunnen verkondigen. Dat bewijst dat er toch een echte vriendschapsband was. Het liedje van Clouseau is echt een verwoording van wat je vrienden voor je voelen en telkens ik het hoor word ik stil en sta ik terug bij jou. Deze vriendschap gaat niet verloren ooit zien we elkaar terug daar geloof ik in. RH


27/01/2005 10:24:31
Sebastien
Bob, meer dan twee maand na je overlijden, heb ik de moed om je te schrijven. Nog iedere dag denk ik aan jou, de herinneringen zijn veel te talrijk. Onze reis naar Frankrijk, onze reis naar Duitsland, SV Rumbeke, de ontelbare avonden samen.. Doch is er een einde aan deze reeks gekomen. De donderdag voor je heengaan heb ik je nog lang gebeld waarin ik je beloofde om zondag binnen te springen aangezien ik voor het weekend aan zee was. We hebben nog zo gelachen aan de telefoon en het laatste wat je me zei was:'tot zondag!', die zondag kwam maar jij was er niet meer. Bob, na wat ik in mijn eigen situatie heb beleefd, was ik als het ware imuun geworden aan verdriet. Niets kon mij nog raken. Maar toen jij van me bent heengegaan, verschoot ik hoe sterk het verdriet nog aanwezig was. Graag zou ik je willen bedanken voor al die mooie momenten die ik samen met jou heb beleefd. En Bob, want hier ben ik van overtuigd, we zien elkaar terug vriend...


27/01/2005 0:56:00
bert
Bobby, Er zijn zoveel herinneringen die ik met jou beleefde, teveel om op te noemen. We hebben bijna twintig jaar als broers naast elkaar geleefd. Iedere dag denk ik nog aan jou, iedere week kom ik u nog meerdere malen bezoeken. Je was mijn grote broer, ik keek op naar jou. Nu je er niet meer bent, denk ik altijd hoe zou bob daar mee omgegaan zijn, wat zou bob nu doen? Maar één ding weet ik zeker, ons verlaten doe je nooit. Tot straks, want ik heb u nog zeer veel te vertellen. Bert


26/01/2005 18:58:19
lore
Oh bob, ik vergat nog te vertellen, wat ik je eerst en vooral wilde zeggen. Een toevallige ontdekking op jouw site! Twee foto's van den bob in zijn room 549 en wat is het op den tv? Tweemaal voetbal! Fantastisch toch!


26/01/2005 18:54:53
lore vallaeys
"ja, bob, jongen", da zijn de enige woorden die ik precies altijd denk en zeg als ik naar je foto kijk. En helaas heb ik ook weinig woorden om er voor anderen te zijn. Maar toch wil ik je nu vertellen dat Emmy haar best doet, zu. Ook al besef ik wel dat ze je vast zo graag eens zou vastpakken en je zo graag zoveel zou vertellen... Veel heb ik gedacht hoe ik eens naar jou zou kunnen schrijven, mijn enige besluit was gewoon. Zoals jij bent, zoals wij zijn, gewoon. Dus, voila. Alweer een examen gedaan vandaag, volgende week nog een afsluiter. En ja, ook jij zal wel weten hoe lastig een blok is als je erin zit. Maar toch moet ik toegeven dat deze blok soms echt vreemd is. Te moeten leren hoe de hersenen werken, boeiend, dat wel. Maar hoe ik ook probeer, het is onmogelijk om jouw laatste dagen weg te wissen als in mijn boeken verschijnt hoe je epileptische aanvallen krijgt, wat er gebeurt tijdens hersenbloedingen en vooral wat er aan te doen is! Voortdurend vraag ik me af hoe alles precies bij jou zat, en dan denk ik en denk ik maar, bedenk zelfs allerlei therapieën om je te redden, tot weer het oneerlijke besluit zich ergens opdringt. Nooit zal ik je nog kunnen redden... Vreselijk vind ik het ook dat ik daarna gewoon mezelf overtuig dat ik vooruit moet; "komaan, lore, daar nu niet op denken, je komt er wel", dat ik mezelf moet verplichten niet meer aan je te denken! Terwijl dat net is wat we moeten doen, bob, aan je denken, je niet vergeten, je met ons meedragen, bijhouden in deze wereld! Maar goed, hoeveel liever ik je ook telkens hoorde vragen, periostitis dat is het toch hé, een ontsteking is met itis derachter. Hoeveel liever ik nog iets over 'leukemie' te vertellen had na enig opzoekwerk. Toch moeten er nu de hersenen in. Nog voor een laatste examen. En jammergenoeg niet meer om jou er mee te kunnen helpen. Ja, bob, jongen. Ja, bob. Liefs, lore


25/01/2005 23:22:27
je boule
Soms is je afwezigheid zo verschrikkelijk aanwezig!
Omdat alles weer z'n gewone gangetje lijkt te gaat, alleen is dat 'alles' nu zo pijnlijk anders!
Zou zo graag zoveel vertellen... en dat doe ik soms ook, want ergens weet ik wel dat je luistert. Ik mis je boulie,
dikke kus
je meid.


25/01/2005 10:11:42
je ma, Anne
Hoi Bob, Deze week was pa jarig. Nu jij er niet meer bent, beleven we dit anders. De tijd schuift voorbij, liefde, leed en vriendschap liggen zodicht bij elkaar, echte vrienden geven ons moed en wij zijn hen heel dankbaar. Wij hebben zoveel correspondentie gekregen sinds jij er niet meer bent,ik heb alles verzameld en moet het stuk voor stuk nog eens lezen of herlezen. Het valt moeilijk, maar ik kom er wel, al zal het tijd vragen. Verleden week schreef een vriend van pa, Mark Naessens. Hij had pas vernomen dat wij van jou afscheid hadden moeten nemen. Hij schrijft:” Misschien kan onderstaand gedicht jullie troost zijn, nu en in latere dagen.” Gedachtenis Ze zeggen zoveel. Dat het went. Dat de tijd een helende mantel is. Zoveel dat het overgaat als griep, vervaagt in het stof van de dagen. Maar het blijft hangen als mist op mijn haar. Ik overwinter in verdriet om hoe het was, had kunnen zijn. Jij bloeit liever dan ooit voordien, met nog zachtere kleuren van leven, hoewel ze zeggen dat het niet mag. Ze zeggen zoveel. Of liever nog niets. En dat went nooit. Mark Naessens Dank je Mark, dank je Cecile Bob veel liefs, ik schrijf je nog, Je ma, Anne


25/01/2005 10:06:16
katrien, piet, nemo, noah
Sneeuw in Oostende! De Neyrincks (klein en groot) door het dolle heen... Een hardnekkig familietrekje. Ik durf wedden dat Bob er ook zo eentje was...?


24/01/2005 10:32:26
Marie Mertens
Bob,lieve vriend van ons allen,we missen je... alléén al in de weerspiegeling van diep en intens verdriet van je familie. Ja Bob, je mama, was professioneel en sterk aanwezig op de meubelbeurs te Keulen. Een blik, een gebaar, een klein zinnetje voor jou... maar om met jouw wilskracht en levenslust verder te leven in ons dag dagelijks leventje zul je nog vele boodschapjes moeten ontvangen... stuur jij "de nodige humor om deze vreemde situatie op te lossen" van gedeelde vriendschap en liefde. Ondertussen gaan wij flink door om ons steentje bij te dragen in het meubelwereldje. Lieve groetjes, Marie


21/01/2005 20:24:53
Peter Marres
Beste Bob, In lijve heb ik je nooit ontmoet of gekend. Ken je alleen als de zoon van Anne. Ze had het tijdens een gemeenschappelijke zomervakantie in Griekenland wel eens over jou. We spreken van zeker 5 jaar geleden, maar toch is er iets blijven hangen over jou : namelijk : Pintje, Porto of Pernod. Dit zou je vroeger steeds als eerste geroepen hebben als er iemand aan de deurbel hing bij je thuis. Tijdens zo'n vakantie wordt zoveel gezegd, toch blijft zo'n detail hangen. Eigenaardig ! Bob, Ik ben ook een zoon van een "meubelfamilie" en bij het lezen van je dagboek, herken ik een beetje mezelf in je (tenminste dat mag ik hopen). Het is nu 20.00 uur en zit op dit moment in de meubelzaak, die terug afgekoeld is maar toch heb ik het schroeiend warm op mijn lijf...Het maakt me zo stil. Ga dadelijk nog volleyen, hoop dat 'k nog op gang geraak. Een onbekende vriend, Peter


21/01/2005 13:28:51
Jan Vergote
Enkele weken geleden beloofde ik Tine om ook iets te schrijven. Als de meeste boosheid verdwenen was, tenminste. Ik vermoed dat het nu zover is. Alhoewel. Als ik aan je denk of als we over je praten heb ik (nog meer dan anders)zin om ferm te vloeken. Het ligt in vlagen. Het ongeloof blijft. Vreemd dat je er niet meer bent. Bijna 25 jaar lang was je in m'n leven, nu nog steeds, misschien wel meer dan ooit. De dag dat je stierf was ik aan zee. 't Was treffend. Ook de zee was woest. En terecht. Storm op zee. Eigenlijk wel mooi. Het klinkt wellicht wat vreemd, maar zo voelde het aan. Verbonden in woede. Toen ik je het laatst bezocht op woensdag 10 november (dank aan het onderwijs voor de vrije woensdagnamiddag!)stond ik in tweestrijd. Ik kon mijn ouders vergezellen op bezoek bij m'n tante, bij haar was longkanker vastgesteld. Nu ben ik nog elke dag dankbaar dat ik jou toen opzocht. Ondertussen kreeg ik nog de tijd om ook van haar afscheid te nemen. Die woensdag was je moe, maar toch wreed in form. Je keek zo uit naar je eerstkomende braadworst op het voetbal. De vorige was je niet echt bevallen, omdat je toen al wist dat er iets met je was, alleen had het toen nog geen naam. Toeme, ik had hem je nochtans zo gegund... Ik vroeg je, indiscreet als altijd, of je dan eigenlijk overal je haar verliest...? Je beaamde,straalde en grapte dat je nu eindelijk furore zou maken in die duistere wereld.. Een mooie carrière was voor je weggelegd. Toen ik vertrok wist ik niet dat dit ons afscheid zou zijn. Gelukkig maar. Maar ik ben er je wel heel dankbaar om. Precies een week later stond ik bij je in het mortuarium. In het midden van de storm.


20/01/2005 16:46:06
Anne, je ma
Hoi Bob, Januari, de maand van de meubelbeurzen, Bob, jij hield mijn agenda van mijn beursbezoeken van toen je nog klein was al goed in de gaten. Ik mis jouw nieuwsgierigheid over wat ik ontdekt had op mijn zoektocht naar nieuwe tendensen, je was benieuwd of er zaken te doen waren…..en nog zoveel meer. Jouw interesse groeide nog meer toen jij bij de firma Plastibert startte, zij hebben net wat klanten in de meubelindustrie, je bezocht trouwens met hen de meubelbeurs in Keulen verleden jaar, ik weet dat je dankbaar en ook heel fier was omdat je dit met hen mocht doen, want je werkte er nog niet zolang. Tot binnenkort Bob, ik schrijf je nog. Je ma, Anne


19/01/2005 20:59:53
fien rebry
ik moet je iets bekennen bob, ik besef nog altijd niet helemaal dat je er niet meer bent. Met kerst en Nieuwjaar is de gedachte dat je er nooit meer zal bij zijn op de feesten en zo, beginnen binnensijpelen, zo beetje bij beetje, maar ik kan het niet laten om te blijven hopen je weer terug te zien. Dan zou ik je nog eens een knuffel kunnen geven en eens deftig iets zeggen (niet dat ik gewoon ben om deftige dingen te zeggen maarja), dat zou ik zalig vinden . ik weet ook wel dat het niet mogelijk is maar ik blijf er gewoon aan denken. pfff , kweet niet wat ik allemaal moet denken dus denk ik soms maar niets, ik laat eventjes alles uit mijn hoofd... nu goed, daag! kus van fien


19/01/2005 10:49:41
ludo vandenbroucke
Bob,ik herinner mij zeer goed de talrijke verplaatsingen die wij maakten met de voetballende jeugd van sv rumbeke, waarvan jij als voorbeeld dient gezien te worden. Steevast zat jij bij mij in de wagen samen met mijn zoon Frederik, naar 1 of andere voetbalclub in de provincie. Die heerlijke voetbalmomenten met jou in de ploeg vergeet ik nooit. Bob, het ga je goed ! Wij missen u.


17/01/2005 12:18:32
cindy blockeel
Bob, weet, dat waar je nu ook bent, we je hier niet vergeten zijn. Bijna dagelijks wordt er over je gesproken, je blijft bij ons aanwezig. We missen je, je collega's Plastibert


13/01/2005 9:48:45
Je boule
2 maand vandaag.
Soms lijkt het al een eeuwigheid, en soms is die dag nog zo onwezelijk dichtbij.
Ik mis je, ventje.
Dikke kus, je meid.


11/01/2005 5:55:08
dieter declerck
hoi, mijn namm is dieter en ik zag de site via mn moeder die verspleegster is in het h.hart ziekenhuis te roeselare op oncogemato. ik ben zelf ook van het jaar 1979 daarmee grijpt dit verhaal mij ook zo aan. ook voor alle familieleden,het verlies moet groot zijn. hou jullie sterk, ook al zal het dikwijls heel moeilijk zijn. maar zoals jullie zelf zeggen denk dan aan alle mooie herinneringen samen. groetjes dieter.


8/01/2005 17:00:57
Bieke Donck
Bob, die ene keer dat je me wilde leren fietsen, die vergeet ik toch ook nooit meer. K was bij jullie, samen met Nele en Bert. Jullie vonden dat het hoog tijd werd dat ik leerde om te fietsen zonder steunwieltjes. En om me een duwtje in de rug te geven, had je me op m'n gemak gesteld en gezegd dat ik niet hoefde te trappen als ik bij jullie oprit, die redelijk naar beneden helt, naar beneden ging. Goedgelovig als ik was, deed ik dat dan ook. Heb daar dan ook gevallen, ewel, 'k heb dat sindsdien nog niet achtergedaan. Resultaat: Bieke had een blauw oog en wilde een tijd niet meer fietsen. Hierom hebben we achterna nog veel gelachen, en dit doe ik ook nog altijd!!


5/01/2005 20:31:53
Herman en Christine Cauwelier Neyrinck
Beste Bob Wij proberen ons sterk te houden net als je pa,ma,Tine,Koen en Emmy.'t Is nogal stuntelig verwoord. Als kleine bengel voetbalde je reeds bij ons op de verkaveling met je nichtjes(je waart veel beter en rapper dan je pa). In augustus trokken wij enkele malen mee met nonkel Philipe, je ma tante Ann richting je kot in Brussel, met een sportzak vers wasgoed en een grote zak snoep,om te supporteren voor je examens en thesis. Tijdens het gezellig bikken in de rue de Boucher en nadien op een terrasje met voor ons een dikke pint(wij moesten niet meer blokken) op de Brusselse Markt,was je spontane zwijgzaamheid doorspekt met rake fijne diepgaande humor of moppen. Rond middernacht (je waart toen reeds weer aan het blokken)reden wij terug naar Rumbeke met een vierde koffer vuile was en veel courage. Spijtig genoeg heb je veel te vroeg afscheid genomen.Support nu van hierboven voor je pa,jouw ma en de ganse familie in deze moeilijke omstandigheden. Dag Bob het ga je goed! Tante Christine en nonkel Herman


3/01/2005 18:30:29
Christophe en Kirsten, Karlien en Lander
Hey Bob, Het nieuwe jaar is hier alweer ingezet, maar niet zonder dat er aan jou gedacht werd. We zijn er zeker van dat je daarboven ook gefeest hebt (want dat kon je wel, heb ik nu begrepen vanuit al de verhalen). We kunnen ons zo nog levendig voorstellen hoe we je tegenkwamen in Brugge, jij en Emmy, op die zondagmiddag. Beter dat dan in jullie luie zetel te liggen en te niksen! We hebben daar zeker 20 minuten gebabbeld. Achteraf dachten Christophe en ik: we hadden beter gezegd, kom we gaan een pint pakken en es bijpraten, we zien elkaar al zo weinig. De volgende keer dat we elkaar tegenkwamen was het te laat... Net nu de afstand steeds minder groot werd: je had je werk, je liefje, kortom, je werd nu echt wel onder de noemer volwassen gerekend, net dan moest er dat afscheid komen. Weet in elk geval dat we veel aan je denken, je foto heeft hier een mooi plaatsje gekregen, de prachtige teksten uit de viering worden regelmatig herlezen. Ze betekenen zoveel, ook voor wie dit verdriet nog niet moet dragen. We willen jullie, tante en nonkel, Tine en Koen en Emmy, sterkte toewensen in deze moeilijke dagenen en vooral een goed 2005 toewensen. De kerstperiode is een moment waar de familie centraal staat, maar we geloven dat Bob er op een bepaalde manier zeker bij geweest zal zijn. Christophe, Kirsten, Karlien en Lander


31/12/2004 12:59:54
felix pinckers
bob, Ik weet nog heel goed mijn eerste keer toen ik kwam slapen. toen we samen keken naar en macht van Nederland en die waren weer eens grandioos aan het verliezen en ik weet nog hoeveel plezier je daar in had. Die avond zal ik nooit meer vergeten!! al die toffe momenten die avond waren niet te doen. Toen ik de tweede keer in het huisje aankwam was het heel iets anders maar toch een beetje het zelfde ook al was je er nie de herinneringen kwamen me plots weer allemaal te binnen dus zo zie je maar afscheid nemen is moeilijk maar toch krijg je in alles wat je doet weer herinneringen. Nu weet ik bevoorbeeld dat als ik naar de voetbal kijk op tv met mijn papa dat het mij weer doet denken aan die eerste avond bij jullie thuis. felix pinckers, neefje emmy


28/12/2004 21:45:14
Carl
Was deze namiddag op wandelen in het centrum van Roeselare en plots zag ik in de verte Emmy met haar ouders naar mij afkomen wist niet wat ik moest doen of zeggen op dit moment.aarzelt vroeg ik aan Emmy hoe is het en ging door.Nu heb ik wel spijt van dat ik gen babbeltje heb geslagen met haar.Wekelijks breng ik bezoek aan Bob ofwel voor of na de wedstrijd en moet U rechtuit bekennen het doet deugd om wat te zeggen en hopelijk hoort Hij het.Ik wens jullie allemaal veel sterkte in deze moeilijke dagen en beloof als ik je nogmaals tegenkom ga ik toch een babbeltje slaan zal mij deugd doen denk IK ?


28/12/2004 17:06:02
kluvers hendrik-vandewaetere annie
bob,je kwam supporteren voor schoonbroer koen en de rumbeekse vrienden.altijd vriendelijk nooit een woord teveel .op die bewuste dag hoorden we het slechte nieuws dat bij ons insloeg als een bom.we beschouwden je reeds een beetje als lid van onze voetbalfamilie,maar het heeft niet lang meer mogen duren.we zullen je missen bob.annie en hendrik kantine olympic koolskamp.


28/12/2004 16:12:24
Trui
Dag Bob, Het is geen kerstdag geweest zoals andere jaren. We zijn met ouders broer en zus naar de ardennen geweest voor kerstavond. Ik heb toch enkele keren aan je gedacht op kerstavond. En er ook over gepraat tegen men broer en zus. We waren erover bezig hoe moeilijk het is voor je ouders,zus,vriendin,familie, vriend(in)nen in deze periode van kerst en nieuwjaar. De perioden vlak na je begrafenis en de toekomst. Ik heb me op kerstdag even afgezonderd en aan je gedacht en kreeg de tranen in men ogen. Bob er gaat geen enkele dag voorbij zonder dat ik aan je denk. Je foto staat op de kast in de living en ik praat soms tegen je. En als ik ga slapen zeg ik altijd slaapwel tegen je. Ik ben geen held in telefoneren naar je ouders om te vragen hoe het gaat met hen, maar heb vorige week een mailtje naar je ma gestuurd. Je ma zei dat het deugd deed om een mailke te krijgen en dat je bij iedereen aanwezig bent. Tot later. Dikke zoen en een dikke knuffel, Trui


28/12/2004 9:49:17
Anne, je ma
Kerstavond 2004, Bob, de eerste kerstavond zonder jou, het was vreemd, oneerlijk, er was geen lijn meer, geen min geen plus, liefde was haat, eerlijk was oneerlijk, rechtvaardig was onrechtvaardig, vriend was vijand, schijnheiligheid brengt verbittering, gebroken niet meer te lijmen, toekomst is verleden, totale ontreddering….. Het stond in een schril contrast met onze eerste skivakantie in Lenzerheide samen met de familie Deceuninck, er lag geen sneeuw als we eraan kwamen. We gingen allen samen naar de middernachtmis en de pastoor zei “laat ons bidden dat het sneeuwt” en het sneeuwde als we buiten kwamen. Het was een witte kerst! De dag daarop allen naar de skischool,jij als jongste van de bende, ik zie je nog glunderen op de kleine skilatten. Je haalde op het eind van de week,het einde van die vakantie je eerste skimedaille, de eerste in een reeks. Anne, je ma.


25/12/2004 12:56:12
Fieuw Raf
Beste Bob, Met kerstmis gaan mijn gedachten ook naar jou, het zijn ongetwijfeld voor je ouders, emmy en je familie moeilijke dagen. Maar ik ben er zeker van dat je ontelbare vrienden in deze periode ook aan jou denken en dit toch een morele steun is voor je familie. Bob, ik bracht je reeds enkele keren een bezoek op de begraafplaats, ik had telkens goesting om de draad tussen het veld en jou ligplaats door te knippen zodat je noch wat dichter bij ons zou zijn. Straks start ik opnieuw de onderhandelingen voor het komende seizoen, ons gesprek en jou manier van onderhandelen voor de overeenkomst van vorig seizoen zullen mij alle bijblijven. Bob, we missen je op het sportpark !


24/12/2004 14:48:49
katrien
Dag Bob, heb het misschien al 20 keer geprobeerd, maar vindt er geen juiste woorden voor, jouw website al veel gelezen, ken sommige uitspraken al vanbuiten... Maar dat brengt allemaal geen troost, voor niemand... 't Verdriet is voelbaar en blijft hangen. Elke gelegenheid is er één om aan jou en jouw familie en naaste vriend(in)nen te denken: liedje van Clouseau ('t was trouwens een hele mooie! dienst), verjaardag van Michiel, trouwfeest van de schoonbroer, de feestdagen die er aan komen, geboorte van een dochtertje van een vriendin,... Allemaal intense momenten... en steevast zeggen we teggen elkaar: "dat kan Bob ook al niet meer meemaken." Soms stel ik me voor hoe het zou zijn als je nog "gewoon" ziek was. Deze dagen zouden dan vast en zeker ook niet gemakkelijk geweest zijn, maar de hoop die er dan nog zou zijn zou veel meer gewicht dragen. En jij zou iedereen vast en zeker bemoedigd hebben... De kinderen zijn wakker, ze sleuren me weer in de realiteit, iedereen wil weer zijn gangetje gaan en een stukje van mijn aandacht. We gaan weer verder met een zwaar gevoel en kunnen weliswaar genieten maar het gevoel van iemand te moeten missen weegt zwaar! Dikke zoenen van Michiel, Marie, Bart & Katrien.


23/12/2004 11:59:41
je boule
'All a want for christmas is YOU...' Al weet ik dat dit héél moeilijk wordt! Soms kan ik écht niet geloven ik nu alleen verder moet.Al weet ik zeker dat je me nooit in de steek zal laten! Ik mis je ventje! Je boule.


22/12/2004 13:35:39
Kasper-Jan Vandewalle
Bij deze had ik nog een anekdote, die mij is bijgebleven tijdens het voorbije jaar: Ze gaat over die keer dat Bob de lont aan het kruitvat stak maar wonderwel buiten schot bleef: Het was op een vrijdagavond, denk ik, dat we uitgenodigd waren op het verjaardagsfeestje van Eline ergens in een verborgen scoutslokaal in Rumbeke. Toen ik daar aankwam was Bob al van de partij en deed hij zich te goed aan de menige pintjes die er getapt werden. Ikzelf was ook al goed gelanceerd want ik had al een pit-stop gedaan in het Beenhouwerijtje te Aalbeke. Nu, in het bewuste scoutslokaal stonden er enkele aftandse canapés waar we al vlug in begonnen te stage-diven. Bert die de boel in het oog moest houden van Eline begon al zijn wenkbrauwen te fronsen. En toen kreeg Bob het lumineuze idee om met de kussens uit de canapés in het ronde te zwaaien. Ik had daar uit afgeleid dat hij een kussengevecht wilde, waar ik dan ook met alle plezier aan begon. Dat was echter buiten de securityguard Bert gerekend die mij bij de kraag vatte alsof hij mij het trottoir zou opzwieren. Bob die geschrokken was van de felle reactie van Bert hield zich onmiddellijk afzijdig en verstopte zich als het ware achter de schouders van ne maat. De dag nadien hebben we samen iets gegeten in de Brasserie Ter Vijfweghe en hij vond het nog altijd hilarisch hoe ik voor zijn fratsen was opgedraaid de dag ervoor. Het is een banaal verhaal, ik weet het, maar we hebben er toch samen goed om gelachen. Het is een mooie herinnering aan Bob die me altijd zal bijblijven. Kasper-Jan Vandewalle


22/12/2004 8:20:12
Anne, je ma
19/12/2004 Hoi bob, Vandaag gaat het mij moeilijk. Ik dacht dat ik een sterke vrouw was, en dat ik mijn verdriet zou aankunnen, dat ik kon huilen als ik alleen was, als niemand het zag of hoorde. Vandaag was er een mis voor de overledenen van Unizo in de kapel van de ‘arme klaren’ in Roeselare. Ik weet niet wat mij overkwam maar ik ben beginnen wenen en weet niet te stoppen. Eén maand terug hebben we je begraven, Tine en Emmy samen met de nieuwe pastoor van Rumbeke, Frans Demuynck, hebben de uitvaart voorbereid. De mensen die de trouwmis voor Tine en Koen verzorgden, hebben ook voor jou gezongen in de kerk. Het gaf zoveel moed en ik dacht:” jouw dagboek, de mis, al die mensen die samen met ons de begrafenis bijwoonden, de briefwisseling, de verhalen op het web van al je vrienden en familie, de vele telefoontjes, de bezoeken van je vrienden thuis,de steun van mijn 2 zussen en nonkel Geert en nonkel Filip ,Nele ,Kasper ,Bert Eline, Bieke, Dimi, Pieter, Sarah en Lowie, meme en pepe, nonkel en tante,nonkel Herman en tante Christine ,tante Marie-paule, de familie van Emmy en nog zovele vrienden, het begrip van de mensen waar we dagelijks mee werken…”, ik dacht, ik kan dit zeker dragen, maar ik heb mij sterker ingeschat dan ik werkelijk ben, sorry Bob Bob, Tine begint al goed rond te worden, het wordt zeker een ferme baby. Wat had jij aan Katrien van Piet gezegd? “Ze krijgt al een dikke krent!” Je zou ze nu moeten zien, ze ziet er fantastisch uit. Bob, Tine mist je wel, ik weet dat jij altijd naast haar zou staan, dat je met Koen veel gelijke hobby’s had, en dat jullie samen met Emmy voor ons twee fijne kinderen en schoonkinderen zouden zijn.. . Bob, Kerst en Nieuw zullen zeer zwaar zijn voor iedereen die je lief had. Wij zullen trachten met jouw wilskracht in ons achterhoofd de dagen door te brengen. Ik schrijf je nog, Veel liefs, Je ma, Anne


14/12/2004 16:36:37
tom Cauwelier
Bob, Na het vele verdriet van de voorbije weken besef ik maar al te goed hoe geliefd je was. Natuurlijk door je ma, pa, Tine en Koen (je was hun oogappel), maar ook door Emmy, je ganse familie en jouw enorme vriendenkring. Ik ben trots dat ik je neef ben! Eigenlijk spijtig dat er niet meer familiereünies zijn geweest of momenten dat we elkaar zagen, want de laatste jaren waren we elkaar toch wat uit het oog verloren. Jij je studies en uitgangsleven, ik mijn werk en gezin,... …maar de momenten dat we elkaar zagen konden we toch eindeloos praten en natuurlijk meestal over voetbal. Voetbal is iets heel speciaals in ons leven en van kindsbeen af was het voetbal dat de klok sloeg. Weet je nog met Kerstdag , met de Neyrincks in “Zon en Zee“? We hadden geen tijd om te eten, we moesten voetballen! Tijdens mijn eerste bezoek aan je in het ziekenhuis was je al plannen aan het maken hoe je je come back zou organiseren. Ik hoor je het nog allemaal zeggen: ” Eerst zal ik beginnen met fietsen om mijn fysieke conditie op te bouwen maar daarna ga ik toch weer voetballen en misschien wel bij Koolskamp “ Bob, het ging toch iets unieks zijn. Weet je nog hoe ik jou, als kleine peuter, in onze garage of in de weide naast ons huis heb leren voetballen? Wel zoveel jaren later ging jij mij in Koolskamp leren voetballen! Bob, je come back is mooi gepland. Ze is zeker niet verloren, want ik koester ze als een prachtige droom. Tom


13/12/2004 17:14:30
Geoffroy Graveline, joueur de Rumbeke
Tu ne disais pas grand chose, ne te plaignais jamais, ne critiquais jamais mais, par contre, tu avais toujours le sourire et le petit mot pour plaisanter. Je ne t'ai pas connu beaucoup mais c'est le souvenir que j'aurai de toi et qui restera gravé dans ma mémoire. Prends soin de nous d'où tu es. Ciao l'ami. Geoffroy


10/12/2004 17:52:31
Piet en Katrien
“Dag Bob”, begon ons laatste gesprek op messenger, ik denk dinsdag 9 november. “Dag Katrien, oe ist.” Ik moest wel glimlachen. Bob vraagt hoe het met mìj gaat. En hij vertelde dat hij relatief weinig last had van de chemo. Dat hij zich wel wat moe voelde. En dat hij het druk had met z’n website, dat hij véééél moest typen en dat hij maar niet kon voortdoen want er was veel bezoek… En dat hij wel goed gesoigneerd werd. Hij klonk sterk en ik dacht, die jongen zal vechten en hij haalt het. En dan, staat de wereld stil. “Elk afscheid betekent de geboorte van een herinnering." Salvador Dali Voor ons blijft Bob de jongen met de ondeugende, warme ogen. Beetje moeilijk te doorgronden... Klaar voor een kwinkslag... Zo blijft hij ons bij. Zo blijft hij bij ons.


3/12/2004 10:50:38
Lowietje
Bob, ik weet nog altijd alles van die week dat we naar zee zijn geweest. Er zijn zoveel toffe momenten waar ik nog veel aan denk. Zoals die keer dat we aan het strand een put maakten en ik er niet meer uit kon. Je hebt er dan een trapje in gemaakt voor mij. Of iedere morgen dat we naar de bakker gingen om chocoladekoeken. En die keer dat Emmy te lang in de zon lag, dat je zei 'Emmy heeft haar toeters verbrand'. Ook hebben we een keer op de brug naar de boten gekeken. Daar wou je wel bijna alle boten kopen, en je zei me dat een zodiac je favoriete boot was. Weet je nog dat we stiekem ijsjes zijn gaan eten, Emmy mocht het niet weten. Bob, ik heb een leuke tijd meegemaakt met jou, ik zal je nooit vergeten!! Tot vanacht, in de sterren. Lowie, je neefje


2/12/2004 10:05:13
Dieter Van Damme
Hey Bobbie, hoe gaat het daar aan de overkant? Ben je goed ontvangen? Al veel van je idolen ontmoet? Speel je daar mee in het Dreamteam samen met de Ludo (Coeck) en andere vedetten? Je hebt er je plaatsje wel in verdiend vind ik. Ik zou zo graag eens komen kijken, maar het schijnt dat je zo moeilijk aan kaarten kunt geraken. En ik heb ook geen fan-kaart. Maar ik hoor wel van mijn mama hoe je gespeeld hebt, alhoewel ik het antwoord al zeker weet. Goed! Schitterend! Beheerst, met klasse en met de volle 100% aan inzet. Zo speelde je alle wedstrijden en zo ben je altijd al geweest in het gewone leven ook. Ik maak deel uit van de happy few die je al heel lang kennen. Alhoewel 'few', je bent er in die veel te korte tijd toch maar in geslaagd om een serieuze vriendenkring op te bouwen. Het is weinigen gegeven om overal waar ze gaan een onvergetelijke indruk na te laten. En door de show te stelen of iets buitengewoons tentoon te spreiden, maar gewoon door jezelf te zijn. Wij hebben het altijd wel geweten dat je dat in je had, maar je staat er niet altijd bij stil. Zoals ik net zei, was het ook niet iets wat in het ook sprong, gewoon iets dat er was. Ik heb het er nog altijd moeilijk mee om in de verleden tijd de babbelen als het over jou gaat. In mijn gedachten kan ik gelukkig nog gebruik maken van de tegenwoordige tijd, want er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan je denk. Onze levenslijnen zijn dan ook heel nauw met elkaar verstrengeld en zoiets haal je niet in 1,2,3 uit elkaar. We moet elkaar als baby's al ontmoet hebben, alhoewel ik moet toegeven dat ik me dat niet meer herinner. Jij beweerde bij hoog en bij laag dat je je mijn zus nog herinnerde. Mijn bewuste herinneringen beginnen in de gemeenteschool. Ik heb er onlangs de klasfoto's nog eens bijgenomen en wat blijkt: we hebben elk jaar, van 1 tot en met 6, in dezelfde klas gezeten. Er zijn er maar weinig die ons dat nadoen. Het is ook in die periode dat we gingen shotten bij Rumbeke. Eerst Wouter Debrauwer, twee jaar later ikzelf en nog een jaar later den Bob. Ik hoop dat ik niemand tegen de schenen schop als ik ons omschrijf als het goudentrio van de gemeenteschool in die tijd. We wonnen alles in die tijd. Het lopen, het voetbal, het netbal en het minivoetbal. Niet alleen met ons drietjes natuurlijk, maar we maakten er toch altijd deel van uit. Daarbovenop kon jij nog eens goed zwemmen ook. Ontelbare keren zaten we voor de mat naast elkaar te glunderen toen eerst meester Lefevere en daarna meester Marnik de hele klas vertelde hoe we het er de woensdagnamiddag vanaf gebracht hadden. Niet te vergeten de talloze zondagen dat we 's morgens ergens in een weide tussen de koeiestronten een AVR-cross moesten gaan afwerken en dat allemaal voor een sappige appel. En laten we de voetbalpartijtjes op de speelplaats zeker niet vergeten. Legendarisch zoals Steven Degrijse al aanhaalde. Weet je nog, die platte, bordeaux-kleurige balletjes waar we het moesten mee stellen. Als je die in de zomer tegen je 'kitten' kreeg, stond het merkteken er de volgende week nog op. Dat shotten op de speelplaats is eigenlijk gebleven tot in het vierde middelbaar ofzo. Toen waren we wel al geëvolueerd naar voorzetjes geven, maar nog altijd met dezelfde bende: Wouter, Frederik, jij en ik. Na zes jaar bij elkaar in klasgezeten te hebben, zijn we daarna zes jaar met elkaar naar school gereden. Ik zie het nog altijd voor me: Bert Vandenberghe en ik komen uit de bocht aan 't Casteelken en jij stond aan het poortje te wachten. In het begin alleen, maar eens we ouder werden, kregen we wat meer aandacht voor de meiskes en reed ook Nele mee. Al of niet in het bijzijn van een vriendin, waarvoor ik dat mijn uiterste best deed om wat in de smaak te vallen, maar jij daar precies niet zoveel moeite moest voor doen. Waar is de tijd gebleven... Ik zit hier nu even te grijnzen, want nu denk ik ook aan het terugfietsen naar huis. Weet je dat nog??? Alhoewel fietsen... Menig spurter zou daar een puntje kunnen aan zuigen hebben. Vanaf het moment dat we uit studie mochten, was het een koerske tot aan onze fiets en vanaf dan was het een koerske tot aan het elektriek-kotje in de Guido Gezellelaan. Ik op mijn logge City-bike, Wouter, Vandenbroucke en jijzelf op een geöliede Venturelli-machine. Ik was er zelden bij om de winnaar te kunnen feliciteren. Het Middelbaar... Het is een periode waarin iedereen ook veel nieuwe vrienden maakt. Ook jij en ik, zeker omdat we niet in dezelfde richting zaten en het dus onmogelijk was om het nogmaals 6 jaar in dezelfde klas te zitten. Maar we konden elkaars nieuwe vrienden appreciëren. Wesley, Dries, Kevin, Dries Galle, Albert,... aan jouw kant, Stijn, Pieter en Pieter aan mijn kant. We bleven dingen samen doen. Af en toe naar een fuif, samen in het voetbal, samen op reis... Ik vergeet nooit die keer dat je me tot aan mijn voordeur begeleid hebt, toen we eens samen van den Elkerlyc kwamen. Ik weet zeker dat daar ook met een grijnslach aan terugdenkt. Ik geef toe dat ik er wellicht niet zo fris meer uitzag, maar het sierde je dat je het zaakje niet vertrouwde en dus maar besloot om mee te rijden tot aan de Gebroeders van Raemdonckstraat. Typisch Bob zou ik zo zeggen. Pffff, ik zou nog zoveel kunnen keuvelen met jou, Bob. Over de reizen naar Spanje en Portugal, over de ski-reis met de CM naar Maloja, over de vele sporthoogtepunten die we samen beleefd hebben, over de legendarische 'derde times', over de vele namiddagen bij jouw thuis of bij de Verstraetjes, over vanalles en nog wat. Veel te veel om in één keer op te schrijven. Ik hoop dat dit er allemaal zal opkunnen. Ik zal dus nog eens zo'n emailtje naar je moeten schrijven. Het doet deugd nog eens met je bebabbeld te hebben, het was alweer veel te lang geleden. Tot later, Dieter.


29/11/2004 9:00:52
Steven Degryse
Ik heb Bob nooit weten opgroeien, want na het lager zijn we allemaal onze eigen weg uitgegaan. Bob loopt in m'n gedachten dan ook nog altijd over de stenen tegels in de Gemeenteschool, de bal bijna aan zijn voeten gekleefd. Wat keken we op naar die sportieve gast, de hele klas zal het beamen. Bob was niet enkel sportief op de lichamelijke manier, hij was ook geestelijk sportief. Ik moet zowat de slechtste voetballer van de klas geweest zijn, en toch gaven Bob (en de anderen) me steeds opnieuw weer die 'pas' om me een kans te geven (een kans die ik telkens opnieuw opklooide door naast de goal te schieten). De voorbije tien, vijftien jaar heb ik Bob niet echt meer vaak gesproken, maar ik twijfel er niet aan dat hij diezelfde sportiviteit aan de dag heeft gelegd bij het aangaan van die laatste grote match met het leven. Het ga je goed, Bob. En veel sterkte aan de familie...


28/11/2004 20:58:45
Leen Van Den Storm
Nog een gedichtje geschreven door mijn moeder: Geluk, waar vloei je nu heen.. op dit ogenblik heb ik je zo nodig! Als een vogel eenzaam door de ijle lucht.. ze beweeg ik me hier in mijn kamer. Geluk, ruimte, vrienden is mijn schreeuw. Maar tot wie mij wenden? Dan komt plots weer dat stramme gezegde; Eens op een dag... En dan besef je beleefd verdriet laat een dieper spoor na dan beleefd geluk. Daarom ook verlang je zo naar wat meer geluk. Nochtans krijg je van beiden evenveel juist genoeg om in het leven te blijven geloven! Leen Van Den Storm


28/11/2004 20:49:39
Leen Van Den Storm
Bob... Ik kende je niet persoonlijk,wel van naam...maar een naam zegt soms genoeg. Uit de vele verhalen die ik onrechtstreeks van je gehoord heb, kan ik je levenslust en optimisme als het ware proeven. Ook al ligt deze relatie wat ver uit elkaar, toch herken ik je heel gebeuren en ziektegeschiedenis van heel dichtbij. Acht jaar geleden overleed mijn moeder aan leukemie met een identiek ziekteverloop. Toen ik je ziekte een maand geleden vernam, kreeg ik een krop in mijn keel. Maar het slechte nieuws van zaterdag bezorgde me een zware emotionele stoot. De herinneringen van acht jaar geleden werden bovengehaald en de gedachte dat dit zich opnieuw voordeed bij een kennis, werd me ondraagelijk. Verdriet is iets dat je altijd met je meedraagt. Je voelt je machteloos, hulpeloos, wanhopig en vooral heel klein. Maar beleefd verdriet geeft je ook een onuitputtelijke kracht. Kracht om verder te leven hoe hij/zij het gewild heeft. Aanvaarding is een onmogelijke opdracht. Er leren mee omgaan, hoe moeilijk het soms ook is, is de boodschap. Veel sterkte Anne en familie. Leen Van Den Storm, dochter van Raf.


28/11/2004 13:56:08
Frederik Verfaillie
Bob, waarschijnlijk kun je mij nog slechts vaag herinneren. Het is tenslotte al meer dan 14 jaar terug dat we elke vrijdag na school gingen 'sjotten' in de tuin bij jullie, samen met Bert en Nele. De keren dat we met de atari-computer bezig waren op je kamer en de garage ondersteboven hebben gezet nadat de poetsvrouw alles had gekuist, dat we op vrijdag om 16u samen ons boterhammeke aten met choco,we naar de toenmalige Unic gingen om 'spekken', zijn niet te tellen. We hebben schitterende momenten beleefd bij SV Rumbeke (ik was altijd jaloers van de nieuwste voetbalschoenen die je droeg) , samen de zondagmorgen naar de juniors gaan kijken en 's namiddags naar de eerste ploeg. Alles komt spontaan terug naar boven. Dit zijn jeugdherinneringen die ik eeuwig zal koesteren,Bobby. Indien je in de zaak van je ouders en grootouders zou zijn gekomen, waren we ongetwijfeld zeer goede collega's geworden... Ik was nog op de meubelbeurs geweest bij Decruy, enkele weken terug op dinsdag 9/11, toen je nonkels me verzekerden dat alles vrij gunstig evolueerde,het was voor mij een grote geruststelling. Het heeft niet mogen zijn... Het ga je goed Bob! Frederik Verfaillie


26/11/2004 16:18:50
hemerijckx jan
Bob zo goed kende ik je wel niet maar ik ben wel blij dat ik je gekend heh ,vooral tijdens die ene skivakantie met die oudere mannen toen ze de berg af moesten nadat we boven lekker gegeten en iets gedronken hadden terug naar beneden moesten met de slee iets om nooit te vergeten zoals ik jou nooit zal vergeten jan veel sterkte aan de familie


26/11/2004 16:13:40
Vero en Rudy
De eerste keer dat we Bob zagen en kennis maakten was op het verjaardagsfeestje van Emmy. De eerste indruk was er één van "die kerel heeft het, dat word iets". De eerste ontmoeting met onze kinderen (Louis, Arthur, Victor) blijft ons ook altijd bij. Het was alsof ze Bob al jaren kenden. Het klikte meteen. Voetballen, stoeien, lachen. Bob werd "Bob de bouwer". Wij hebben de kinderen verteld hoe ziek Bob was, wat er zou kunnen gebeuren, dat we allemaal zouden duimen voor Bob de bouwer. Wij waren aangeslagen, zij ook, en plots hoorden wij vanuit de woonkamer uit 3 kindermonden: "Bob moet leven!, Bob moet leven!Bob moet leven!" Het heeft niet mogen zijn. Hij leeft wel verder in onze gedachten, een opgewekte, lachende levenslustige Bob de bouwer.


25/11/2004 22:00:49
Frederik Decruy
Bob, Toen ik van mijn broer vernam dat je leukemie had, had ik een gemengd gevoel. Enerzijds een gevoel van onwetendheid, omdat ik niets wist over je slaagkansen en je toestand. Anderzijds had ik ook een gevoel van zekerheid; ik heb je immers in gedachten als een optimist, een doorzetter die dingen realistisch zag. Ik was er rotsvast van overtuigd dat je terug gezond zou worden, helaas was het geen eerlijke strijd. Nu je er niet meer bent, betekend dit een groot verlies,… een verlies als neef en vriend. Ik zal je komische noot en luchtige vertellingen missen. Het is jammer dat er tussen mij, mijn broer en de rest van de familie soms een grote afstand zat, slechts nu realiseer ik dat we veel leuke momenten gemist hebben. maar tevens een verlies op professioneel vlak. Ik herinner nog zeer goed een gesprek dat ik met Nonkel voerde. Hij vertelde hoe hij de toekomst zag met ons in de firma. Hij had voor iedereen een plaats, en jouw plaats ging de verkoop zijn. Nonkel wist wat hij vertelde, want met je capaciteiten en uitstraling ging je zeker uitblinken. Ik had graag met je samengewerkt, ik had beslist veel kunnen leren. Je blijft in mijn gedachten, je neef, Frederik


25/11/2004 10:25:46
steven vandecandelaere
Bob, ik kende je persoonlijk niet zo goed, maar beter als ' de zoon van Ann'. Wat mij het meeste bijgebleven is van jou, is de avond dat we met onze pasgeboren dochtertje bij je ouders langs kwamen. Hoe jij, die juist thuiskwam van sporten, in het passeren aan de keuken , zo openhartig was over ons dochtertje en haar groeistoornis. Je zei ons , en dat herinner ik me nog goed, het is 'maar' dat en ze komt er wel . Inderdaad het is maar dat ......... Altijd leuk iemand positief te herinneren. Het ga je goed !


24/11/2004 22:37:54
Kris Pieters
Geen anekdotes, of fantastische momenten, maar wel graag enkele citaten en levenswijsheden, bij wijze van troost & healing van de familie en talrijke vrienden van Bob. Of wat ik jou, Lieve Anne, zo graag had verteld, maar niet durfde te zeggen om de confrontatie met jouw en ons verdriet niet te moeten aangaan... "Wanneer gij verdrietig zijt, blik dan in uw hart, en gij zult zien, dat ge weent om wat u vreugde schonk" (K. Gibran, De profeet) "Als je liefhebt, laat het vrij! Als het terugkomt is het van jou, zoniet is het er nooit geweest!" "Het gaat niet over hebben, hooguit over krijgen, niet over vasthouden, maar loslaten en lang nakijken" (Herman De Coninck") 't Klinkt misschien banaal maar toch ook even meegeven dat ik blij ben met het gelijkbenige kruis op het herinneringskaartje van Bob: het gelijkbenige kruis dat het hart en de liefde symboliseert! Geen ongelijkbening kruis dat het lijden symboliseert: zo wil Bob niet herinnerd worden! Het gelijkbenige kruis komt samen in wat de enige boodschap van het leven én de dood is: de eeuwige liefde! Veel sterkte!


24/11/2004 20:38:01
fien rebry
bob, we kennen elkaar een beetje, niet zo heel goed, maar een beetje.Ik moet zeggen dat het beetje genoeg is om het nu zwaar te hebben. Ik weet nog goed dat we je voor de eerste keer gepresenteerd kregen op Nieuwjaar of zo, twas bij ons thuis.En de nieuwkomeling in de familie moest een kleine performance doen, voor jou niet moeilijk, je begon spontaan te dansen op Bob de Bouwer. Zalig vond ik dat en ik was beslist niet de enige, iedereen vond dat nieuwe lief van Emmy, jij dus, een hippe, sympathieke gast. En dat is nooit veranderd. Nu je er niet meer bent vraag ik me heel vaak af waar je dan wel bent, elke dag doe ik wel honderden deuren open en telkens hoop ik dat jij je erachter bevindt, telkens ben ik teleurgesteld. Ik blijf hopen dat ik je plots tegenkom op straat en roep 'Bobbiebob'. Ik kom je niet meer tegen en roep het niet, maar fluister het zachtjes telkens ik aan je denk. Ik vergeet je niet... kus fien


24/11/2004 20:18:46
stefaan Parrein
Had Bob al een tijdje niet gezien, Het gebeurd allemaal zo snel... Als klasgenoot in de lagere school, blijf je me bij als 'rustige Bob'. Mede door jou won onze klas alle veldloop-,voetbal-, en volleybal prijzen die er te grijpen waren. Je blijft iemand die ik niet uit mijn kindertijd kan wegschrijven. Veel sterkte aan de familie en vrienden


24/11/2004 14:35:48
Chris, Charlotte & Laura Deleersnyder
Eind mei trokken we - naar goeie gewoonte ondertussen - opnieuw met enkele vrienden naar Brussel om deel te nemen aan de 20kg van Brussel die jaarlijks gehouden wordt. We hadden met ons allen afgesproken op een parking langs de autostrade en zowel Tine als Bob stapten uit de auto van Koen. Voor ons kwam dit heel goed uit aangezien we ons dochter zonder problemen aan hen konden toevertrouwen, terwijl wij het loopparcours zouden afleggen; Tine kon haar moedergevoel laten spelen en Bob zou zijn grote zus daar wel met raad en daad in bijstaan. Ik heb sterk de indruk dat Laura, terwijl haar ouders aan het afzien waren op het parcours, een schitterende namiddag heeft meegemaakt. Met hun drietjes hebben ze hun blijkbaar prachtig geamuseerd, want op de foto's zien we enkel stralende gezichten. Tine en Laura die allebei aanstekelijk lachen in de richting van Bob, de fotograaf van dienst. Op het eerste gezicht heeft Tine de grootste moeite om ons dochter te bedwingen niet in de armen te springen van haar mannelijke begeleider. Het was ook niet verwonderlijk dat, toen ik toekwam na de race, er zelfs traantjes bij kwamen kijken; ongelukkig waarschijnlijk omdat ze besefte dat die toffe uurtjes met broer en zus 'Neyrinck' ten einde waren. Charlotte, Chris en Laura


24/11/2004 11:38:36
Robin Lannoy
Via een oude klasgenoot heb ik dit spijtige nieuws vernomen. Te laat natuurlijk, ik woon al een tijdje niet meer in Rumbeke en na het lagere heb ik niet echt contact gehad met Bob. Wat ik me wel direct herinnerde van Bob was zijn karakter; altijd vrolijk. Ook zie ik hem weer voetballen op de speelplaats, iedere speeltijd naar buiten stormen om te kunnen shotten. Ik was er echt niet goed van toen ik deze site aan het bekijken was. Je bent even oud als ik, je hebt met mij in de lagere school gezeten en net zoals iedereen was er waarschijnlijk nog zoveel dat je wou doen. Waar je nu ook bent, het ga je goed! Veel sterkte aan de vriendin, ouders, familie en zijn vele vrienden! één van je klasgenoten uit de gemeenteschool


23/11/2004 13:48:18
Trui Neyrinck
Ik heb vele toffe momenten meegemaakt met Bob in men wilde jaren! Ik weet nog heel goed dat als we op bezoek kwamen naar mémé en pépé van Rumbeke dat ik daarna nog altijd naar Bob en Tine wilde. We hebben samen veel gevoetbald in jullie enorme tuin en op een keer gaf Bobke een ferme trap tegen de bal knal tegen de ruit. Die bewoog nog nie redelijk en je ma kwam naar buiten Bobbbbbbb nog één ne keer en tis gedaan met sjotten éé. Ik weet ook nog de vele moppen die ik je vertelde en je vond het altijd aangenaam als ik af kwam met men moppen. Jongens dat waren leuke tijden ook tijdens de familiefeesten wilde ik bij men Bobke zitten. Ik had en nu nog altijd een boontje voor je. Je was men lievelings neefke. En de spekken die we gegeten hebben zijn niet op te sommen. Met wat ouder worden zagen we elkaar af en toe es maar die momenten waren ook altijd plezant. Bobke zaterdag 20-11-2004 zal ik nooit vergeten ik was kapot van verdriet. Twas men verjaardag één die ik nooit zal vergeten. Twas één van de moeilijkste dagen in men leven. Bobke hopelijk kom ik je nog es tegen om weer moppen te tappen. En leute te maken. Ik zal je heel erg missen maar één ding is zeker vergeten zal ik je nooit! Een dikke kus van je nicht vanuit Oostende mé jen néne béénn in de zééééééééé Trui


22/11/2004 19:23:25
Fieuw Raf
Als voorzitter van SV Rumbeke kende ik BOB reeds vele jaren, vanaf zijn eerste passen op het sportpark... De herineringen aan BOB zijn voor mij ontelbaar, BOB was onze toekomst, onze "laatste man"... Wij hebben bij Rumbeke niet enkel en alleen een speler verloren maar een ongelooflijke prachtige kerel ! Bob, men zegt mij soms " ge moe zot zin om voorzitter van ne voetbalploeg te zin" Wel Bob, als ik zaterdag zag met welke onderlinge vriendschap en steun al uw ploegmakkers en ex ploegmakkers aanwezig waren, dan zeg ik daarvoor doe ik het ! Bob, dank je voor wat je voor Rumbeke betekende en het ga je super goed.


22/11/2004 19:17:57
Stefaan
Bob, de tijd je beter te leren kennen hebben we niet gekregen... en toch! Ik schrijf 11 november, www.room549.be, ik lees je dagboek. Je relativeringszin, je positieve ingesteldheid, je humor lopen als een rode draad doorheen je dagelijkse berichtgeving vanuit room549. Ik denk bij mezelf:"Da komt allemaal dik in orde, de vecht er zich wel doorheen." Verleden week kreeg ik dan het nieuws van je overlijden. Dit kan niet reageerde ik vol ongeloof, toch was het zo. Bob, het gaat je goed man. Misschien komen we elkaar ooit nog wel eens tegen ....


22/11/2004 16:43:01
Nathalie De Clercq
Bob, toen ik zaterdag het verdriet zag van je ouders, je zus, je schoonbroer, je vriendin, je familie, je vrienden,... maakte ik me de bedenking dat jij op al deze mensen een onvergetelijke indruk hebt nagelaten en dat je een ongelooflijk geliefd persoon was en dit steeds zal blijven! Bob, ik heb je nooit echt goed gekend en toch zal ik je nooit vergeten! 't Ga je goed daar aan de andere kant van de weg... Nathalie


22/11/2004 15:25:31
Johan
Bob, weet je nog, ik denk 16 jaar geleden, een zondagnamiddag in het Casteelken. Je was toen +- 9 jaar jong en vroeg me als ik de rest van mijn leven "van die meubelen" ging verkopen. Toen ik je vroeg wat jij later wilde worden kreeg ik een kordaat antwoord: "profvoetballer". Nu Bob, voor zover ik weet was voetbal inderdaad een rode draad in je leven en jawel ik verkoop nog altijd “van die meubelen”. Bob, het ga je goed.


22/11/2004 13:10:50
monique
Bob, Jij hebt ons verlaten. Vol ongeloof probeer ik te begrijpen waarom? In je korte leven heb jij onbewust een opdracht volbracht. Jij hebt aan iedereen die jou heeft gekend iets waardevols doorgegeven. Zelfs tijdens je korte strijd tegen je ziekte hebben wij bij het lezen van je dagboek iets geleerd. Door je onopvallendheid... was je opvallend. Jij was zo gewoon...buitengewoon. Jij had iets. Daarom wil ik best geloven dat voor jou hierboven nog een grotere opdracht is weggelegd. s'Avonds kwam je zo dikwijls langs op den bureau, leunde je met je twee ellebogen op de kast waarop de koekedoos stond, zocht gretig naar een koekje en gaf dan dikwijls als commentaar" Is t'al wat je hebt, t'is geene vetten nie meer". Als je vader er niet was nam je nonchalent plaats bij mij. Je had immers een zee van tijd. Praten kon je.. maar luisteren ook! Mijn laatste woorden tegen jou waren: "Bob, als ik je niet meer zie, het beste." Moge het zo zijn ginder aan de overkant. Bob, kom af en toe toch nog eens langs. Monique


21/11/2004 11:46:30
evelyne deltour
Bob, Ik heb veel leuke herinneringen aan jou. Ik zie je als 'superman' in het dak van het fabriekspand op Koen en Tines trouw, ik denk aan ons lang en leuk gesprek op de terugweg van Nieuwpoort op 21 juli, ik zie ons naar dat vuil oud vrouwtje gaan om nagels te vragen op ons laatste weekendje (voor de deur schoten we in paniek want we moesten zoeken naar de vertaling in het Frans), ik zie je voor je pot mossels aan zee en genietend van een lekkere sangria, ik zie je met een Palmke in café De Armoe toen je er met je zus, neven en nichten toekwam na het feest van je grootouders,... Weet je, de aanwezigheid van iemand wordt soms zo vanzelfsprekend genomen, tot ze er niet meer zijn. Ik heb je altijd graag zien komen. Ik vond je aanstekelijke lach, je gevoel voor humor en je legendarische uitspraken typerend en charmant. Toen we het nieuws vernamen dat je ziek was, reageerden we vol ongeloof en de 'waarom'-vragen bleven niet uit. Al gauw bleek dat je daar geen boodschap aan had. Bij onze msn-contacten, onze mails heen en weer en mijn bezoekjes in het ziekenhuis bewonderde ik je enorm voor je positieve aanpak en je optimisme. Ik wist het gewoon: 'Bob haalt het!'. Ik zag ons al op een mega-feest om te vieren dat je genezen was... Ik zal je enorm missen Bob! Ik blijf aan je denken en zal mijn herinneringen aan jou blijven koesteren.


20/11/2004 21:15:45
Marthe
Bob, groot verdriet en intens geluk zijn soms onlosmakelijk met elkaar verbonden. Dit hebben mijn moeke en vake vandaag van heel nabij ervaren. Onvoorstelbaar, onwezelijk tegenstrijdig, het lijkt wel een spel... Ik ben nog te jong om dit te begrijpen, waarschijnlijk zal ik het ook nooit kunnen vatten. Ik heb jou net niet gekend, maar zal je toch nooit vergeten. Marthe 20/11/04


20/11/2004 17:58:58
Igor Vantournhout
Nooit vergeet ik nog die zomerse zondag avond van augustus 2003. Toevallig kwam ik voorbij gereden langs het KSA-café in Rumbeke. Daar zat een groepje jongelingen van KSVR. Ook Bob was van de partij. We zaten op ons gemak en dronken op een gezapig tempo enkele pintjes. Achter die pintjes volgde Hoegaarden want daarmee was er pas iets te verdienen: sleutelhangers, wegwerpkodaks, T-shirts. Ondertussen werden wat verhalen vanonder het stof gehaald over situaties van vroeger. En toen kwam het. De ingeving van Bob. Hij bedacht plots dat, aangezien we toch zoveel kregen bij die hoegaarden, we dat "remorke" dat achter hem stond ook wel konden meekrijgen. Even ter verduidelijking, dat "remorke" van Bob was niets minder dan een oplegger van een vrachtwagen waar er een ganse dag werd in gefietst op rollen. En zo bleven we zitten en dronken we nog een aantal hoegaardens vol in de overtuiging dat we dit "remorke" in de wacht zouden slepen. Toen was het moment aangebroken dat Emmy naar huis ging gaan. Dus zo gezegd zo gedaan. Emmy ging naar huis. Die nacht bleef ze bij bob slapen. En plots was Emmy daar terug. Vol verbazing vroegen we wat er scheelde. "Ké ginne sleutel mee", zei ze, "Gif kji joene sleutel Bob". Bob, koelbloedig en kalm als hij was wist geen betere repliek te verzinnen dan: "ja, ké kik wok gin sleutel mee wi". Dus die nacht werden Bobs ouders dan maar eventjes rond een uur of vier uit hun bed gebeld door zoonlief. Dit is een herinnering die ik al lang koesterde omdat ik daar voor de eerste keer echt samen zat met Bob. Sindsdien leerde ik hem beter kennen. Deze herinnering is nu alleen maar verscherpt en zal er eeuwig blijven. Bedankt Bob voor dit mooie moment en alle andere mooie tijden die we beleefd hebben bij KSVR.


20/11/2004 16:20:17
Tom Vanhecke
Master Neyrinck, Zo noemde ik je wel eens… De zondagmiddag 7 november kwam ik je nog eens bezoeken en aangezien niemand anders aanwezig was konden we terug leute maken en converseren zoals we vroeger samen op kot zaten in Brussel. Je was nu wel ziek maar daar wilde ik niet bij stil staan, stelde ik je ook bewust zo weinig mogelijk vragen over, want je zou en moest genezen. Daar geloofde ik rotsvast in. Ik vertelde je over mijn miserie, waar ik mee zat, maar dat was peanuts met hetgeen jij moest ondergaan. Toch stak je mij, zoals altijd, een hart onder de riem en vertelde me waarheden waar menig mens stil van zou staan. Ik was degene met de grote mond en samen brainstormden we wel eens waar we later mee bezig zouden zijn, welke sportmachine we dan zouden kopen wanneer we op zakelijk vlak binnen waren. Jij zou de ideale man zijn geweest om het familiebedrijf verder te zetten daar ben ik rotsvast van overtuigd. Je diplomatische opmerkingen, je relativeringszin en respect voor de medemens zouden van jou een goede bedrijfsleider hebben gemaakt. Samen zaten we in India, werkten we twee jaar lang aan onze thesis op het bedrijf en gingen we meerdere malen samen skiën. Mijn god, welke leuke herinneringen hebben we daar niet beleefd. De voorbije maand was ik terug in NY, en in mijn paperassen van mijn vorige trip vond ik een email waarin je mij schreef ( Ik schrijf 01/02/2003: “Tommy, life ain’t always what is seems to be but be sure you have got a friend in me…”) Life is not always what it seems to be …that’s right Bobby. A lot of respect, TOm


20/11/2004 15:46:42
Ann Van Canneyt-Bongers, Rumbeekse, sympathisant van de familie
Goed heb ik Bob helaas niet gekend. Toch heeft hij veel indruk op mij gemaakt bij het huwelijk van zijn zusje Tine. Je voelde gewoon de warme band die hij en Emmy hadden met zijn zusje die die dag "mevrouw Vandepitte" werd. De trots op zijn zus, aanstekelijke vrolijkheid en jeugdige enthousiasme zijn mij erg bijgebleven. Jullie zijn een schat verloren, maar dit zonnetje is niet voor eeuwig weg, daarvoor schitterde hij te krachtig... Met heel veel tederheid Ann Van Canneyt-Bongers


20/11/2004 14:29:51
Bernhard De Muynck
Bob, veel heb ik je niet gezien. De eerste keer dat ik je zag, was ergens eind augustus 2003. Toen was ik mee met Lore, die in Rumbeke naar de tandarts moest. Je spontaniteit en vriendelijkheid (je kende me namelijk niet) viel me toen op. Onze tweede ontmoeting was bij Emmy thuis. Rond Pasen moet het geweest zijn, want de eitjes moesten eraan geloven. Toen ik deze morgen die honderden mensen zag, het verdriet in de ogen van je familie en vrienden, de woorden tijdens de homilie, dan kan ik maar één iets zeggen: Bob, ik vind het ontzettend jammer dat ik je niet veel beter gekend heb... Bernhard


19/11/2004 23:01:30
Jan Fieuw
In juli 2003 zijn we met enkele oud-beloften en de vriendinnen op weekend geweest naar Voeren. Het werden twee onvergetelijke dagen. Op zaterdagavond hielden we een cantus, met de broertjes Vandepitte als aanvoerders. In de late uurtjes raakte de sfeer er goed in toen we één van de wagens naast het vakantiehuis plaatsen, zodat we de radio konden inschakelen. Bobbie, en plein forme, waagde zich in het midden van de danscirkel met de kreten, “slap my butt! slap my butt!” (je moest er bij zijn natuurlijk). Ontelbare keren hebben wij je er achteraf nog mee geplaagd, maar je aanvaardde deze plagerijen met je gekende coolness… Ook dit jaar was je er weer bij voor het klassieke weekendje. Wie had ooit gedacht dat dit ons laatste onbezonnen gelukkig weekendje-weg was? Bobbie, de wereld is er na 13 november weer een stuk harder op geworden. Ik zal je echt missen, je steeds minzame glimlach op de lippen.